Að viðurkenna vandann Ólöf Guðný Valdimarsdóttir og arkitekt skrifa 2. febrúar 2012 11:28 Ég hef áður lýst því hvernig 5 afborganir af litlu láni sem ég var að semja um við Arionbanka eða samtals um 240.000 krónur urðu til þess að heimili mitt átti að fara á nauðungaruppboð og ég lenti hjá umboðsmanni skuldara.Kröfuhafar leysa skuldavanda heimilannaAllir vita að ríkisstjórnin fól kröfuhöfunum að leysa skuldavanda íslenskra heimila. Og nú höfum við líka fengið upplýst hvernig sá vandi var leystur. Frábært að fela þeim sem þú skuldar að leysa skuldavanda þinn. Þetta þykir sjálfsagt og er eina úrræðið sem heimilum í skuldavanda er boðið upp á fyrir utan að leita á náðir umboðsmanns skuldara. Ég held að stjórnvöld geri sér enga grein fyrir því viðmóti og framkomu sem lántakendur í skuldavanda þurfa að þola af kröfuhöfum eða í hvaða stöðu þau eru búin að koma fólkinu í landinu í. Hagsmunir kröfuhafa og lánþega fara nefnilega ekki saman.Kröfuhafar setja leikreglurnar Þeir sem stjórna fjármálunum, og eiga kröfurnar, setja leikreglurnar fyrir okkur sem eigum að greiða lánin og þessar leikreglur eru einhliða hagstæðar kröfuhöfunum og vægast sagt fjandsamlegar fyrir lántakendur, heimilin í landinu. Verðtryggingin er ein þessara leikreglna og líklega sú versta. Í dag skulda 60.000 fjölskyldur meira en andvirði fasteigna sinna. Með öðrum orðum 60.000 fjölskyldur á Íslandi eiga ekki eignir upp í skuldir - eiga ekki heimilin sín. Það er skuldavandi. Þetta þýðir að um 60.000 heimili á Íslandi eru í raun gjaldþrota. Og þetta á bara eftir að versna ef ekkert verður að gert. Á sama tíma hafa milljarðar verið afskrifaðir hjá útvöldum líka á kostnað þessara sömu heimila.Vaknið! Meðan 60.000 fjölskyldur, 40% þjóðarinnar, sætta sig þegjandi við þetta óréttlæti og láta þetta yfir sig ganga þá breytist ekkert. Meðan kröfuhafar fá óáreittir að stjórna lánum heimilanna breytist ekkert. Það gerist ekkert fyrr en fólkið í landinu opnar augun fyrir óréttlætinu, viðurkennir vandann, mótmælir meðferð kröfuhafa á íslenskum heimilum og fjölskyldum og krefst breytinga. Ísland óbyggilegt efnahagslega Ísland er fallegt og gjöfult land og hér viljum við flest búa. En þeir sem stjórna og hafa stjórnað fjármálunum á Íslandi hafa nánast gert landið óbyggilegt efnahagslega. Þetta eru mannana verk. Þetta eru ekki náttúruhamfarir og þessu þarf að breyta. Þeir sem stjórna fjármálaheiminum ætla ekki að breyta neinu. Ljóst er að stjórnvöld ætla ekkert að gera. Breytingarnar þurfa að gerast að frumkvæði fólksins, lánþeganna, og byrja í hugum fólksins. Hugsanir móta viðhorf og til að breyta viðhorfi þarf að breyta hugsununum. Einungis með breyttu hugarfari næst árangur.Skuldavandi heimilanna óeðlilegur Það er ekki sjálfsagt og eðlilegt að 60.000 heimili á Íslandi eigi ekki eignir fyrir skuldum. Það þarf að breyta viðhorfunum til fjármálakerfisins og kröfuhafanna og fólks í skuldavanda. Það þarf að breyta kerfinu. Breytingarnar gerast aðeins með breyttum hugsunarhætti og viðhorfi fjöldans. Þetta breytta viðhorf þarf að koma frá lántakendum því það kemur ekki frá þeim sem stjórna fjármálunum í landinu. Heimilin í landinu verða að þora að horfast í augu við skuldavandann og hætti að láta kröfuhafana segja sér hvernig eigi að taka á honum. Þetta gerist ekki nema lánþegar standi saman og grípi til aðgerða gegn óréttlátu kerfi kröfuhafa og krefjist breytinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Ég hef áður lýst því hvernig 5 afborganir af litlu láni sem ég var að semja um við Arionbanka eða samtals um 240.000 krónur urðu til þess að heimili mitt átti að fara á nauðungaruppboð og ég lenti hjá umboðsmanni skuldara.Kröfuhafar leysa skuldavanda heimilannaAllir vita að ríkisstjórnin fól kröfuhöfunum að leysa skuldavanda íslenskra heimila. Og nú höfum við líka fengið upplýst hvernig sá vandi var leystur. Frábært að fela þeim sem þú skuldar að leysa skuldavanda þinn. Þetta þykir sjálfsagt og er eina úrræðið sem heimilum í skuldavanda er boðið upp á fyrir utan að leita á náðir umboðsmanns skuldara. Ég held að stjórnvöld geri sér enga grein fyrir því viðmóti og framkomu sem lántakendur í skuldavanda þurfa að þola af kröfuhöfum eða í hvaða stöðu þau eru búin að koma fólkinu í landinu í. Hagsmunir kröfuhafa og lánþega fara nefnilega ekki saman.Kröfuhafar setja leikreglurnar Þeir sem stjórna fjármálunum, og eiga kröfurnar, setja leikreglurnar fyrir okkur sem eigum að greiða lánin og þessar leikreglur eru einhliða hagstæðar kröfuhöfunum og vægast sagt fjandsamlegar fyrir lántakendur, heimilin í landinu. Verðtryggingin er ein þessara leikreglna og líklega sú versta. Í dag skulda 60.000 fjölskyldur meira en andvirði fasteigna sinna. Með öðrum orðum 60.000 fjölskyldur á Íslandi eiga ekki eignir upp í skuldir - eiga ekki heimilin sín. Það er skuldavandi. Þetta þýðir að um 60.000 heimili á Íslandi eru í raun gjaldþrota. Og þetta á bara eftir að versna ef ekkert verður að gert. Á sama tíma hafa milljarðar verið afskrifaðir hjá útvöldum líka á kostnað þessara sömu heimila.Vaknið! Meðan 60.000 fjölskyldur, 40% þjóðarinnar, sætta sig þegjandi við þetta óréttlæti og láta þetta yfir sig ganga þá breytist ekkert. Meðan kröfuhafar fá óáreittir að stjórna lánum heimilanna breytist ekkert. Það gerist ekkert fyrr en fólkið í landinu opnar augun fyrir óréttlætinu, viðurkennir vandann, mótmælir meðferð kröfuhafa á íslenskum heimilum og fjölskyldum og krefst breytinga. Ísland óbyggilegt efnahagslega Ísland er fallegt og gjöfult land og hér viljum við flest búa. En þeir sem stjórna og hafa stjórnað fjármálunum á Íslandi hafa nánast gert landið óbyggilegt efnahagslega. Þetta eru mannana verk. Þetta eru ekki náttúruhamfarir og þessu þarf að breyta. Þeir sem stjórna fjármálaheiminum ætla ekki að breyta neinu. Ljóst er að stjórnvöld ætla ekkert að gera. Breytingarnar þurfa að gerast að frumkvæði fólksins, lánþeganna, og byrja í hugum fólksins. Hugsanir móta viðhorf og til að breyta viðhorfi þarf að breyta hugsununum. Einungis með breyttu hugarfari næst árangur.Skuldavandi heimilanna óeðlilegur Það er ekki sjálfsagt og eðlilegt að 60.000 heimili á Íslandi eigi ekki eignir fyrir skuldum. Það þarf að breyta viðhorfunum til fjármálakerfisins og kröfuhafanna og fólks í skuldavanda. Það þarf að breyta kerfinu. Breytingarnar gerast aðeins með breyttum hugsunarhætti og viðhorfi fjöldans. Þetta breytta viðhorf þarf að koma frá lántakendum því það kemur ekki frá þeim sem stjórna fjármálunum í landinu. Heimilin í landinu verða að þora að horfast í augu við skuldavandann og hætti að láta kröfuhafana segja sér hvernig eigi að taka á honum. Þetta gerist ekki nema lánþegar standi saman og grípi til aðgerða gegn óréttlátu kerfi kröfuhafa og krefjist breytinga.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar