Hringl í poka Ingibjörg Óðinsdóttir skrifar 8. nóvember 2012 06:00 Það hefur ekki farið fram hjá einni einustu fjölskyldu í landinu hvað kaupmátturinn hefur rýrnað. Laun tveggja einstaklinga sem áður veittu fjölskyldu gott lífsviðurværi duga varla fyrir mat og öðrum nauðsynjum þegar búið er að greiða afborganir lána. Í dag er ekkert auka, og sumir eiga hreinlega ekki nóg. Fólk fer með fimm þúsund krónur í búðina og fær fyrir hann hringl í poka sem ekkert er. Fiskur, ávextir og grænmeti er orðið að lúxusvöru, hvað þá að fjölskyldan hafi efni á því að fara saman út að borða. Stór hluti vandans felst í stökkbreyttum lánum í kjölfar hruns og getuleysi stjórnvalda til að bregðast við skuldavanda heimilanna. Fólk stendur jafnvel eftir með mun hærri höfuðstól en það tók að láni. Við það bætist sú staðreynd að atvinnuleysið hefur sjaldan verið meira og minnkandi greiðslugeta setur fjölda heimila í greiðsluvanda. Til að bæta gráu ofan á svart dynja sífelldar skattahækkanir á landsmönnum svo engu tali tekur á meðan launin hækka ekki til samræmis og almenningur tekur á sig gríðarlega kjaraskerðingu. Þeir sem skulduðu hóflega fyrir hrun og áttu jafnvel eitthvað í húsnæðinu sínu fá nánast enga leiðréttingu þrátt fyrir algjöran forsendubrest á lánasamningum. Þetta er fólkið sem berst í bökkum við að halda sér á floti, stendur við sínar afborganir, skatta og skyldur en eygir enga von um bjartari tíð. Þetta er fólkið sem heldur þjóðfélaginu uppi en það er eins og stjórnvöld átti sig ekki á því. Í stað þess að leggja ofuráherslu á að styrkja stoðirnar undir þennan hóp og stækka hann enn frekar virðist enginn skilningur vera til staðar á mikilvægi þessa og jafnvel lagður steinn í götu þeirra sem eru reiðubúnir að vinna. Eðlilegt væri t.d. að ýta undir atvinnuskapandi framkvæmdir svo hjól atvinnulífsins fari aftur að snúast. Þannig gætu fleiri tekið þátt í að byggja samfélagið upp í kjölfar hruns og atvinnulausum og bótaþegum að sama skapi fækka. Núverandi ríkisstjórn er ekki að slá skjaldborg um heimilin, hún hefur gegnumsneitt verið að slá skjaldborg um lánastofnanirnar sem fitna eins og púkinn á fjósbitanum á meðan almenningur sveltur. Þetta er bláköld staðreynd, laun slitastjórna á krepputíma eru sambærileg við ofurkjör útrásarvíkinganna fyrir hrun og þessir aðilar eru í fullu starfi við að gæta sinna eigin hagsmuna. Það er eins og enginn horfi á heildarmyndina, bara hvert púsl fyrir sig og hvernig það tengist sér og sínum. Þetta er hreint óþolandi ástand. Það hefur t.d. tekið núverandi ríkisstjórn alltof langan tíma að fá fjármálastofnanir til að endurreikna lánin svo fólk viti hvar það stendur, svo ekki sé minnst á að Árna Pálslögin eiga stóran þátt í því hvernig gengið var á hlut heimilanna. Á meðan hefur þjóðfélagið verið í biðstöðu í heil 4 ár! Hægt hefði verið að koma miklu í verk á þeim tíma ef rétt hefði verið á málum haldið af núverandi ríkisstjórn en orkan ekki farið í að sætta sjónarmið innan flokka til þess eins að halda völdum. Nú er mál að linni, látum þetta ekki viðgangast lengur og skiptum þessari ríkisstjórn út í alþingiskosningunum í vor. Höfundur býður sig fram í 4.-5. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík fyrir næstu alþingiskosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Lægri húsnæðisvextir með evru (staðfest) Dagur B. Eggertsson Skoðun Popúlismi formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Íslensk orka er svarið við olíukrísunni Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun #ÉGLOFA að láta ekki allt brenna til kaldra kola Alfa Jóhannsdóttir Skoðun Göngum til góðs fyrir íslenska náttúru Jóna Bjarnadóttir Skoðun Íslensk ofbeldismenning og réttarríkið Hjörvar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Lýðheilsa er undirstaða sterks samfélags Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálflærðir sérfræðingar í leikskólamálum Ingibjörg Sólrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Ég lofa að líta ekki undan Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Nýr golfvöllur í Reykjavík Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Þegar bygging er ekki orðin að húsi: Ný nálgun í tryggingum framkvæmda Heiður Huld Hreiðarsdóttir skrifar Skoðun Lýðfullveldi Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Árangur á vakt Framsóknar í Suðurnesjabæ Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Hvar er forgangsröðun ríkisstjórnarinnar? Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Lægri húsnæðisvextir með evru (staðfest) Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Foreldrahús Kristín Davíðsdóttir skrifar Skoðun Börn án verndar: ofbeldi milli systkina sem fellur á milli kerfa Þórdís Bjarnleifsdóttir skrifar Skoðun Íslensk ofbeldismenning og réttarríkið Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Lykill að jöfnum tækifærum Isabel Alejandra Diaz skrifar Skoðun Jöfnuður, ábyrgð og uppbygging Stefán Þór Eysteinsson skrifar Skoðun „Selfies“ eru ekki hagsmunagæsla Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Sterkari saman Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Popúlismi formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Snúum Reykjavík við Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun #ÉGLOFA að láta ekki allt brenna til kaldra kola Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ungt fólk í forgrunni, framtíð Hafnarfjarðar byggist á tækifærum Alexander M Árnason skrifar Skoðun Íslensk orka er svarið við olíukrísunni Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Göngum til góðs fyrir íslenska náttúru Jóna Bjarnadóttir skrifar Skoðun NATO án Bandaríkjanna Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Styrkjum heilsubæinn Hveragerði Maria Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Sjá meira
Það hefur ekki farið fram hjá einni einustu fjölskyldu í landinu hvað kaupmátturinn hefur rýrnað. Laun tveggja einstaklinga sem áður veittu fjölskyldu gott lífsviðurværi duga varla fyrir mat og öðrum nauðsynjum þegar búið er að greiða afborganir lána. Í dag er ekkert auka, og sumir eiga hreinlega ekki nóg. Fólk fer með fimm þúsund krónur í búðina og fær fyrir hann hringl í poka sem ekkert er. Fiskur, ávextir og grænmeti er orðið að lúxusvöru, hvað þá að fjölskyldan hafi efni á því að fara saman út að borða. Stór hluti vandans felst í stökkbreyttum lánum í kjölfar hruns og getuleysi stjórnvalda til að bregðast við skuldavanda heimilanna. Fólk stendur jafnvel eftir með mun hærri höfuðstól en það tók að láni. Við það bætist sú staðreynd að atvinnuleysið hefur sjaldan verið meira og minnkandi greiðslugeta setur fjölda heimila í greiðsluvanda. Til að bæta gráu ofan á svart dynja sífelldar skattahækkanir á landsmönnum svo engu tali tekur á meðan launin hækka ekki til samræmis og almenningur tekur á sig gríðarlega kjaraskerðingu. Þeir sem skulduðu hóflega fyrir hrun og áttu jafnvel eitthvað í húsnæðinu sínu fá nánast enga leiðréttingu þrátt fyrir algjöran forsendubrest á lánasamningum. Þetta er fólkið sem berst í bökkum við að halda sér á floti, stendur við sínar afborganir, skatta og skyldur en eygir enga von um bjartari tíð. Þetta er fólkið sem heldur þjóðfélaginu uppi en það er eins og stjórnvöld átti sig ekki á því. Í stað þess að leggja ofuráherslu á að styrkja stoðirnar undir þennan hóp og stækka hann enn frekar virðist enginn skilningur vera til staðar á mikilvægi þessa og jafnvel lagður steinn í götu þeirra sem eru reiðubúnir að vinna. Eðlilegt væri t.d. að ýta undir atvinnuskapandi framkvæmdir svo hjól atvinnulífsins fari aftur að snúast. Þannig gætu fleiri tekið þátt í að byggja samfélagið upp í kjölfar hruns og atvinnulausum og bótaþegum að sama skapi fækka. Núverandi ríkisstjórn er ekki að slá skjaldborg um heimilin, hún hefur gegnumsneitt verið að slá skjaldborg um lánastofnanirnar sem fitna eins og púkinn á fjósbitanum á meðan almenningur sveltur. Þetta er bláköld staðreynd, laun slitastjórna á krepputíma eru sambærileg við ofurkjör útrásarvíkinganna fyrir hrun og þessir aðilar eru í fullu starfi við að gæta sinna eigin hagsmuna. Það er eins og enginn horfi á heildarmyndina, bara hvert púsl fyrir sig og hvernig það tengist sér og sínum. Þetta er hreint óþolandi ástand. Það hefur t.d. tekið núverandi ríkisstjórn alltof langan tíma að fá fjármálastofnanir til að endurreikna lánin svo fólk viti hvar það stendur, svo ekki sé minnst á að Árna Pálslögin eiga stóran þátt í því hvernig gengið var á hlut heimilanna. Á meðan hefur þjóðfélagið verið í biðstöðu í heil 4 ár! Hægt hefði verið að koma miklu í verk á þeim tíma ef rétt hefði verið á málum haldið af núverandi ríkisstjórn en orkan ekki farið í að sætta sjónarmið innan flokka til þess eins að halda völdum. Nú er mál að linni, látum þetta ekki viðgangast lengur og skiptum þessari ríkisstjórn út í alþingiskosningunum í vor. Höfundur býður sig fram í 4.-5. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík fyrir næstu alþingiskosningar.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Þegar bygging er ekki orðin að húsi: Ný nálgun í tryggingum framkvæmda Heiður Huld Hreiðarsdóttir skrifar
Skoðun Börn án verndar: ofbeldi milli systkina sem fellur á milli kerfa Þórdís Bjarnleifsdóttir skrifar
Skoðun Ungt fólk í forgrunni, framtíð Hafnarfjarðar byggist á tækifærum Alexander M Árnason skrifar
Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun