Áætlunarbílstjóra reistur minnisvarði

„Það er verið að heiðra störf föður míns og ástríðu hans fyrir Þórsmörkinni,“ segir Óskar Óskarsson, sonur Óskars Sigurjónssonar rútubílstjóra með meiru sem reisa á minnismerki í Þórsmörk.

Óskar Sigurjónsson hóf akstur áætlunarbíla fyrir miðja síðustu öld. Hann var einn stofnenda Austurleiðar og rak fyrirtækið um margra áratuga skeið. Meðal margra viðfangsnefna Óskars var mikil uppbygging á ferðaþjónustu í Húsadal í Þórsmörk.

Óskar lést í október í fyrra, 87 ára að aldri. Óskar yngri segir að í erfidrykkjunni hafi fyrrverandi starfsfólk föður hans nefnt þann möguleika að minnast brautryðjendastarfa hans með minnisvarða og áletruðum skildi í Húsadal.

„Þeim fannst viðeigandi að minnismerkið yrði á þessum stað því þótt hann væri með mörg járn í eldinum var Þórsmörkin honum ofarlega í huga og átti sérstakan stað í hjarta hans – kannski frá því hann horfði þarna inn eftir sem lítill drengur,“ segir Óskar yngri.

„Þessi virðingarvottur er vegna endalauss trausts og ómældrar virðingar sem Óskar naut alla tíð hjá sínu starfsfólki,“ segir Jón Hermannsson, starfsmaður Austurleiðar frá 1976 til 1986.

Setja á minnisvarðann saman úr fjórum til fimm stórum grágrýtissteinum af svæðinu og koma honum fyrir við brekkurætur á Stóruflöt, um tuttugu metra frá göngustígnum um Húsadal.

Var frumkvöðull

„Sú hugmynd hefur verið nefnd að hafa eina rútuferð á afmælisdeginum hans, 16. ágúst, og afhjúpa þá minnisvarðann ef allt gengur upp. Þá verður jafnframt tækifæri fyrir gamla starfsmenn að hittast og gera sér glaðan dag. Ég reikna með að við systkinin verðum með í því,“ segir Óskar.

Að sögn Óskars yngri var faðir hans að mörgu leyti frumkvöðull í þeirri tegund ferðaþjónustu sem hann barðist fyrir í Húsadal; að vera með einn miðlægan skála og leyfa fólki síðan að velja hvort það dveldi í smáhýsum eða tjöldum.

„Hann hafði mikið dálæti á Þórsmörkinni og fannst gaman að skapa þar aðstöðu svo fleiri gætu komið og notið þess sem umhverfið og jökullinn hafa upp á bjóða. Eftir að hann hætti að keyra rútur um sjötugt hélt hann áfram að vinna mikið inni í Þórsmörk á meðan hann stóð í lappirnar,“ segir Óskar Óskarsson.