Borgin hefur ráðin í hendi sér Snorri F.. Hilmarsson skrifar 16. maí 2011 09:30 Fréttablaðið hefur af gefnu tilefni fjallað um auð og eyðilögð hús í miðborginni að undanförnu. Eins og Hjálmar Sveinsson bendir réttilega á í blaðinu fyrir helgi var sameining lóða hluti af átaki sveitarstjórnarmanna í Reykjavík til að laða fjárfestingu að miðborginni, losa um hömlur í skipulagi og auka byggingarmagn, oft með óraunhæfum hætti. Árangur þessarar stefnu birtist í þessum niðurlægðu húsum og er sýnilega á kostnað miðborgarinnar og þess sögulega umhverfis sem hún þrífst á. Flest eiga umrædd hús það sammerkt að vera hluti af slíkum spákaupum með mögulegar risalóðir. Sameining lóða hefur haft ýmsar neikvæðar afleiðingar fyrir miðborgina. Hún vinnur gegn þeim fjölbreytileika og smáa kvarða sem er styrkur byggðarinnar og tryggir henni líf og endurnýjun. Svona þarf þetta ekki að vera. Um það bera svo mörg ágæt dæmi úr miðborginni skýrt vitni. Laugavegur 46 gengur nú í endurnýjun lífdaga. Sama hefur Þingholtsstræti 2 á horni Bankastrætis gert en einnig Laugavegur 2, 11, 21 og 56, á Bergstaðastræti, Klapparstíg, Lindargötu, Þingholtsstræti og listinn er lengri. Þetta er allt óeigingjarnt og rausnarlegt framlag einstaklinga, fjölskyldna og fyrirtækja til borgarinnar og allra sem hana byggja. Þar sem ekki er leyfð óheft beit sprettur blómgróður. Það er því eðlilegt að borgaryfirvöld sjálf leggi gott til eins og gert hefur verið með svo miklum ágætum með uppbyggingunni í Aðalstræti, við Laugaveg og endurreisn húsanna við Lækjartorg. Hins vegar á ekki að þurfa bruna til að gera góða hluti í gamla bænum, það má líka taka til þar sem skipulagið hefur lent í blindgötu. Flest þessara húsa sem nú stinga í augu í niðurlægingu sinni gætu sem hægast orðið hin mesta staðarprýði fengju þau tækifæri til þess. Borgarstjórn hefur undir höndum öll þau verkfæri sem þarf til að snúa taflinu við. Verndun er því aðeins annað form uppbyggingar eins og dæmin sanna og er ekki til annars fallin en að auka gæði byggðarinnar. Verndun er líklegri til að koma betra jafnvægi á byggðina og gera hana að vettvangi betra mannlífs en stefnan um sameiningu lóða hefur hingað til leitt af sér. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Fréttablaðið hefur af gefnu tilefni fjallað um auð og eyðilögð hús í miðborginni að undanförnu. Eins og Hjálmar Sveinsson bendir réttilega á í blaðinu fyrir helgi var sameining lóða hluti af átaki sveitarstjórnarmanna í Reykjavík til að laða fjárfestingu að miðborginni, losa um hömlur í skipulagi og auka byggingarmagn, oft með óraunhæfum hætti. Árangur þessarar stefnu birtist í þessum niðurlægðu húsum og er sýnilega á kostnað miðborgarinnar og þess sögulega umhverfis sem hún þrífst á. Flest eiga umrædd hús það sammerkt að vera hluti af slíkum spákaupum með mögulegar risalóðir. Sameining lóða hefur haft ýmsar neikvæðar afleiðingar fyrir miðborgina. Hún vinnur gegn þeim fjölbreytileika og smáa kvarða sem er styrkur byggðarinnar og tryggir henni líf og endurnýjun. Svona þarf þetta ekki að vera. Um það bera svo mörg ágæt dæmi úr miðborginni skýrt vitni. Laugavegur 46 gengur nú í endurnýjun lífdaga. Sama hefur Þingholtsstræti 2 á horni Bankastrætis gert en einnig Laugavegur 2, 11, 21 og 56, á Bergstaðastræti, Klapparstíg, Lindargötu, Þingholtsstræti og listinn er lengri. Þetta er allt óeigingjarnt og rausnarlegt framlag einstaklinga, fjölskyldna og fyrirtækja til borgarinnar og allra sem hana byggja. Þar sem ekki er leyfð óheft beit sprettur blómgróður. Það er því eðlilegt að borgaryfirvöld sjálf leggi gott til eins og gert hefur verið með svo miklum ágætum með uppbyggingunni í Aðalstræti, við Laugaveg og endurreisn húsanna við Lækjartorg. Hins vegar á ekki að þurfa bruna til að gera góða hluti í gamla bænum, það má líka taka til þar sem skipulagið hefur lent í blindgötu. Flest þessara húsa sem nú stinga í augu í niðurlægingu sinni gætu sem hægast orðið hin mesta staðarprýði fengju þau tækifæri til þess. Borgarstjórn hefur undir höndum öll þau verkfæri sem þarf til að snúa taflinu við. Verndun er því aðeins annað form uppbyggingar eins og dæmin sanna og er ekki til annars fallin en að auka gæði byggðarinnar. Verndun er líklegri til að koma betra jafnvægi á byggðina og gera hana að vettvangi betra mannlífs en stefnan um sameiningu lóða hefur hingað til leitt af sér.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar