Svandís og svartfuglarnir

Síðasta útspil umhverfisráðherra í stríði hennar við veiðimenn og útivistarfólk landsins er atlagan að svartfuglsveiðum Íslendinga. Veiðar á svartfuglum hafa verið stundaðar frá landnámi og án efa hafa stofnarnir sveiflast í stærð, líkt og nú virðist vera að gerast. Ástæða niðursveiflunnar er sennilega breytingar á fæðuframboði í hafinu og ljóst að skotveiðar hafa engin áhrif þar um.

Engu að síður er það niðurstaða meirihluta starfshóps að friða skuli þessa stofna, sem telja milljónir einstaklinga hver um sig, fyrir veiðum sem nema fáum tugum þúsunda fugla á ári. Veiðiálagið er jafnvel innan við 1% af stofnstærð sem þykir afar lítið sé litið til veiðistjórnunar.

Enda kom það á daginn að Umhverfisstofnun, sem veiðistjórnun heyrir undir skv. lögum, treysti sér ekki til að skrifa upp á alfriðun enda vita menn þar á bæ að slíkt bann er marklaust og tilgangslaust.

Niðurstaða nefndarinnar kom hins vegar engum á óvart enda var handvalið í hópinn til að tryggja „rétta útkomu“. Í grein ráðherra í Fréttablaðinu 5. janúar minnist Svandís ekki einu orði á að starfshópurinn klofnaði í fernt, þ.e.a.s. UST og SKOTVÍS skiluðu séráliti og Bændasamtökin sögðu sig frá starfinu. Umræddur „meirihluti“ í sjö manna starfshópi samanstóð af fjórum opinberum starfsmönnum og friðunarsinnum sem neituðu að ræða rök með veiðum og skeyttu engu um skaðsemi tillagnanna fyrir veiðikortakerfið, kerfi sem aðrar þjóðir öfunda okkur af.

Ljóst er að ráðherra ætlar enn að vega að frelsi fólks til að stunda skynsamlegar veiðar, fyrst upp til fjalla og nú á hafi úti. Ekkert fær að vera í friði og greinilegt að Náttúrufræðistofnun er tilbúin að styðja við hvers kyns boð og bönn, sama hversu vitlaust sem það er, eins og fram kom í viðtali við forstjórann í Morgunblaðinu 4. janúar: „...það verður bara að gera eitthvað til að reyna að sporna við þróuninni.”

Skotveiðifélag Íslands mótmælir þessum tillögum harðlega og bendir á skynsamlegri leiðir sem félagið hefur unnið og finna má á heimasíðu félagsins www.skotvis.is