Að viðurkenna vandann Ólöf Guðný Valdimarsdóttir og arkitekt skrifa 2. febrúar 2012 11:28 Ég hef áður lýst því hvernig 5 afborganir af litlu láni sem ég var að semja um við Arionbanka eða samtals um 240.000 krónur urðu til þess að heimili mitt átti að fara á nauðungaruppboð og ég lenti hjá umboðsmanni skuldara.Kröfuhafar leysa skuldavanda heimilannaAllir vita að ríkisstjórnin fól kröfuhöfunum að leysa skuldavanda íslenskra heimila. Og nú höfum við líka fengið upplýst hvernig sá vandi var leystur. Frábært að fela þeim sem þú skuldar að leysa skuldavanda þinn. Þetta þykir sjálfsagt og er eina úrræðið sem heimilum í skuldavanda er boðið upp á fyrir utan að leita á náðir umboðsmanns skuldara. Ég held að stjórnvöld geri sér enga grein fyrir því viðmóti og framkomu sem lántakendur í skuldavanda þurfa að þola af kröfuhöfum eða í hvaða stöðu þau eru búin að koma fólkinu í landinu í. Hagsmunir kröfuhafa og lánþega fara nefnilega ekki saman.Kröfuhafar setja leikreglurnar Þeir sem stjórna fjármálunum, og eiga kröfurnar, setja leikreglurnar fyrir okkur sem eigum að greiða lánin og þessar leikreglur eru einhliða hagstæðar kröfuhöfunum og vægast sagt fjandsamlegar fyrir lántakendur, heimilin í landinu. Verðtryggingin er ein þessara leikreglna og líklega sú versta. Í dag skulda 60.000 fjölskyldur meira en andvirði fasteigna sinna. Með öðrum orðum 60.000 fjölskyldur á Íslandi eiga ekki eignir upp í skuldir - eiga ekki heimilin sín. Það er skuldavandi. Þetta þýðir að um 60.000 heimili á Íslandi eru í raun gjaldþrota. Og þetta á bara eftir að versna ef ekkert verður að gert. Á sama tíma hafa milljarðar verið afskrifaðir hjá útvöldum líka á kostnað þessara sömu heimila.Vaknið! Meðan 60.000 fjölskyldur, 40% þjóðarinnar, sætta sig þegjandi við þetta óréttlæti og láta þetta yfir sig ganga þá breytist ekkert. Meðan kröfuhafar fá óáreittir að stjórna lánum heimilanna breytist ekkert. Það gerist ekkert fyrr en fólkið í landinu opnar augun fyrir óréttlætinu, viðurkennir vandann, mótmælir meðferð kröfuhafa á íslenskum heimilum og fjölskyldum og krefst breytinga. Ísland óbyggilegt efnahagslega Ísland er fallegt og gjöfult land og hér viljum við flest búa. En þeir sem stjórna og hafa stjórnað fjármálunum á Íslandi hafa nánast gert landið óbyggilegt efnahagslega. Þetta eru mannana verk. Þetta eru ekki náttúruhamfarir og þessu þarf að breyta. Þeir sem stjórna fjármálaheiminum ætla ekki að breyta neinu. Ljóst er að stjórnvöld ætla ekkert að gera. Breytingarnar þurfa að gerast að frumkvæði fólksins, lánþeganna, og byrja í hugum fólksins. Hugsanir móta viðhorf og til að breyta viðhorfi þarf að breyta hugsununum. Einungis með breyttu hugarfari næst árangur.Skuldavandi heimilanna óeðlilegur Það er ekki sjálfsagt og eðlilegt að 60.000 heimili á Íslandi eigi ekki eignir fyrir skuldum. Það þarf að breyta viðhorfunum til fjármálakerfisins og kröfuhafanna og fólks í skuldavanda. Það þarf að breyta kerfinu. Breytingarnar gerast aðeins með breyttum hugsunarhætti og viðhorfi fjöldans. Þetta breytta viðhorf þarf að koma frá lántakendum því það kemur ekki frá þeim sem stjórna fjármálunum í landinu. Heimilin í landinu verða að þora að horfast í augu við skuldavandann og hætti að láta kröfuhafana segja sér hvernig eigi að taka á honum. Þetta gerist ekki nema lánþegar standi saman og grípi til aðgerða gegn óréttlátu kerfi kröfuhafa og krefjist breytinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Netglæpir eru skipulögð brotastarfsemi Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson skrifar Sjá meira
Ég hef áður lýst því hvernig 5 afborganir af litlu láni sem ég var að semja um við Arionbanka eða samtals um 240.000 krónur urðu til þess að heimili mitt átti að fara á nauðungaruppboð og ég lenti hjá umboðsmanni skuldara.Kröfuhafar leysa skuldavanda heimilannaAllir vita að ríkisstjórnin fól kröfuhöfunum að leysa skuldavanda íslenskra heimila. Og nú höfum við líka fengið upplýst hvernig sá vandi var leystur. Frábært að fela þeim sem þú skuldar að leysa skuldavanda þinn. Þetta þykir sjálfsagt og er eina úrræðið sem heimilum í skuldavanda er boðið upp á fyrir utan að leita á náðir umboðsmanns skuldara. Ég held að stjórnvöld geri sér enga grein fyrir því viðmóti og framkomu sem lántakendur í skuldavanda þurfa að þola af kröfuhöfum eða í hvaða stöðu þau eru búin að koma fólkinu í landinu í. Hagsmunir kröfuhafa og lánþega fara nefnilega ekki saman.Kröfuhafar setja leikreglurnar Þeir sem stjórna fjármálunum, og eiga kröfurnar, setja leikreglurnar fyrir okkur sem eigum að greiða lánin og þessar leikreglur eru einhliða hagstæðar kröfuhöfunum og vægast sagt fjandsamlegar fyrir lántakendur, heimilin í landinu. Verðtryggingin er ein þessara leikreglna og líklega sú versta. Í dag skulda 60.000 fjölskyldur meira en andvirði fasteigna sinna. Með öðrum orðum 60.000 fjölskyldur á Íslandi eiga ekki eignir upp í skuldir - eiga ekki heimilin sín. Það er skuldavandi. Þetta þýðir að um 60.000 heimili á Íslandi eru í raun gjaldþrota. Og þetta á bara eftir að versna ef ekkert verður að gert. Á sama tíma hafa milljarðar verið afskrifaðir hjá útvöldum líka á kostnað þessara sömu heimila.Vaknið! Meðan 60.000 fjölskyldur, 40% þjóðarinnar, sætta sig þegjandi við þetta óréttlæti og láta þetta yfir sig ganga þá breytist ekkert. Meðan kröfuhafar fá óáreittir að stjórna lánum heimilanna breytist ekkert. Það gerist ekkert fyrr en fólkið í landinu opnar augun fyrir óréttlætinu, viðurkennir vandann, mótmælir meðferð kröfuhafa á íslenskum heimilum og fjölskyldum og krefst breytinga. Ísland óbyggilegt efnahagslega Ísland er fallegt og gjöfult land og hér viljum við flest búa. En þeir sem stjórna og hafa stjórnað fjármálunum á Íslandi hafa nánast gert landið óbyggilegt efnahagslega. Þetta eru mannana verk. Þetta eru ekki náttúruhamfarir og þessu þarf að breyta. Þeir sem stjórna fjármálaheiminum ætla ekki að breyta neinu. Ljóst er að stjórnvöld ætla ekkert að gera. Breytingarnar þurfa að gerast að frumkvæði fólksins, lánþeganna, og byrja í hugum fólksins. Hugsanir móta viðhorf og til að breyta viðhorfi þarf að breyta hugsununum. Einungis með breyttu hugarfari næst árangur.Skuldavandi heimilanna óeðlilegur Það er ekki sjálfsagt og eðlilegt að 60.000 heimili á Íslandi eigi ekki eignir fyrir skuldum. Það þarf að breyta viðhorfunum til fjármálakerfisins og kröfuhafanna og fólks í skuldavanda. Það þarf að breyta kerfinu. Breytingarnar gerast aðeins með breyttum hugsunarhætti og viðhorfi fjöldans. Þetta breytta viðhorf þarf að koma frá lántakendum því það kemur ekki frá þeim sem stjórna fjármálunum í landinu. Heimilin í landinu verða að þora að horfast í augu við skuldavandann og hætti að láta kröfuhafana segja sér hvernig eigi að taka á honum. Þetta gerist ekki nema lánþegar standi saman og grípi til aðgerða gegn óréttlátu kerfi kröfuhafa og krefjist breytinga.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun