Tillögur Stjórnlagaráðs ónýtar? Júlíus Valdimarsson skrifar 25. júlí 2012 06:00 Í Búsáhaldabyltingunni var krafist nýrrar stjórnarskrár sem samin yrði í anda fólksins. Tillögur Stjórnlagaráðs eru ekki nothæft svar við þessari kröfu. Fólkið krafðist valdaÞað klingja enn í eyrum mér kröfur fólksins á Austurvelli um völdin til fólksins og um öðruvísi fjármálakerfi sem hætti að kúga okkur og stjórna. Ég man líka köllin eftir nýrri stjórnarskrá sem fólkið myndi skrifa. Þetta fór á annan veg; stjórnmálamennirnir gripu þessa hugmynd og leikstýrðu framvindunni. Fræga fólkið samdi tillögurnarTalið var að ef allir fengju að bjóða sig fram myndi verða til þverskurður af þjóðinni sem semja myndi tillögur að nýrri stjórnarskrá í þágu fólksins. Þeir sem náðu kjöri voru hins vegar að mestu þjóðþekktir álitsgjafar, fræðimenn og annað frægt fólk, auk flokksgæðinga. Hinn almenni óþekkti maður átti undir högg að sækja og fáir slíkir hlutu kosningu. Málskotsréttur þjóðarinnar takmarkaðurÚtkoman er í samræmi við þetta. Í tillögunum er ekki stafkrókur sem verndar fólkið fyrir yfirgangi og kúgun fjármálakerfisins og málskotsréttur þjóðarinnar er takmarkaður í grundvallarmálefnum. Í tillögunum segir m.a.: „Á grundvelli þeirra (greinanna sem fjalla um málskotsrétt fólksins) er hvorki hægt að krefjast atkvæðagreiðslu um fjárlög, fjáraukalög, lög sem sett eru til að framfylgja þjóðréttarskuldbindingum né heldur um skattamálefni eða ríkisborgararétt.“ Samkvæmt þessum tillögum hefði almenningur ekki getað krafist þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave. Niðurlæging fyrir fólkið í landinuÍ 26. grein stjórnarskrárinnar eru engar takmarkanir á þeim lögum eða málefnum sem forsetinn getur vísað til þjóðarinnar. Engin haldbær rök eru fyrir því að skerða rétt almennings til að krefjast þjóðaratkvæðagreiðslu frá þeim rétti sem forsetinn hefur nú. Það er mikil forneskja og niðurlægjandi fyrir fólkið í landinu að ætla einum manni meira vald en heilli þjóð. Málskotsrétturinn í hættuÁkvæðin um málskotsrétt þjóðarinnar í tillögum stjórnlagaráðs skapa áhættu ef samþykktar verða. Í framhaldi af þjóðaratkvæðagreiðslu þyrfti þingið að semja nýja stjórnarskrá sem samþykkja þarf með auknum meirihluta. Á Alþingi er ekki mikill áhugi á beinu lýðræði og oft heyrast raddir stjórnmálamanna um að takmarka þurfi valdheimildir forsetans. Hætt er við að hinir hefðbundnu stjórnmálaflokkar myndu nota nýja ákvæðið um málskotsrétt fólksins sem skálkaskjól til að fella niður málskotsrétt forsetans þar sem þjóðin hefði sjálf fengið og samþykkt slíkan rétt. Þjóðin móti eigið lífHúmanistaflokkurinn leggur til að hafið verði ferli borgaraþinga og þjóðfunda hið fyrsta þar sem fulltrúar eru valdir með slembiúrtaki úr þjóðskrá. Á þessum vettvangi ræði þjóðin hvernig samfélag hún vill búa sér og hvernig stjórnarskrá hentar þeirri sýn. Tillögur fólksins fari í þjóðaratkvæðagreiðslu sem verði bindandi, ekki ráðgefandi. Aðeins með því að þjóðin skrifi sjálf sína stjórnarskrá mun nást sú þjóðarsátt sem þarf að ríkja um hana. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Halldór 20.06.2026 Halldór „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun Skoðun Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Sjá meira
Í Búsáhaldabyltingunni var krafist nýrrar stjórnarskrár sem samin yrði í anda fólksins. Tillögur Stjórnlagaráðs eru ekki nothæft svar við þessari kröfu. Fólkið krafðist valdaÞað klingja enn í eyrum mér kröfur fólksins á Austurvelli um völdin til fólksins og um öðruvísi fjármálakerfi sem hætti að kúga okkur og stjórna. Ég man líka köllin eftir nýrri stjórnarskrá sem fólkið myndi skrifa. Þetta fór á annan veg; stjórnmálamennirnir gripu þessa hugmynd og leikstýrðu framvindunni. Fræga fólkið samdi tillögurnarTalið var að ef allir fengju að bjóða sig fram myndi verða til þverskurður af þjóðinni sem semja myndi tillögur að nýrri stjórnarskrá í þágu fólksins. Þeir sem náðu kjöri voru hins vegar að mestu þjóðþekktir álitsgjafar, fræðimenn og annað frægt fólk, auk flokksgæðinga. Hinn almenni óþekkti maður átti undir högg að sækja og fáir slíkir hlutu kosningu. Málskotsréttur þjóðarinnar takmarkaðurÚtkoman er í samræmi við þetta. Í tillögunum er ekki stafkrókur sem verndar fólkið fyrir yfirgangi og kúgun fjármálakerfisins og málskotsréttur þjóðarinnar er takmarkaður í grundvallarmálefnum. Í tillögunum segir m.a.: „Á grundvelli þeirra (greinanna sem fjalla um málskotsrétt fólksins) er hvorki hægt að krefjast atkvæðagreiðslu um fjárlög, fjáraukalög, lög sem sett eru til að framfylgja þjóðréttarskuldbindingum né heldur um skattamálefni eða ríkisborgararétt.“ Samkvæmt þessum tillögum hefði almenningur ekki getað krafist þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave. Niðurlæging fyrir fólkið í landinuÍ 26. grein stjórnarskrárinnar eru engar takmarkanir á þeim lögum eða málefnum sem forsetinn getur vísað til þjóðarinnar. Engin haldbær rök eru fyrir því að skerða rétt almennings til að krefjast þjóðaratkvæðagreiðslu frá þeim rétti sem forsetinn hefur nú. Það er mikil forneskja og niðurlægjandi fyrir fólkið í landinu að ætla einum manni meira vald en heilli þjóð. Málskotsrétturinn í hættuÁkvæðin um málskotsrétt þjóðarinnar í tillögum stjórnlagaráðs skapa áhættu ef samþykktar verða. Í framhaldi af þjóðaratkvæðagreiðslu þyrfti þingið að semja nýja stjórnarskrá sem samþykkja þarf með auknum meirihluta. Á Alþingi er ekki mikill áhugi á beinu lýðræði og oft heyrast raddir stjórnmálamanna um að takmarka þurfi valdheimildir forsetans. Hætt er við að hinir hefðbundnu stjórnmálaflokkar myndu nota nýja ákvæðið um málskotsrétt fólksins sem skálkaskjól til að fella niður málskotsrétt forsetans þar sem þjóðin hefði sjálf fengið og samþykkt slíkan rétt. Þjóðin móti eigið lífHúmanistaflokkurinn leggur til að hafið verði ferli borgaraþinga og þjóðfunda hið fyrsta þar sem fulltrúar eru valdir með slembiúrtaki úr þjóðskrá. Á þessum vettvangi ræði þjóðin hvernig samfélag hún vill búa sér og hvernig stjórnarskrá hentar þeirri sýn. Tillögur fólksins fari í þjóðaratkvæðagreiðslu sem verði bindandi, ekki ráðgefandi. Aðeins með því að þjóðin skrifi sjálf sína stjórnarskrá mun nást sú þjóðarsátt sem þarf að ríkja um hana.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar