Svar við svari við sex spurningum

Mennta- og menningarmálaráðherra hefur áður tjáð sig um málefni Ríkisútvarpsins á opinberum vettvangi og mun gera það áfram eftir því sem efni og ástæður kalla á. Ráðherra metur mikils stuðning Hollvinasamtakanna og óskar samtökunum alls hins besta.

Líklega er þetta eitthvert innihaldsrýrasta svar menningarmálaráðherra sem um getur. Það er svar við sex spurningum sem Hollvinasamtök Ríkisútvarpsins sendu ráðherranum 22. ágúst síðastliðinn, og þær fóru jafnframt sem opið bréf til fjölmiðla sem birtist í einhverjum þeirra (raunar m.a. í Morgunblaðinu). Svarið barst tæpum mánuði síðar, 19. september síðastliðinn.

Spurningarnar voru þessar:

1. Telur ráðherrann að Ríkisútvarp með því sniði sem það er rekið nú eigi rétt á sér?

2. Telur ráðherrann að Ríkisútvarpið gegni mikilvægu menningarlegu hlutverki í samfélagi okkar, sem einkarekinn miðill gæti ekki sinnt?

3. Er ráðherrann sammála ýmsum áhrifamiklum stjórnmálamönnum um að skera eigi niður framlög til Ríkisútvarpsins af almannafé?

4. Er ráðherrann sammála þeirri skoðun, sem komið hefur fram, m.a. hjá alþm., að leggja beri Ríkisútvarpið niður eða einkavæða það?

5. Er ráðherrann sammála þeim fullyrðingum ýmissa alþingismanna að núverandi starfsmenn á Ríkisútvarpinu séu upp til hópa vinstrisinnaðir og hafi þau markmið með störfum sínum að ófrægja og/eða klekkja á núverandi stjórnvöldum?

6. Telur ráðherrann að í hugtakinu „óhlutdrægni“, sem Ríkisútvarpinu ber að gæta, sé fólgið að þess sé ætíð gætt að öll sjónarmið í sérhverju máli fái jafnan tíma í fréttum?

Það er mjög miður að Illugi Gunnarsson mennta- og menningarmálaráðherra skuli ekki hafa treyst sér eða gefið sér tíma til að svara þessum spurningum, sem snúast allar að meira eða minna leyti um grundvallaratriði.

Lengi hafa öfl innan Sjálfstæðisflokksins viljað einkavæða Ríkisútvarpið að hluta eða öllu leyti og lengi hafa ýmsir í þeim flokki talið fréttamönnum RÚV það til lasts að þeir væru flestir vinstrisinnar og hallir undir Evrópusambandið (harðir vinstrimenn hafa haldið fram hinu gagnstæða).

Í sumar lýsti framsóknarþingmaðurinn Vigdís Hauksdóttir yfir því í útvarpsviðtali að lækka ætti opinber framlög til stofnunarinnar og minnti um leið á að hún væri formaður fjárlaganefndar. Það túlkuðu sumir sem hótun.

Í umræðum um Ríkisútvarpið hafa stjórnmálamenn sett fram kröfur um hlutleysi og Frosti Sigurjónsson, formaður efnahags- og viðskiptanefndar, sagði í útvarpsþættinum Vikulokunum í sumar að rithöfundur sem flutti pistil í menningarþættinum Víðsjá hefði átt að skilja skoðanir sínar eftir heima.

Þetta var enn einn misskilningurinn á hugtakinu óhlutdrægni, sem ætlast er til að blaðamenn virði í störfum sínum. Óhlutdrægni felur það ekki í sér að þeir sem til máls taka á opinberum vettvangi bæli niður skoðanir sínar.

Margt liggur því í loftinu og mikilvægt er að vita hvað stjórnendur landsins hugsa. Ýmsir velunnarar hins íslenska almannaútvarps bíða því eftir svari ráðherrans, en við þökkum jafnframt heillaóskir hans.