Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 30. maí 2026 12:00 Umræða um Evrópusambandið snýst oft um hvað Ísland gæti misst. Miklu sjaldnar er spurt: Hvað gæti Ísland áunnið? Þegar horft er til komandi kynslóða snýst málið ekki aðeins um samninga eða regluverk, heldur um líðan okkar í óvissu eða meira öryggi. Lang flestir eru sammála um að hér þarf að skapa; meiri stöðugleika, ungt fólk njóti sömu kjara við íbúðakaup og samkeppnishæfni Íslands verði sambærileg við ESB ríkin sem við viljum bera okkur saman við, sbr. Danmörk (Færeyjar), Finnaland og Svíþjóð. Íslendingar hafa þegar byggt upp sérstöðu á mörgum sviðum. Við stöndum framarlega í greinum eins og endurnýjanlegri orku, sjávarútvegi, fiskvinnslutækni, hugbúnaði og nýsköpun. En við búum núna líka við veikleika sem draga úr samkeppnishæfni þjóðarinnar, eins og allt of háir vextir, sveiflukenndur gjaldmiðill og takmarkaðs traust á íslensku hagkerfi. Þetta hefur bein áhrif á lífskjör fólks Þegar fjármagnið er svona dýrt og ósamkeppnishæft hefur það bein áhrif á ungt fólk sem þarf að kaupa húsnæði, færri atvinnutækifæri bjóðast og Ísland er ekki samkeppnishæft þegar kemur að fjármögnun í nýsköpun. Alþjóðleg fyrirtæki stofna ekki útibú á Íslandi við þennan óstöðugleika og sérreglur Íslands. Það leiðir til þess að of fá störf bjóðast á Íslandi fyrir okkar langskólagengna unga fólk. Sjálfstraust hefur raunverulegt virði Ef Ísland byggi við sambærilegt rekstrarumhverfi og önnur þróuð Evrópuríki gæti það haft víðtæk áhrif, eins og að styrkja trú ungs fólks á framtíðina, aukið sjálfstraust þeirra og möguleika til nýsköpunar á Íslandi þegar við getum laða að alþjóðlegt fjármagn og fyrirtæki. Sjálfstraust samfélags hefur efnahagslegt virði. Þjóð sem trúir á eigin möguleika tekur meiri frumkvæði og hugsar lengra fram í tímann. Sjávarútvegurinn fær ný tækifæri Sjávarútvegur Íslands er ekki aðeins fiskur. Það eru mörg tækifæri til að nýta enn betur; þekkingu, ýmsar hugbúnaðarlausnir, tækni og sérfræðiþjónusta. Með sterkari tengingu við Evrópu gætu íslensk fyrirtæki selt enn meira að þessari þjónustu um alla Evrópu, ásamt sterkari samningsstöðu við önnur ríki. Við færumst úr frumframleiðslu yfir í öflugri nýsköpun og verðmæt þekkingarstörf. Við fáum sterkari stöðu til að vera leiðandi þekkingarsamfélag á okkar sérsviðum. Hvernig sjáum við framtíð komandi kynslóða? Ísland er auðugt af auðlindum og þekkingu. Við þurfum að fá bestu tækifæri til að nýta okkar þjóðarauð, styrkja þekkingu og sjálfstraust. Þá hefur Ísland alla burði til að vera; öflug nýsköpunarþjóð, leiðandi í grænni orku, sterkt þekkingarsamfélag í sjávarútvegi og fleiri greinum. Íslenska hagkerfið verður miklu samkeppnishæfara fyrir komandi kynslóðir. Spurningin er hvort við séum tilbúin að skapa þær aðstæður sem gera þjóðinni kleift að nýta styrkleikana til fulls? Framtíð Íslands ræðst ekki aðeins af auðlindunum sem við eigum, heldur af því hvaða tækifæri og getu við höfum til að nýta þær. Þannig styrkjum við samkeppnisstöðu Íslands með samstarfi við önnur frjáls lýðræðisríki Evrópu. Tryggjum sem best möguleika komandi kynslóða. Ég trúi því að Íslendingar geti notið sín enn betur í sterkara samstarfi innan ESB. Byggjum upp sjálfstraust og bjartsýni sem styrkir framtíðarmöguleika allra á Íslandi um langa framtíð. Fyrir unga fólkið þá er lágmark að við fáum að sjá samninginn. Höfundur er með MS í stjórnun og stefnumótun og er stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Umræða um Evrópusambandið snýst oft um hvað Ísland gæti misst. Miklu sjaldnar er spurt: Hvað gæti Ísland áunnið? Þegar horft er til komandi kynslóða snýst málið ekki aðeins um samninga eða regluverk, heldur um líðan okkar í óvissu eða meira öryggi. Lang flestir eru sammála um að hér þarf að skapa; meiri stöðugleika, ungt fólk njóti sömu kjara við íbúðakaup og samkeppnishæfni Íslands verði sambærileg við ESB ríkin sem við viljum bera okkur saman við, sbr. Danmörk (Færeyjar), Finnaland og Svíþjóð. Íslendingar hafa þegar byggt upp sérstöðu á mörgum sviðum. Við stöndum framarlega í greinum eins og endurnýjanlegri orku, sjávarútvegi, fiskvinnslutækni, hugbúnaði og nýsköpun. En við búum núna líka við veikleika sem draga úr samkeppnishæfni þjóðarinnar, eins og allt of háir vextir, sveiflukenndur gjaldmiðill og takmarkaðs traust á íslensku hagkerfi. Þetta hefur bein áhrif á lífskjör fólks Þegar fjármagnið er svona dýrt og ósamkeppnishæft hefur það bein áhrif á ungt fólk sem þarf að kaupa húsnæði, færri atvinnutækifæri bjóðast og Ísland er ekki samkeppnishæft þegar kemur að fjármögnun í nýsköpun. Alþjóðleg fyrirtæki stofna ekki útibú á Íslandi við þennan óstöðugleika og sérreglur Íslands. Það leiðir til þess að of fá störf bjóðast á Íslandi fyrir okkar langskólagengna unga fólk. Sjálfstraust hefur raunverulegt virði Ef Ísland byggi við sambærilegt rekstrarumhverfi og önnur þróuð Evrópuríki gæti það haft víðtæk áhrif, eins og að styrkja trú ungs fólks á framtíðina, aukið sjálfstraust þeirra og möguleika til nýsköpunar á Íslandi þegar við getum laða að alþjóðlegt fjármagn og fyrirtæki. Sjálfstraust samfélags hefur efnahagslegt virði. Þjóð sem trúir á eigin möguleika tekur meiri frumkvæði og hugsar lengra fram í tímann. Sjávarútvegurinn fær ný tækifæri Sjávarútvegur Íslands er ekki aðeins fiskur. Það eru mörg tækifæri til að nýta enn betur; þekkingu, ýmsar hugbúnaðarlausnir, tækni og sérfræðiþjónusta. Með sterkari tengingu við Evrópu gætu íslensk fyrirtæki selt enn meira að þessari þjónustu um alla Evrópu, ásamt sterkari samningsstöðu við önnur ríki. Við færumst úr frumframleiðslu yfir í öflugri nýsköpun og verðmæt þekkingarstörf. Við fáum sterkari stöðu til að vera leiðandi þekkingarsamfélag á okkar sérsviðum. Hvernig sjáum við framtíð komandi kynslóða? Ísland er auðugt af auðlindum og þekkingu. Við þurfum að fá bestu tækifæri til að nýta okkar þjóðarauð, styrkja þekkingu og sjálfstraust. Þá hefur Ísland alla burði til að vera; öflug nýsköpunarþjóð, leiðandi í grænni orku, sterkt þekkingarsamfélag í sjávarútvegi og fleiri greinum. Íslenska hagkerfið verður miklu samkeppnishæfara fyrir komandi kynslóðir. Spurningin er hvort við séum tilbúin að skapa þær aðstæður sem gera þjóðinni kleift að nýta styrkleikana til fulls? Framtíð Íslands ræðst ekki aðeins af auðlindunum sem við eigum, heldur af því hvaða tækifæri og getu við höfum til að nýta þær. Þannig styrkjum við samkeppnisstöðu Íslands með samstarfi við önnur frjáls lýðræðisríki Evrópu. Tryggjum sem best möguleika komandi kynslóða. Ég trúi því að Íslendingar geti notið sín enn betur í sterkara samstarfi innan ESB. Byggjum upp sjálfstraust og bjartsýni sem styrkir framtíðarmöguleika allra á Íslandi um langa framtíð. Fyrir unga fólkið þá er lágmark að við fáum að sjá samninginn. Höfundur er með MS í stjórnun og stefnumótun og er stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar