Tillögur Stjórnlagaráðs ónýtar? Júlíus Valdimarsson skrifar 25. júlí 2012 06:00 Í Búsáhaldabyltingunni var krafist nýrrar stjórnarskrár sem samin yrði í anda fólksins. Tillögur Stjórnlagaráðs eru ekki nothæft svar við þessari kröfu. Fólkið krafðist valdaÞað klingja enn í eyrum mér kröfur fólksins á Austurvelli um völdin til fólksins og um öðruvísi fjármálakerfi sem hætti að kúga okkur og stjórna. Ég man líka köllin eftir nýrri stjórnarskrá sem fólkið myndi skrifa. Þetta fór á annan veg; stjórnmálamennirnir gripu þessa hugmynd og leikstýrðu framvindunni. Fræga fólkið samdi tillögurnarTalið var að ef allir fengju að bjóða sig fram myndi verða til þverskurður af þjóðinni sem semja myndi tillögur að nýrri stjórnarskrá í þágu fólksins. Þeir sem náðu kjöri voru hins vegar að mestu þjóðþekktir álitsgjafar, fræðimenn og annað frægt fólk, auk flokksgæðinga. Hinn almenni óþekkti maður átti undir högg að sækja og fáir slíkir hlutu kosningu. Málskotsréttur þjóðarinnar takmarkaðurÚtkoman er í samræmi við þetta. Í tillögunum er ekki stafkrókur sem verndar fólkið fyrir yfirgangi og kúgun fjármálakerfisins og málskotsréttur þjóðarinnar er takmarkaður í grundvallarmálefnum. Í tillögunum segir m.a.: „Á grundvelli þeirra (greinanna sem fjalla um málskotsrétt fólksins) er hvorki hægt að krefjast atkvæðagreiðslu um fjárlög, fjáraukalög, lög sem sett eru til að framfylgja þjóðréttarskuldbindingum né heldur um skattamálefni eða ríkisborgararétt.“ Samkvæmt þessum tillögum hefði almenningur ekki getað krafist þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave. Niðurlæging fyrir fólkið í landinuÍ 26. grein stjórnarskrárinnar eru engar takmarkanir á þeim lögum eða málefnum sem forsetinn getur vísað til þjóðarinnar. Engin haldbær rök eru fyrir því að skerða rétt almennings til að krefjast þjóðaratkvæðagreiðslu frá þeim rétti sem forsetinn hefur nú. Það er mikil forneskja og niðurlægjandi fyrir fólkið í landinu að ætla einum manni meira vald en heilli þjóð. Málskotsrétturinn í hættuÁkvæðin um málskotsrétt þjóðarinnar í tillögum stjórnlagaráðs skapa áhættu ef samþykktar verða. Í framhaldi af þjóðaratkvæðagreiðslu þyrfti þingið að semja nýja stjórnarskrá sem samþykkja þarf með auknum meirihluta. Á Alþingi er ekki mikill áhugi á beinu lýðræði og oft heyrast raddir stjórnmálamanna um að takmarka þurfi valdheimildir forsetans. Hætt er við að hinir hefðbundnu stjórnmálaflokkar myndu nota nýja ákvæðið um málskotsrétt fólksins sem skálkaskjól til að fella niður málskotsrétt forsetans þar sem þjóðin hefði sjálf fengið og samþykkt slíkan rétt. Þjóðin móti eigið lífHúmanistaflokkurinn leggur til að hafið verði ferli borgaraþinga og þjóðfunda hið fyrsta þar sem fulltrúar eru valdir með slembiúrtaki úr þjóðskrá. Á þessum vettvangi ræði þjóðin hvernig samfélag hún vill búa sér og hvernig stjórnarskrá hentar þeirri sýn. Tillögur fólksins fari í þjóðaratkvæðagreiðslu sem verði bindandi, ekki ráðgefandi. Aðeins með því að þjóðin skrifi sjálf sína stjórnarskrá mun nást sú þjóðarsátt sem þarf að ríkja um hana. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Sjá meira
Í Búsáhaldabyltingunni var krafist nýrrar stjórnarskrár sem samin yrði í anda fólksins. Tillögur Stjórnlagaráðs eru ekki nothæft svar við þessari kröfu. Fólkið krafðist valdaÞað klingja enn í eyrum mér kröfur fólksins á Austurvelli um völdin til fólksins og um öðruvísi fjármálakerfi sem hætti að kúga okkur og stjórna. Ég man líka köllin eftir nýrri stjórnarskrá sem fólkið myndi skrifa. Þetta fór á annan veg; stjórnmálamennirnir gripu þessa hugmynd og leikstýrðu framvindunni. Fræga fólkið samdi tillögurnarTalið var að ef allir fengju að bjóða sig fram myndi verða til þverskurður af þjóðinni sem semja myndi tillögur að nýrri stjórnarskrá í þágu fólksins. Þeir sem náðu kjöri voru hins vegar að mestu þjóðþekktir álitsgjafar, fræðimenn og annað frægt fólk, auk flokksgæðinga. Hinn almenni óþekkti maður átti undir högg að sækja og fáir slíkir hlutu kosningu. Málskotsréttur þjóðarinnar takmarkaðurÚtkoman er í samræmi við þetta. Í tillögunum er ekki stafkrókur sem verndar fólkið fyrir yfirgangi og kúgun fjármálakerfisins og málskotsréttur þjóðarinnar er takmarkaður í grundvallarmálefnum. Í tillögunum segir m.a.: „Á grundvelli þeirra (greinanna sem fjalla um málskotsrétt fólksins) er hvorki hægt að krefjast atkvæðagreiðslu um fjárlög, fjáraukalög, lög sem sett eru til að framfylgja þjóðréttarskuldbindingum né heldur um skattamálefni eða ríkisborgararétt.“ Samkvæmt þessum tillögum hefði almenningur ekki getað krafist þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave. Niðurlæging fyrir fólkið í landinuÍ 26. grein stjórnarskrárinnar eru engar takmarkanir á þeim lögum eða málefnum sem forsetinn getur vísað til þjóðarinnar. Engin haldbær rök eru fyrir því að skerða rétt almennings til að krefjast þjóðaratkvæðagreiðslu frá þeim rétti sem forsetinn hefur nú. Það er mikil forneskja og niðurlægjandi fyrir fólkið í landinu að ætla einum manni meira vald en heilli þjóð. Málskotsrétturinn í hættuÁkvæðin um málskotsrétt þjóðarinnar í tillögum stjórnlagaráðs skapa áhættu ef samþykktar verða. Í framhaldi af þjóðaratkvæðagreiðslu þyrfti þingið að semja nýja stjórnarskrá sem samþykkja þarf með auknum meirihluta. Á Alþingi er ekki mikill áhugi á beinu lýðræði og oft heyrast raddir stjórnmálamanna um að takmarka þurfi valdheimildir forsetans. Hætt er við að hinir hefðbundnu stjórnmálaflokkar myndu nota nýja ákvæðið um málskotsrétt fólksins sem skálkaskjól til að fella niður málskotsrétt forsetans þar sem þjóðin hefði sjálf fengið og samþykkt slíkan rétt. Þjóðin móti eigið lífHúmanistaflokkurinn leggur til að hafið verði ferli borgaraþinga og þjóðfunda hið fyrsta þar sem fulltrúar eru valdir með slembiúrtaki úr þjóðskrá. Á þessum vettvangi ræði þjóðin hvernig samfélag hún vill búa sér og hvernig stjórnarskrá hentar þeirri sýn. Tillögur fólksins fari í þjóðaratkvæðagreiðslu sem verði bindandi, ekki ráðgefandi. Aðeins með því að þjóðin skrifi sjálf sína stjórnarskrá mun nást sú þjóðarsátt sem þarf að ríkja um hana.
Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson Skoðun