Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar 29. maí 2026 07:45 Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Skoðun Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Boltinn er hjá ykkur Matthías Bjarnason skrifar Skoðun Golfið lækning við hálfónýtum maga og þörmum? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þegar fyrirsögnin finnur orsökina á undan rannsókninni Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Fleiri leiðir til Evrópusamstarfs Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Tiplað inn í framtíð ferðaþjónustunnar Inga Hlín Pálsdóttir skrifar Skoðun Ró á vinnumarkaði krefst skýrra leikreglna Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Sjá meira
Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki.
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar