Ætla í mál við ríkið og forstjóra Útlendingastofnunar: "Ég gafst ekki upp"

Fjölskylda í Vogunum er sameinuð á ný eftir að innanríkisráðuneytið felldi úr gildi úrskurð Útlendingastofnunar, þar sem filippeyskri stjúpdóttur íslensks manns var neitað um dvalarleyfi eftir átta ára baráttu við kerfið. Fjölskyldan ætlar í skaðabótamál við ríkið og meiðyrðamál við forstjóra Útlendingastofnunar.

Fréttastofa heimsótti fjölskylduna í september síðastliðnum, þegar hin 23 ára Romylyn Faigane, dóttir Marilyn Faigane og stjúpdóttir Ellerts Högna Jónssonar, hafði gefist upp á að bíða eftir dvalarleyfi og var flúin til Filippseyja. Sótt hafði verið um dvalarleyfið þrisvar og málið dregist í átta ár, en samkvæmt lögum hafa stjórnvöld þrjá mánuði til að afgreiða umsóknir þegar öll gögn hafa borist. Á þessum tímapunkti var fjölskyldan niðurbrotin, eins og sjá má í meðfylgjandi myndbandi og hér.

Þegar Romylyn fór hafði hún verið á Íslandi í tvö ár á meðan hún beið úrskurðar Útlendingastofnunar. Á þeim tíma gat hún ekki fengið kennitölu og þar með ekki unnið eða tekið fullan þátt í samfélaginu. Hún upplifði sig eins og í fangelsi og gafst því loks upp á biðinni. Útlendingastofnun hafnaði dvalarleyfisbeiðnum hennar á þeim grundvelli að gögn vantaði og vafi léki á móðerni hennar, þrátt fyrir að fæðingarvottorð lægi ávallt fyrir. Síðasti úrskurðurinn féll skömmu eftir að við heimsóttum fjölskylduna en 28. mars síðastliðinn sneri innanríkisráðuneytið honum við og veitti Romylyn dvalarleyfi. Sú ákvörðun tók sjö mánuði, á flýtimeðferð.

"Ég gafst ekki upp"

Romylyn er nú komin aftur í faðm fjölskyldunnar í Vogunum. „Það er afskaplega ánægjulegt fyrir fjölskylduna að vera orðin sameinuð aftur og vera búin að vinna þetta mál,“ segir Ellert. „Allir sögðu að ég myndi aldrei komast í gegnum þetta en ég er það þrjóskur að ég gafst ekki upp.“

Í myndskeiðinu sem fylgir þessari frétt er rætt við Romylyn. Hún kveðst reið enda hafi henni sífellt verið sagt að bíða og loks hafi hún gefist upp. Hún á að baki erfiðan tíma á Filippseyjum, þar sem hún upplifði fellibylinn Yolöndu sem lagði allt í rúst í nóvember, meðal annars hús sem hún bjó í með afa sínum. Hana langar að búa með fjölskyldu sinni á Íslandi, vinna og senda aðstoð til ættingja á Filippseyjum. Hún er menntuð í öldrunarhjúkrunarfræði en er komin með vinnu á eggjabúi í Vogunum. Hún getur þó ekki hafið störf strax, þar sem hún þarf enn um sinn að bíða eftir atvinnuleyfi.

Systurnar Romylyn og Unnur Margrét, sem er átta ára, eru sameinaðar á ný og mikil gleði einkennir heimilislífið. Ellert kveðst þó ósáttur þar sem málið hafi dregist mjög á langinn og fjölskyldan sé enn sökuð um að hafa ekki skilað gögnum, þótt dvalarleyfið hafi verið veitt á grundvelli gagna sem hafi verið skilað árið 2009. Þau hjónin undirbúa málsókn á hendur ríkinu, þar sem þau telja eðlilegt að ríkið beri kostnað af mistökum sem þau segja að hafi verið gerð í málinu. Þá ætla þau í meiðyrðamál við Kristínu Völundardóttur, forstjóra Útlendingastofnunar, sem þau segja að hafi opinberlega dregið í efa að Marilyn væri móðir Romylynar.