Hvers vegna getur heilbrigðisráðherra ekki svarað? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar 14. ágúst 2014 12:54 Til stendur að sameina heilbrigðisstofnanir í landinu. Ráðherra heilbrigðismála hefur haldið fundi með starfsfólki stofnana sem um ræðir, sveitarstjórnarmönnum o.fl. Rökin fyrir sameinu eru; styrkari stjórnun, aukið sjálfstæði, hagkvæmni og betri, öruggari og sveigjanlegri þjónusta. Á fundunum hefur ráðherra greint frá þessum markmiðum, og hlustað á heimamenn. Fagfólk, starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og fleiri hafa sett fram spurningar enda um grundvallarbreytingu á heilbrigðiskerfinu að ræða. Nú er það svo að enginn hefur fyrirfram sett sig á móti þessum hugmyndum. Hinsvegar hefur starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og aðrir kallað eftir svörum ráðherra og ráðuneytis um hvernig skal ná þessum markmiðum. Þeim spurningum hefur ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Það að setja fram spurningar um málið er ekki gagnrýni á það. Það verður ráðherrann að skilja. Nú er svo komið að ráðherra reynir ekki að svara þessum spurningum heldur vísar í fjárlög íslenska ríksins fyrir árið 2014. Þar kemur fram að allar stofnanir í sama heilbrigðisumdæminu eru undir sama fjárlagalið. Það eitt og sér ákveður ekki rekstarfyrirkomulag á stofnunum enda stjórna fjárlög ekki heilbrigðiskerfi þjóðarinnar. Þessi röksemdarfærsla ráðherrans heldur því ekki. Nei, ráðherran og ráðuneyti heilbirgðismála verður að geta svarað því hver ávinningurinn af þessum áformum er. Eitt er að hafa markmið en ráðherra og ráðuneytið hlýtur að geta svarað því hvernig á að ná þessum markmiðum? Er til of mikils mælst að fagfólk, sveitarstjórnarmenn og aðrir fái svör við spurningum sínum eða til hvers var samráðið í upphafi? Ráðherra verður að svara því hvernig hann hyggst uppfylla þessi markmið! Með einkavæðingu, niðurskurði, hvernig? Það að ráðherra setji svona fram og þurfi ekki að svara fyrir það gengur ekki. Hjálmar Bogi Hafliðason Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjálmar Bogi Hafliðason Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Til stendur að sameina heilbrigðisstofnanir í landinu. Ráðherra heilbrigðismála hefur haldið fundi með starfsfólki stofnana sem um ræðir, sveitarstjórnarmönnum o.fl. Rökin fyrir sameinu eru; styrkari stjórnun, aukið sjálfstæði, hagkvæmni og betri, öruggari og sveigjanlegri þjónusta. Á fundunum hefur ráðherra greint frá þessum markmiðum, og hlustað á heimamenn. Fagfólk, starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og fleiri hafa sett fram spurningar enda um grundvallarbreytingu á heilbrigðiskerfinu að ræða. Nú er það svo að enginn hefur fyrirfram sett sig á móti þessum hugmyndum. Hinsvegar hefur starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og aðrir kallað eftir svörum ráðherra og ráðuneytis um hvernig skal ná þessum markmiðum. Þeim spurningum hefur ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Það að setja fram spurningar um málið er ekki gagnrýni á það. Það verður ráðherrann að skilja. Nú er svo komið að ráðherra reynir ekki að svara þessum spurningum heldur vísar í fjárlög íslenska ríksins fyrir árið 2014. Þar kemur fram að allar stofnanir í sama heilbrigðisumdæminu eru undir sama fjárlagalið. Það eitt og sér ákveður ekki rekstarfyrirkomulag á stofnunum enda stjórna fjárlög ekki heilbrigðiskerfi þjóðarinnar. Þessi röksemdarfærsla ráðherrans heldur því ekki. Nei, ráðherran og ráðuneyti heilbirgðismála verður að geta svarað því hver ávinningurinn af þessum áformum er. Eitt er að hafa markmið en ráðherra og ráðuneytið hlýtur að geta svarað því hvernig á að ná þessum markmiðum? Er til of mikils mælst að fagfólk, sveitarstjórnarmenn og aðrir fái svör við spurningum sínum eða til hvers var samráðið í upphafi? Ráðherra verður að svara því hvernig hann hyggst uppfylla þessi markmið! Með einkavæðingu, niðurskurði, hvernig? Það að ráðherra setji svona fram og þurfi ekki að svara fyrir það gengur ekki. Hjálmar Bogi Hafliðason
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar