Spuna- og lekamálaráðuneytið, góðan dag!

„Spuna- og lekamálaráðuneytið, góðan dag…“

Svona gæti maður ímyndað sér að svarað væri í símann hjá hinu hægt og rólega nýstofnaða Spuna- og lekamálaráðuneyti okkar Íslendinga. Þetta er farið að minna mig svolítið á áróðursmálaráðuneyti Göbbels í tíð nasistanna í Þýskalandi á seinni heimsstyrjaldarárunum þar sem einskis var svifist í því að spinna sögur og halda fólki frá sannleikanum um það sem raunverulega var á seyði.

Ég gæti nú alveg aðstoðað okkar ástsæla spuna- og lekamálaráðherra í því að búa til lénið; www.spunaoglekamalaraduneyti.is, spunaoglekamalaraduneyti@spunaoglekamalaraduneyti.is/stjornarrad.is og hafi maður frekari spurningar um ýmsa leka og spuna geti maður sent í fyrirspurn@spunaoglekamalaraduneyti.is.

Jæja, þá væri allavega samskiptaformið komið á hreint. Að sjálfsögðu myndi ráðuneytið líka vera á Facebook og kannski væri spuna- og lekamálaráðherrann bara með „live“ twitter og maður gæti fylgst með spuna hennar nánast allan sólarhringinn væri maður áhugasamur um að fylgjast með hvað væri nýjasta nýtt í spuna hennar um hin ýmsu mál.

Maður gæti líka ímyndað sér að Hanna Birna, ráðherra spuna- og lekamála, sem hefur varið ómældum tíma í að sinna málum spuna og leka úr sínu eigin ráðuneyti svo mánuðum skiptir og líkt og machiavellískur stjórnmálamaður, barist með kjafti og klóm og hvergi kvikað, þyrfti nú á nýjum aðstoðarspunameistara að halda eftir að sá viðkunnanlegi Gísli Freyr, nú fyrrum spunameistari ráðherra spuna og lekamála, sem ég ætla að kalla í þessum pistli aðstoðarspunameistara númer eitt annars vegar og Þóreyju aðstoðarspunameistara númer tvö, svona til betri glöggvunar fyrir bæði mig og sjálfsagt ykkur líka, sagði loksins sannleikann að því er virðist öllum á óvart!

Eftir að hafa staðið sig mjög svo vel í að spinna lygavefinn um lekann sinn eins og hann var ráðinn til að gera, kom hann fram í Kastljósi RÚV þar sem hann tjáði okkur hinum að hann væri „so sorry“ yfir þessum leka og hann gæti ekki lengur staðið vaktina í þessu máli þar sem það væri hreinlega ekki hægt að spinna söguna lengra í bili því að saksóknarinn væri nú eins og „Mikki refur“ kominn vel á sporið og því kastaði hann, „Lilli klifurmús“ inn hvíta handklæðinu til merkis um uppgjöf.

En það er ekki vaninn né er það í starfslýsingu aðstoðarspunameistara sem ráða sig til starfa hjá hinu ástsæla Spuna- og lekamálaráðuneyti að gera slíkt. Segja okkur hinum rétt og satt frá er eitthvað sem öllum er mjög brugðið yfir og eins og flestir þessir stjórnmálamenn Sjálfstæðisflokksins hafa í „lange baner“ mætt hingað og þangað í viðtöl til að lýsa því yfir að þeir líkt og ráðherra spuna- og lekamála séu í áfalli!

Og að sjálfsögðu styðji þeir ráðherrann áfram til að sinna spuna- og lekamálum af sinni alkunnu snilld, enda til þess kosinn eins og formaður hennar komst svo skemmtilega að orði í fréttum og njóti trausts til að gera það áfram. Þetta er bara sjálfsagt eins og ef nasistarnir héldu árshátíð, og þótt Adolf Eichmann og Heinrich Himmler hefðu verið gagnrýndir fyrir að kála gyðingunum ekki nógu hratt nutu þeir áfram trausts flokksforystunnar til að halda bara ótrauðir áfram. Til þess nytu þeir trausts og mikill léttir að vita að flokkurinn styður sitt fólk.

Spuna- og lekamálaráðherra vantar sennilega bara nýjan aðstoðarspunameistara númer eitt, eða kannski færist nú aðstoðarspunameistari númer tvö í stól hins sem var soddan klaufi að loksins segja okkur kannski sannleikann sem er ekki siður í pólitík og hvað þá í Spuna- og lekamálaráðuneytinu.

Ég þykist vita að það sé ekki skortur á fólki sem langar að spreyta sig á því að spinna sögur daginn út og daginn inn til að halda sér í góðu formi. Þið vitið, æfingin skapar meistarann í þessu sem og öðru.

En snúum okkur aðeins að þessu svokallaða „áfalli“ sem ráðherra spuna og leka og fleiri samflokksmenn hennar eru svo áhugasamir um að nota til að lýsa því hvernig þeim líður.

Við gætum nú byrjað á því að bjóða þessu ágæta fólki áfallahjálp! Því það að heyra loksins sannleikann er eitthvað sem er ekki daglegt brauð í pólitík og hvað þá að einn nánasti aðstoðarmaður ráðherra spuna og leka verði fyrir því. „Lendi í því“ að sitja uppi með þetta mikla áfall sem er að maðurinn sagði kannski satt loksins, til þess var hann alls ekki ráðinn!

Persónulega finnst mér að fólk í pólitík sem hefur það að atvinnu að spinna sögur og hanna atburðarásir, ljúga blákalt til vinstri og hægri alla daga sem og stinga þig, mig og margt fólk sem og örugglega sjálft sig fyrir rest í bakið, geti ekki notað orðið áfall sem nokkurs konar athvarf þegar einhver svo loksins lýgur að því! Einhver sagði; „life is a boomerang.“ Allt sem við sendum frá okkur kemur að lokum til baka til okkar sjálfra, þannig er það nú bara.

Að nota orðið áfall þegar fólkið sem hefur það að atvinnu að hagræða staðreyndum alla daga uppgötvar að fólkið sem það fékk til að standa í framvarðasveit lygavefjanna tekur upp á því að ljúga að því sjálfu, er í sjálfu sér svolítið fyndið, ekki satt?

Þetta er misnotkun á orði sem á ekkert skylt við það sem hér hefur farið fram á leiksviði ríkisstjórnar „forsætisloddarans“ mikla frá Kasmír.

Að nota orðið áfall er bara rangt og ekki satt! Fyrir mér er áfall að missa ástvin úr hræðilegum sjúkdóm, til dæmis, að missa vinnuna sína eða fyrirtæki, að missa heimili sitt eins og er gerast hér á landi. Að lamast, missa heilsuna og geta ekki stundað lífið af sama kappi og áður. Þetta eru raunveruleg áföll þar sem notkun orðsins á rétt á sér.

En fólk eins og Hanna Birna, ráðherra spuna og leka, og menn eins og Guðlaugur Þór sem voga sér að mæta í Kastljós RÚV og tala um það sem áfall þegar einhver lýgur svo að þeim og lætur sem það komi því á óvart að að því sé logið, því það heldur að það hafi lögvarinn einkarétt á að „segja“ okkur hinum „sögur“. Þessu fólki sem hefur það að atvinnu að spinna sögur vinstri hægri, snúa út úr, hagræða sannleikanum eins mikið og það sér í hag í að gera, er bara ekki trúverðugt. Því miður!

Þessi sýndarmennska virðist ekki eiga sér nein takmörk og þó ég þekki ekki Gísla Frey persónulega og óski honum einskis ills er það staðreynd að hann laug, laug að okkur öllum í langan, langan tíma og þarf að taka ábyrgð á því sjálfur!

Að honum sé síðan hampað af einhverjum trúarsöfnuði þar sem hann gegndi trúnaðarstörfum og fólki úti bæ sem einhvers konar hetju fyrir að hafa logið allan þennan tíma og finnist það aðdáunarvert að hann loksins, maðurinn króaður af úti í horni líkt og „Mikki refur“, segi kannski satt, er brenglun í mínum huga og setur spurningamerki við siðferði fólks.

Það er alls ekki trúverðugt heldur að spuna- og lekamálaráðherrann hafi aldrei haft hugmynd um að þetta gæti verið að gerast, að henni hafi aldrei dottið í hug að hann gæti verið að ljúga að henni, spunameistarinn hennar, sem er pólitískt ráðinn af henni. Þetta var jú m.a. annars hans starf og ráðherrann sem gamall pólitískur refur ætti að hafa þetta innsæi á hreinu, eða hafa menn gleymt hvaða snúninga hún tók þegar hún sat síðast í borgarstjórn og hélt hún væri orðinn borgarstjóri í smá tíma og fékk svo sjálf rýtinginn í bakið og þar með var hennar sveitarstjórnarferli lokið.

Hún hefur verið tvísaga og margsaga og spunnið þetta áfram eins og hefur hentað, hvort sem það var að reka á eftir lögreglustjóranum á Höfuðborgarsvæðinu, eða vera með pillur út í Umboðsmann Alþingis um að hann þyrfti nú að gefa henni andrúm til þess að „spinna“ fleiri vefi og mætti alls ekki reka svona á eftir henni.

Að lokum er ábyrgðin hennar, það var hún sem réð aðstoðarspunameistarann, sem er pólitískt ráðinn, og getur ekki falið sig á bakvið „the blissfull ignorance“. Það af hafa aldrei haft hugmynd gengur ekki upp. Þá er hún ekki hæf sem ráðherra ef innsæi hennar og dómgreind nær ekki lengra en þetta, hjá manneskju sem hefur það að atvinnu og sem feril að vantreysta sínum pólitísku samherjum og andstæðingum, eins og það er kallað.

Eins og aðstoðarspunameistari númer eitt sagði í Kastljósinu, lagði ráðherra málaflokksins bara eina línu; hann mátti ekki ljúga að sér!