Að viðurkenna vandann Ólöf Guðný Valdimarsdóttir og arkitekt skrifa 2. febrúar 2012 11:28 Ég hef áður lýst því hvernig 5 afborganir af litlu láni sem ég var að semja um við Arionbanka eða samtals um 240.000 krónur urðu til þess að heimili mitt átti að fara á nauðungaruppboð og ég lenti hjá umboðsmanni skuldara.Kröfuhafar leysa skuldavanda heimilannaAllir vita að ríkisstjórnin fól kröfuhöfunum að leysa skuldavanda íslenskra heimila. Og nú höfum við líka fengið upplýst hvernig sá vandi var leystur. Frábært að fela þeim sem þú skuldar að leysa skuldavanda þinn. Þetta þykir sjálfsagt og er eina úrræðið sem heimilum í skuldavanda er boðið upp á fyrir utan að leita á náðir umboðsmanns skuldara. Ég held að stjórnvöld geri sér enga grein fyrir því viðmóti og framkomu sem lántakendur í skuldavanda þurfa að þola af kröfuhöfum eða í hvaða stöðu þau eru búin að koma fólkinu í landinu í. Hagsmunir kröfuhafa og lánþega fara nefnilega ekki saman.Kröfuhafar setja leikreglurnar Þeir sem stjórna fjármálunum, og eiga kröfurnar, setja leikreglurnar fyrir okkur sem eigum að greiða lánin og þessar leikreglur eru einhliða hagstæðar kröfuhöfunum og vægast sagt fjandsamlegar fyrir lántakendur, heimilin í landinu. Verðtryggingin er ein þessara leikreglna og líklega sú versta. Í dag skulda 60.000 fjölskyldur meira en andvirði fasteigna sinna. Með öðrum orðum 60.000 fjölskyldur á Íslandi eiga ekki eignir upp í skuldir - eiga ekki heimilin sín. Það er skuldavandi. Þetta þýðir að um 60.000 heimili á Íslandi eru í raun gjaldþrota. Og þetta á bara eftir að versna ef ekkert verður að gert. Á sama tíma hafa milljarðar verið afskrifaðir hjá útvöldum líka á kostnað þessara sömu heimila.Vaknið! Meðan 60.000 fjölskyldur, 40% þjóðarinnar, sætta sig þegjandi við þetta óréttlæti og láta þetta yfir sig ganga þá breytist ekkert. Meðan kröfuhafar fá óáreittir að stjórna lánum heimilanna breytist ekkert. Það gerist ekkert fyrr en fólkið í landinu opnar augun fyrir óréttlætinu, viðurkennir vandann, mótmælir meðferð kröfuhafa á íslenskum heimilum og fjölskyldum og krefst breytinga. Ísland óbyggilegt efnahagslega Ísland er fallegt og gjöfult land og hér viljum við flest búa. En þeir sem stjórna og hafa stjórnað fjármálunum á Íslandi hafa nánast gert landið óbyggilegt efnahagslega. Þetta eru mannana verk. Þetta eru ekki náttúruhamfarir og þessu þarf að breyta. Þeir sem stjórna fjármálaheiminum ætla ekki að breyta neinu. Ljóst er að stjórnvöld ætla ekkert að gera. Breytingarnar þurfa að gerast að frumkvæði fólksins, lánþeganna, og byrja í hugum fólksins. Hugsanir móta viðhorf og til að breyta viðhorfi þarf að breyta hugsununum. Einungis með breyttu hugarfari næst árangur.Skuldavandi heimilanna óeðlilegur Það er ekki sjálfsagt og eðlilegt að 60.000 heimili á Íslandi eigi ekki eignir fyrir skuldum. Það þarf að breyta viðhorfunum til fjármálakerfisins og kröfuhafanna og fólks í skuldavanda. Það þarf að breyta kerfinu. Breytingarnar gerast aðeins með breyttum hugsunarhætti og viðhorfi fjöldans. Þetta breytta viðhorf þarf að koma frá lántakendum því það kemur ekki frá þeim sem stjórna fjármálunum í landinu. Heimilin í landinu verða að þora að horfast í augu við skuldavandann og hætti að láta kröfuhafana segja sér hvernig eigi að taka á honum. Þetta gerist ekki nema lánþegar standi saman og grípi til aðgerða gegn óréttlátu kerfi kröfuhafa og krefjist breytinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 15.08.2026 Halldór Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson Skoðun Skoðun Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen skrifar Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Eftir almyrkvann – þakklæti og stolt Gerður B. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann skrifar Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Árangur íslenskra stjórnmálamanna Steinn Kári Ragnarsson skrifar Skoðun Já, vegna allra Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Brandari dagsins Einar Helgason skrifar Skoðun Það sem aldrei hefur gerst getur hæglega gerst aftur! Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Af hverju sjómenn mættu mögulega segja „já“ Kjartan Jónsson skrifar Skoðun Vélin verður sífellt klárari. En ekkert greindari. Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um fullveldi og framsal þess Axel Kristinsson skrifar Skoðun Ævilangt ástarsamband við bláber Björg Árnadóttir skrifar Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson skrifar Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar Skoðun Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson skrifar Skoðun Hættum að giska: Fáum svörin á borðið Stefán Pettersson skrifar Skoðun Það sem AGS tilgreindi en Dagur dregur ekki fram Sveinn Óskar Sigurðsson skrifar Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar Skoðun Universities should not punish students for bureaucratic incompetence Colin Fisher skrifar Skoðun Samningsmarkmið Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar Sjá meira
Ég hef áður lýst því hvernig 5 afborganir af litlu láni sem ég var að semja um við Arionbanka eða samtals um 240.000 krónur urðu til þess að heimili mitt átti að fara á nauðungaruppboð og ég lenti hjá umboðsmanni skuldara.Kröfuhafar leysa skuldavanda heimilannaAllir vita að ríkisstjórnin fól kröfuhöfunum að leysa skuldavanda íslenskra heimila. Og nú höfum við líka fengið upplýst hvernig sá vandi var leystur. Frábært að fela þeim sem þú skuldar að leysa skuldavanda þinn. Þetta þykir sjálfsagt og er eina úrræðið sem heimilum í skuldavanda er boðið upp á fyrir utan að leita á náðir umboðsmanns skuldara. Ég held að stjórnvöld geri sér enga grein fyrir því viðmóti og framkomu sem lántakendur í skuldavanda þurfa að þola af kröfuhöfum eða í hvaða stöðu þau eru búin að koma fólkinu í landinu í. Hagsmunir kröfuhafa og lánþega fara nefnilega ekki saman.Kröfuhafar setja leikreglurnar Þeir sem stjórna fjármálunum, og eiga kröfurnar, setja leikreglurnar fyrir okkur sem eigum að greiða lánin og þessar leikreglur eru einhliða hagstæðar kröfuhöfunum og vægast sagt fjandsamlegar fyrir lántakendur, heimilin í landinu. Verðtryggingin er ein þessara leikreglna og líklega sú versta. Í dag skulda 60.000 fjölskyldur meira en andvirði fasteigna sinna. Með öðrum orðum 60.000 fjölskyldur á Íslandi eiga ekki eignir upp í skuldir - eiga ekki heimilin sín. Það er skuldavandi. Þetta þýðir að um 60.000 heimili á Íslandi eru í raun gjaldþrota. Og þetta á bara eftir að versna ef ekkert verður að gert. Á sama tíma hafa milljarðar verið afskrifaðir hjá útvöldum líka á kostnað þessara sömu heimila.Vaknið! Meðan 60.000 fjölskyldur, 40% þjóðarinnar, sætta sig þegjandi við þetta óréttlæti og láta þetta yfir sig ganga þá breytist ekkert. Meðan kröfuhafar fá óáreittir að stjórna lánum heimilanna breytist ekkert. Það gerist ekkert fyrr en fólkið í landinu opnar augun fyrir óréttlætinu, viðurkennir vandann, mótmælir meðferð kröfuhafa á íslenskum heimilum og fjölskyldum og krefst breytinga. Ísland óbyggilegt efnahagslega Ísland er fallegt og gjöfult land og hér viljum við flest búa. En þeir sem stjórna og hafa stjórnað fjármálunum á Íslandi hafa nánast gert landið óbyggilegt efnahagslega. Þetta eru mannana verk. Þetta eru ekki náttúruhamfarir og þessu þarf að breyta. Þeir sem stjórna fjármálaheiminum ætla ekki að breyta neinu. Ljóst er að stjórnvöld ætla ekkert að gera. Breytingarnar þurfa að gerast að frumkvæði fólksins, lánþeganna, og byrja í hugum fólksins. Hugsanir móta viðhorf og til að breyta viðhorfi þarf að breyta hugsununum. Einungis með breyttu hugarfari næst árangur.Skuldavandi heimilanna óeðlilegur Það er ekki sjálfsagt og eðlilegt að 60.000 heimili á Íslandi eigi ekki eignir fyrir skuldum. Það þarf að breyta viðhorfunum til fjármálakerfisins og kröfuhafanna og fólks í skuldavanda. Það þarf að breyta kerfinu. Breytingarnar gerast aðeins með breyttum hugsunarhætti og viðhorfi fjöldans. Þetta breytta viðhorf þarf að koma frá lántakendum því það kemur ekki frá þeim sem stjórna fjármálunum í landinu. Heimilin í landinu verða að þora að horfast í augu við skuldavandann og hætti að láta kröfuhafana segja sér hvernig eigi að taka á honum. Þetta gerist ekki nema lánþegar standi saman og grípi til aðgerða gegn óréttlátu kerfi kröfuhafa og krefjist breytinga.
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar
Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun