Brotnar undirstöður Margrét Unnarsdóttir skrifar 15. október 2014 07:00 „Teachers make all other professions possible“ eða „Kennarar eru undirstaða allra starfsgreina“ er setning sem er búin að vera mér hugleikin undanfarna daga. Þekking nemenda á heilbrigðisvísindasviði Háskóla Íslands er að miklu leyti undir klínískum kennurum komin. Klínísk kennsla einkennir m.a. nám á sviðinu og gerir nemendum kleift, að námi loknu, að starfa við það sem fræðilegt nám þeirra byggist á. Það má því segja að klínísk kennsla er undirstaða framtíðar íslensks heilbrigðiskerfis. Nýlega gerði Sviðsráð heilbrigðisvísindasviðs SHÍ könnun á viðhorfum verknámsnemenda til Landspítalans og framtíðar að loknu námi. Niðurstöður sýna að 52% nemenda upplifa klíníska kennara sína ekki hafa nægan tíma til að sinna kennslu. Telja má að mikið vinnuálag og mannekla á Landspítalanum sé að birtast í upplifunum nemenda í klínísku námi þeirra. Klínískir kennarar á heilbrigðisvísindasviði eru einnig starfsmenn Landspítalans sem hafa þurft að þola ómældan fjárskort í gegnum árin. Fjárskort sem getur komið í veg fyrir að dýrmætur boðskapur þeirra komist til skila til nemenda. Þrátt fyrir erfiðar aðstæður þá vinna kennarar hörðum höndum að því markmiði að útskrifa fært heilbrigðisstarfsólk, en nú er virkilega verið að þjarma að gæðum framtíðar heilbrigðisþjónustu okkar. Það er grátlegt þegar ekki næst að miðla mikilsmetinni reynslu og þekkingu. Og það er enn grátlegra að ástæðan fyrir því séu takmarkaðar fjárveitingar. Aðstaða starfsmanna og nemenda á Landspítalanum hefur einnig áhrif á umgjörð klínískrar kennslu og gæði hennar. Einungis 15% nemenda eru sammála því að aðstaða nemenda á Landspítalanum sé við hæfi. Upplifun nemenda í verknámi á heilbrigðisvísindasviði skiptir gríðarlegu máli þar sem framtíðarsýn nemenda mótast á meðan á námi þeirra stendur. Samkvæmt niðurstöðum könnunarinnar sjá aðeins 17% nemenda Landspítalann sem sinn framtíðarvinnustað. Framþróun er markmið samfélagsins. Háskóli Íslands og Landspítalinn eru stofnanir ríkisins sem þjóna að viðhalda undirstöðu okkar samfélags svo önnur starfsemi þess sé möguleg og framtíð verði sem farsælust. Það er því með ólíkindum að þessar tvær stofnanir hafa þurft að þola endalausan niðurskurð af völdum stjórnvalda. Suðupunktur niðurskurðar þessara stofnana mætist í námi nemenda á heilbrigðisvísindasviði HÍ sem ber þess greinilega merki. Skammsýni og skyndilausnir í mennta- og heilbrigðismálum brjóta niður undirstöður samfélags okkar. Það er því ekki seinna vænna að átta sig á alvarleika málsins.Þessi grein er hluti af Áfram í fremstu röð - 10 daga átaki um menntamál Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tengdar fréttir Áfram í fremstu röð? 7. október 2014 07:00 Vits er þörf 11. október 2014 11:30 Falin skólagjöld Háskóla Íslands 12. október 2014 07:00 Hverju hefur Stúdentaráð áorkað? 8. október 2014 07:00 Úr faðmi fjalla blárra í kaldan faðm LÍN 10. október 2014 07:00 Samstaða um LÍN 13. október 2014 11:00 Ráðherra talar tungum tveim 9. október 2014 07:00 Palli einn í heiminum Einungis 17% heilbrigðisnemenda við Háskóla Íslands sem stunda verknám við Landspítalann geta hugsað sér Landspítalann sem sinn framtíðarvinnustað. 14. október 2014 07:00 Nemendur í verknámi upplifa mikið álag, manneklu og lélega aðstöðu á Landspítalanum Meirihluti nemenda við heilbrigðisvísindasvið Háskóla Íslands íhugar að flytja erlendis að námi loknu og einungis 7% nemenda hafa jákvætt viðhorf til heilbrigðismála á Íslandi. 13. október 2014 11:24 Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
„Teachers make all other professions possible“ eða „Kennarar eru undirstaða allra starfsgreina“ er setning sem er búin að vera mér hugleikin undanfarna daga. Þekking nemenda á heilbrigðisvísindasviði Háskóla Íslands er að miklu leyti undir klínískum kennurum komin. Klínísk kennsla einkennir m.a. nám á sviðinu og gerir nemendum kleift, að námi loknu, að starfa við það sem fræðilegt nám þeirra byggist á. Það má því segja að klínísk kennsla er undirstaða framtíðar íslensks heilbrigðiskerfis. Nýlega gerði Sviðsráð heilbrigðisvísindasviðs SHÍ könnun á viðhorfum verknámsnemenda til Landspítalans og framtíðar að loknu námi. Niðurstöður sýna að 52% nemenda upplifa klíníska kennara sína ekki hafa nægan tíma til að sinna kennslu. Telja má að mikið vinnuálag og mannekla á Landspítalanum sé að birtast í upplifunum nemenda í klínísku námi þeirra. Klínískir kennarar á heilbrigðisvísindasviði eru einnig starfsmenn Landspítalans sem hafa þurft að þola ómældan fjárskort í gegnum árin. Fjárskort sem getur komið í veg fyrir að dýrmætur boðskapur þeirra komist til skila til nemenda. Þrátt fyrir erfiðar aðstæður þá vinna kennarar hörðum höndum að því markmiði að útskrifa fært heilbrigðisstarfsólk, en nú er virkilega verið að þjarma að gæðum framtíðar heilbrigðisþjónustu okkar. Það er grátlegt þegar ekki næst að miðla mikilsmetinni reynslu og þekkingu. Og það er enn grátlegra að ástæðan fyrir því séu takmarkaðar fjárveitingar. Aðstaða starfsmanna og nemenda á Landspítalanum hefur einnig áhrif á umgjörð klínískrar kennslu og gæði hennar. Einungis 15% nemenda eru sammála því að aðstaða nemenda á Landspítalanum sé við hæfi. Upplifun nemenda í verknámi á heilbrigðisvísindasviði skiptir gríðarlegu máli þar sem framtíðarsýn nemenda mótast á meðan á námi þeirra stendur. Samkvæmt niðurstöðum könnunarinnar sjá aðeins 17% nemenda Landspítalann sem sinn framtíðarvinnustað. Framþróun er markmið samfélagsins. Háskóli Íslands og Landspítalinn eru stofnanir ríkisins sem þjóna að viðhalda undirstöðu okkar samfélags svo önnur starfsemi þess sé möguleg og framtíð verði sem farsælust. Það er því með ólíkindum að þessar tvær stofnanir hafa þurft að þola endalausan niðurskurð af völdum stjórnvalda. Suðupunktur niðurskurðar þessara stofnana mætist í námi nemenda á heilbrigðisvísindasviði HÍ sem ber þess greinilega merki. Skammsýni og skyndilausnir í mennta- og heilbrigðismálum brjóta niður undirstöður samfélags okkar. Það er því ekki seinna vænna að átta sig á alvarleika málsins.Þessi grein er hluti af Áfram í fremstu röð - 10 daga átaki um menntamál
Palli einn í heiminum Einungis 17% heilbrigðisnemenda við Háskóla Íslands sem stunda verknám við Landspítalann geta hugsað sér Landspítalann sem sinn framtíðarvinnustað. 14. október 2014 07:00
Nemendur í verknámi upplifa mikið álag, manneklu og lélega aðstöðu á Landspítalanum Meirihluti nemenda við heilbrigðisvísindasvið Háskóla Íslands íhugar að flytja erlendis að námi loknu og einungis 7% nemenda hafa jákvætt viðhorf til heilbrigðismála á Íslandi. 13. október 2014 11:24
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar