Kjördæmapot eða byggðastefnu?

Lengi hefur verið talað um kjördæmapot þegar landsbyggðarþingmenn hafa verið að berjast fyrir umbótum í sínu kjördæmi en sjaldan heyrist talað um kjördæmapot Reykjavíkurþingmanna t.d. varðandi Hörpuna, Reykjanesbraut eða Suðurlandsveg. Svo undarlegt sem það nú er.

Eitt allra mikilvægasta mál landsbyggðarþingmanna á næsta kjörtímabili er að sameinast um að endurnýja byggðastefnu okkar og byggja hana á nútímalegum lausnum og möguleikum. Það er nefnilega ekki svo að hér sé engin byggðastefna. Við búum enn þá við leifar byggðastefnu sem sett var fyrir mörgum áratugum. Hún „grundvallast á því að Reykjavík sé stjórnsýslu- og viðskiptamiðstöð alls landsins, þar sé jafnframt miðstöð menningar og æðri menntunar, afþreyingar, öryggismála, sérhæfðrar heilbrigðisþjónustu og svo mætti lengi telja,“ svo ég vitni beint í erindi Þórodds Bjarnasonar, stjórnarformanns Byggðastofnunar, sem hann hélt á fjármálaráðstefnu sveitarfélaga í september síðastliðnum.

Óeðlileg stefna í dag

Sú stefna var ekki óeðlileg þegar hún var tekin í gagnið en hún er óeðlileg í dag. Það hefur margt breyst og margar umbætur orðið í samgöngum, samskiptamöguleikum og viðhorfi fólks til búsetu.

Nú eygjum við breytingar á stjórnarskránni og ef tillaga Stjórnlagaráðs verður samþykkt óbreytt mun þingmönnum landsbyggðarinnar fækka til muna en deila má um hversu vel sjöundi kafli frumvarpsins, um sveitarfélög, vegur upp á móti. Hafa ber í huga að landsbyggðirnar standa höllum fæti fyrir. Það er því afskaplega mikilvægt að allir landsbyggðarþingmenn sameinist um að endurnýja byggðastefnuna á næsta kjörtímabili.

Við þurfum að taka málið upp og svara aðkallandi spurningum um hvernig við ætlum að skipuleggja framtíð byggðar í þessu landi. Ætlum við að láta staði eins og Raufarhöfn drabbast niður hægt og rólega á meðan farið er í risaframkvæmdir annars staðar sem valda sársaukafullri þenslu og skelli í kjölfarið? Eða ætlum við að móta stefnu sem styður við nýsköpun og þróun fjölbreytts atvinnulífs um allt land?

Nútímalausnir

Við þurfum að byrja á því að tala um þetta upphátt og í samhengi. Við þurfum að taka ákvarðanir í stað þess að láta reka á reiðanum við það mikilvæga verkefni að skipuleggja framtíðina.

Þeim fer fjölgandi sem vilja búa á smærri stöðum og mikilvægt er að móta byggðastefnu sem tekur tillit til þess. Móta stefnu sem byggir á nútímalausnum þar sem staðsetning starfsfólks skiptir ekki öllu máli, þar sem menning, menntun og afþreying er byggð á þörfum íbúa hvers staðar og þeim möguleikum sem hvert svæði býður upp á.

Ef við ætlum að halda úti byggð um allt land skulum við standa með þeirri ákvörðun og bjóða upp á fjölbreytt störf fyrir okkur sem viljum búa annars staðar en á suðvesturhorninu.