Hin ógurlega Algebra

Kynbundið ofbeldi á sér stað um allan heim í þvílíku magni að við rekumst á vegg þegar við eigum að skynja og skilja tölfræðina sem að baki því liggur. Tölur eins og: Sex hundruð milljónir kvenna búa í löndum þar sem heimilisofbeldi er ekki saknæmt. 45% kvenna í Evrópusambandslöndum hafa orðið fyrir ofbeldi karlmanna. Sjö konur deyja daglega í heiminum af völdum heimilisofbeldis og að lokum þá kostar heimilisofbeldi Evrópulöndin 3.220.480.000.– krónur árlega. Rannsóknir hafa sýnt fram á að í slíkum aðstæðum rekur okkur í vitsmunalegt strand. Við höfum ekki andlegu tólin til að geta unnið úr gögnunum. Eddy Izzard náði þessu eiginlega langbest þegar hann fjallaði um málefnið í uppistandi sínu: „Þú hefur drepið yfir 100.000 manns! Vá! Þú hlýtur að vakna alveg rosalega snemma á morgnana til að ná þessum árangri. Ég kem mér varla í ræktina!“ Við eigum erfitt með að hafa samkennd með tölum og þurfum því að reikna þær niður í stærðir sem við skiljum.

Þetta er þó ekki sá útreikningur sem ég ætla að tala um. Sá reikningur er mun nærtækari, einstaklingsbundnari og auðskiljanlegri þó svo að okkur bjóði við honum. Við skiljum þjáningar einstaklingsins, þær eru stæða sem við náum utan um.

Um er að ræða líkindareikning, áhættumat og hina huglægu stærðfræði sjálfbjargarinnar. Þetta er útreikningurinn sem allir þolendur kynbundins ofbeldis og í raun allir þolendur kerfisbundinna níða þurfa að framkvæma daglega, því þó að ofbeldið eigi sér stað óreglulega og jafnvel líði mánuðir á milli atvika, vofir það alltaf yfir og áhættumatið er sífellt í gangi.

„Hvað gerði ég vitlaust?“, „Hvað get ég gert til að sjá til þess að þetta komi ekki fyrir aftur?“ eru hræðilegar jöfnur en þær geta verið mun erfiðari: „Hvernig tryggi ég að hann fari ekki í börnin?“, „Hvernig tryggi ég að enginn sjái hvernig mér tókst að klúðra málunum?“, „Mun hann stoppa núna?“

Enginn getur fullkomlega sett sig í spor þolanda kynbundins ofbeldis án þess að þurfa að þola það á eigin skinni. En maður getur gert sitt besta til að skilja þjáningu einstaklingsins sem verður fyrir kynbundnu ofbeldi, því það er nefnilega töluvert auðveldara að setja sig í spor milljóna ef maður gerir sér grein fyrir því að á bak við hverja tölu eru einstaklingar sem ganga í gegnum þessa hræðilegu útreikninga daglega. Kynbundið ofbeldi er ekki tölfræði heldur einstaklingsbundnar þjáningar sem við sem samfélag eigum aldrei að líða.