„Ég er ekki hundur sem getur beðið í ól úti á túni þangað til í janúar“

Eins og fram hefur komið í fréttum okkar er félagslegur sjóður sem tryggja á heyrnarlausum túlkaþjónustu í daglegu lífi allt árið nú uppurinn. Heiðdís Eiríksdóttir formaður félags heyrnarlausra sagði í viðtali í fyrradag ekki leika nokkurn vafa á því að um lögbrot væri að ræða og mismunun eftir því hvaða tungumál fólk talaði.

Elsa G. Björnsdóttir, formaður Íþróttafélags heyrnarlausra, tekur í sama streng. „Já, þetta er lögbrot og þetta er mismunun. Þetta snýst um mannréttindi og samskipti. Ég er ekki hundur sem getur beðið í ól úti á túni þangað til í janúar. Þetta er algjörlega fáránlegt og það þarf bara að laga þetta strax,“ segir Elsa.

Hún segir stöðuna sem upp er komin hafa áhrif á allar hliðar lífs síns. Til dæmis æfi hún íþróttir og geti nú ekki átt samskipti við þjálfara sinn. „Vinir mínir, fjölskylda, allir...samfélag okkar, við erum bara strand. Aldraða fólkið okkar, ég veit ekki einu sinni hvar ég á að byrja. Þetta hefur svo ofboðsleg áhrif á allt okkar líf.“

Tíu ár eru síðan sjóðurinn var stofnaður og Elsa vill ekki snúa aftur til fyrri tíma. „Ég vil vera sjálfstæð. Ég er búin að prófa að vera sjálfstæð og ég get það.“

Illugi Gunnarsson, menntamálaráðherra, veitti ekki viðtal vegna málsins í gær. Samkvæmt aðstoðarmanni hans var framlag til sjóðsins aukið um sex milljónir í ár, eða þá upphæð sem þótti vanta upp á í fyrra. Það sé svo á ábyrgð Samskiptamiðstöðvar heyrnarlausra og heyrnarskertra að forgangsraða úthlutunum úr sjóðnum.