Hvernig getur "Liberal Democrats" lagt grunn að siðbót fyrir íslenskt samfélag Guðmundur G. Kristinsson skrifar 21. febrúar 2012 15:39 Komið hefur fram áður að „Liberal Democrats" standi fyrir lýðfrelsi eða þáttökurétt almennings í samfélaginu til að hafa frelsi til ákvarðana, frelsi til tjáningar, frelsi til skoðana og sjálfstjórnar í eigin málum. Hugmyndafræðileg leið „Liberaral Democrats" eða lýðfrelsi getur lagt grunn að siðbót í íslensku samfélagi og lagt grunn að því að færa lýðræðislegar áherslur í samfélaginu frá þeim klíku- og hagsmunahópum sem hafa hertekið landið til almennings með auknu stjórnarfarslegu gegnsæi og lýðræðislegum áhrifum í gegnum breytt hugarfar og meiri heiðarleika. Siðbót í íslenskum stjórnmálum og stjórnsýslu snýst um að bæta viðskiptasiðferði og koma í veg fyrir að einstaklingar og fyrirtæki geti „keypt" sér alþingismenn og opinbera starfsmenn. Öllum má vera ljóst að „einkennilegir viðskiptahættir" hafa verið áberandi á Íslandi og þetta hefur því miður smitast inn í allt samfélagið. Til að ráðast að rót vandans verður á byrja á stjórnmálunum og stjórnsýslunni í þeirri von að siðbótin smitist síðan út í atvinnulífið og síðan áfram inn í allt samfélagið. Það þarf að skilgreina íslenska orðið „mútur" upp á nýtt". Líta verður svo á að þegar fyrirtæki og einstaklingar eru að kaupa sér velvild þá séu þau í raun að „múta" viðkomandi stjórnmálamanni eða opinbera starfsmanni. Upphæðin skiptir ekki máli og það þarf að stöðva að fyrirtæki og einstaklingar geti og eða reyni að kaupa sér velvild með gjöfum, greiðum eða hlunnindum. Opinberir aðilar þurfa að hætta viðskiptum við þau fyrirtæki sem með óeðlilegum hætti kaupa sér velvild hjá stofnunum og fyrirtækum ríkisins eða eru staðin að ólöglegum stuðningi við stjórnmálamenn. Einnig þarf að taka á því ef opinberir starfsmenn verða uppvísir að því að þiggja slíkar gjafir, boð, greiða eða hlunnindi og þeir missi sína stöðu. Þessi hugmyndafræði og þær siðferðirlegu reglur sem þarf að setja eru í gildi víða í Evrópu. Vinna þarf að því kerfisbundið að slíta tengsl atvinnulífsins við stjórnmálaflokka og stjórnmálamenn. Til að það gangi þarf að skylda stjórnmálaflokka til að opna sitt bókhald, setja ný lög um prófkjör og fjármögnun á kosningarbaráttu þeirra sem þar bjóða sig þar fram. Rannsakað þarf hverjir bera ábyrgð á hvernig þetta hefur verið framkvæmt og einstaklingar sem brotið hafa af sér þurfa að axla ábyrgð gjörða sinna. Þegar fyrirtæki eða einstaklingar bera persónulegar gjafir, á stjórnmálamenn eða opinbera starfsmenn, gera þeim greiða eða veita þeim sérstök hlunnindi þá er verið að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Veiði- og utanlandsverðir, að hluta til eða að öllu leiti í boði fyrirtækja og einstaklinga eru mútur. Persónulegar gjafir til stjórnmálamanna og opinberra starfsmanna eru gjafir þar sem verið er að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Með þessu væri ekki verið að koma í veg fyrir að fyrirtæki og einstaklingar geti þakkað ákveðnum einstaklingum vel unnin störf. Vilji fyrirtæki og einstaklingar gera slíkt þá á að afhenda slíkar gjafir á vinnutíma og afhenda slíkar gjafir með formlegum hætti til Alþingis eða til viðkomandi sveitastjórnar. Sé um opinberan starfsmann að ræða sem einhver vill þakka þá skal sú gjöf afhent í vinnutíma á vinnustað viðkomandi og er hún þá jafnframt til allar samstarfsmanna viðkomandi. Mikilvægt er að íslenskir stjórnmálamenn hætti að ganga erinda hverskyns sérhagsmunahópa og að útrýmt verði klíkuskap og vina- og ættdrægni í íslensku samfélagi. Leggja þarf grunn að því að allar ráðningar hjá ríki og sveitarfélögum verði á faglegum nótum og gera átak til að koma í veg fyrir skattsvik. Venjulegt fólk getur lagt grunn að lýðræðislegum breytingum og komið í veg fyrir áframhaldandi hagsmunagæslu þeirra hagsmunahópa sem hafa hertekið landið í áratugi. Besta leiðin til að breyta stjórnmálum á Íslandi snýst um að byggja upp nýtt lýðræðislegt borgaralegt stjórnmálafl venjulegs fólks undir formerkjum „Liberal Democrats" eða lýðfrelsi og leggja síðan grunn að alvöru siðbót í samfélaginu. Guðmundur G. Kristinsson Sölu- og markaðsstjóri Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Komið hefur fram áður að „Liberal Democrats" standi fyrir lýðfrelsi eða þáttökurétt almennings í samfélaginu til að hafa frelsi til ákvarðana, frelsi til tjáningar, frelsi til skoðana og sjálfstjórnar í eigin málum. Hugmyndafræðileg leið „Liberaral Democrats" eða lýðfrelsi getur lagt grunn að siðbót í íslensku samfélagi og lagt grunn að því að færa lýðræðislegar áherslur í samfélaginu frá þeim klíku- og hagsmunahópum sem hafa hertekið landið til almennings með auknu stjórnarfarslegu gegnsæi og lýðræðislegum áhrifum í gegnum breytt hugarfar og meiri heiðarleika. Siðbót í íslenskum stjórnmálum og stjórnsýslu snýst um að bæta viðskiptasiðferði og koma í veg fyrir að einstaklingar og fyrirtæki geti „keypt" sér alþingismenn og opinbera starfsmenn. Öllum má vera ljóst að „einkennilegir viðskiptahættir" hafa verið áberandi á Íslandi og þetta hefur því miður smitast inn í allt samfélagið. Til að ráðast að rót vandans verður á byrja á stjórnmálunum og stjórnsýslunni í þeirri von að siðbótin smitist síðan út í atvinnulífið og síðan áfram inn í allt samfélagið. Það þarf að skilgreina íslenska orðið „mútur" upp á nýtt". Líta verður svo á að þegar fyrirtæki og einstaklingar eru að kaupa sér velvild þá séu þau í raun að „múta" viðkomandi stjórnmálamanni eða opinbera starfsmanni. Upphæðin skiptir ekki máli og það þarf að stöðva að fyrirtæki og einstaklingar geti og eða reyni að kaupa sér velvild með gjöfum, greiðum eða hlunnindum. Opinberir aðilar þurfa að hætta viðskiptum við þau fyrirtæki sem með óeðlilegum hætti kaupa sér velvild hjá stofnunum og fyrirtækum ríkisins eða eru staðin að ólöglegum stuðningi við stjórnmálamenn. Einnig þarf að taka á því ef opinberir starfsmenn verða uppvísir að því að þiggja slíkar gjafir, boð, greiða eða hlunnindi og þeir missi sína stöðu. Þessi hugmyndafræði og þær siðferðirlegu reglur sem þarf að setja eru í gildi víða í Evrópu. Vinna þarf að því kerfisbundið að slíta tengsl atvinnulífsins við stjórnmálaflokka og stjórnmálamenn. Til að það gangi þarf að skylda stjórnmálaflokka til að opna sitt bókhald, setja ný lög um prófkjör og fjármögnun á kosningarbaráttu þeirra sem þar bjóða sig þar fram. Rannsakað þarf hverjir bera ábyrgð á hvernig þetta hefur verið framkvæmt og einstaklingar sem brotið hafa af sér þurfa að axla ábyrgð gjörða sinna. Þegar fyrirtæki eða einstaklingar bera persónulegar gjafir, á stjórnmálamenn eða opinbera starfsmenn, gera þeim greiða eða veita þeim sérstök hlunnindi þá er verið að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Veiði- og utanlandsverðir, að hluta til eða að öllu leiti í boði fyrirtækja og einstaklinga eru mútur. Persónulegar gjafir til stjórnmálamanna og opinberra starfsmanna eru gjafir þar sem verið er að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Með þessu væri ekki verið að koma í veg fyrir að fyrirtæki og einstaklingar geti þakkað ákveðnum einstaklingum vel unnin störf. Vilji fyrirtæki og einstaklingar gera slíkt þá á að afhenda slíkar gjafir á vinnutíma og afhenda slíkar gjafir með formlegum hætti til Alþingis eða til viðkomandi sveitastjórnar. Sé um opinberan starfsmann að ræða sem einhver vill þakka þá skal sú gjöf afhent í vinnutíma á vinnustað viðkomandi og er hún þá jafnframt til allar samstarfsmanna viðkomandi. Mikilvægt er að íslenskir stjórnmálamenn hætti að ganga erinda hverskyns sérhagsmunahópa og að útrýmt verði klíkuskap og vina- og ættdrægni í íslensku samfélagi. Leggja þarf grunn að því að allar ráðningar hjá ríki og sveitarfélögum verði á faglegum nótum og gera átak til að koma í veg fyrir skattsvik. Venjulegt fólk getur lagt grunn að lýðræðislegum breytingum og komið í veg fyrir áframhaldandi hagsmunagæslu þeirra hagsmunahópa sem hafa hertekið landið í áratugi. Besta leiðin til að breyta stjórnmálum á Íslandi snýst um að byggja upp nýtt lýðræðislegt borgaralegt stjórnmálafl venjulegs fólks undir formerkjum „Liberal Democrats" eða lýðfrelsi og leggja síðan grunn að alvöru siðbót í samfélaginu. Guðmundur G. Kristinsson Sölu- og markaðsstjóri
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar