Doði í Reykjavík Oddný Sturludóttir skrifar 6. apríl 2010 06:00 Atvinnuleysi er mikið í Reykjavíkurborg, tæplega 7000 manns eru án vinnu. Reykjavíkurborg ber ríka ábyrgð á tímum mikils atvinnuleysis og þá ábyrgð eru stjórnmálahreyfingar mistilbúnar að axla. Atvinnumálin draga fram skýran mun á ábyrgri jafnaðarstefnu og aðgerðarlausri frjálshyggju. Við segjum: Aðgerðir strax. Frjálshyggjan segir: Bíðum og látum markaðinn um þetta. Sú bið gæti orðið okkur dýrkeypt. Hver mánuður í atvinnuleysi er samfélagslegt tjón. Atvinna er stærsta velferðarmálið og við verðum að koma sem flestum vinnandi höndum til verka. Strax eftir hrun lagði Samfylkingin fram tillögu um nýja atvinnustefnu fyrir Reykjavík. Hún náði yfir svið ferðamennsku, heilsu, lista og menningar, kvikmyndagerðar, tónlistar, orkumála, skólamála, verslunar, þekkingar og þjónustu. Samfylkingin hefur ítrekað lagt til átak í bráðnauðsynlegum viðhaldsverkefnum til að örva atvinnustig, nýtingu á tómu húsnæði í þágu nýsköpunar, eflingu skapandi greina með stuðningi við vísindagarða og að borgin einfaldi regluverk sitt svo auðveldara sé að stofna og reka fyrirtæki. Samfylkingin hefur lagt til að borgin endurreisi Aflvaka, þróunar- og nýsköpunarfélag í atvinnumálum til beinnar markaðssetningar á tækifærum borgarinnar. Flestar þessara tillagna eru óafgreiddar og í frestun. Lítið hefur gerst, því miður. Og atvinnuleysið eykst. Á vettvangi Atvinnumálahóps hefur verið ráðist í margar jákvæðar aðgerðir til að vinna gegn neikvæðum afleiðingum atvinnuleysis, með úthlutun fjármagns til að ráða atvinnuleitendur inn á svið borgarinnar. Líklegt er að hægt sé að ráða um 200 manns inn til borgarinnar í skamman tíma - svo betur má ef duga skal. Hvenær ætlar borgin að móta sér alvöru, öfluga atvinnustefnu? Sami frjálshyggjudoðinn og kom okkur í hrunið má ekki einkenna viðbrögð Reykjavíkurborgar við kreppunni. Mörgum finnst sem friður sé kominn á í Ráðhúsi Reykjavíkur eftir mesta niðurlægingartímabil í sögu borgarstjórnar þar sem valdabrölt manna náði nýjum lægðum og borgarstjórastóllinn var settur á uppboð. En friður er ekki það sama og doði. Og Reykvíkingar þurfa ekki á doðanum að halda, Reykvíkingar þurfa á aðgerðum að halda. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Atvinnuleysi er mikið í Reykjavíkurborg, tæplega 7000 manns eru án vinnu. Reykjavíkurborg ber ríka ábyrgð á tímum mikils atvinnuleysis og þá ábyrgð eru stjórnmálahreyfingar mistilbúnar að axla. Atvinnumálin draga fram skýran mun á ábyrgri jafnaðarstefnu og aðgerðarlausri frjálshyggju. Við segjum: Aðgerðir strax. Frjálshyggjan segir: Bíðum og látum markaðinn um þetta. Sú bið gæti orðið okkur dýrkeypt. Hver mánuður í atvinnuleysi er samfélagslegt tjón. Atvinna er stærsta velferðarmálið og við verðum að koma sem flestum vinnandi höndum til verka. Strax eftir hrun lagði Samfylkingin fram tillögu um nýja atvinnustefnu fyrir Reykjavík. Hún náði yfir svið ferðamennsku, heilsu, lista og menningar, kvikmyndagerðar, tónlistar, orkumála, skólamála, verslunar, þekkingar og þjónustu. Samfylkingin hefur ítrekað lagt til átak í bráðnauðsynlegum viðhaldsverkefnum til að örva atvinnustig, nýtingu á tómu húsnæði í þágu nýsköpunar, eflingu skapandi greina með stuðningi við vísindagarða og að borgin einfaldi regluverk sitt svo auðveldara sé að stofna og reka fyrirtæki. Samfylkingin hefur lagt til að borgin endurreisi Aflvaka, þróunar- og nýsköpunarfélag í atvinnumálum til beinnar markaðssetningar á tækifærum borgarinnar. Flestar þessara tillagna eru óafgreiddar og í frestun. Lítið hefur gerst, því miður. Og atvinnuleysið eykst. Á vettvangi Atvinnumálahóps hefur verið ráðist í margar jákvæðar aðgerðir til að vinna gegn neikvæðum afleiðingum atvinnuleysis, með úthlutun fjármagns til að ráða atvinnuleitendur inn á svið borgarinnar. Líklegt er að hægt sé að ráða um 200 manns inn til borgarinnar í skamman tíma - svo betur má ef duga skal. Hvenær ætlar borgin að móta sér alvöru, öfluga atvinnustefnu? Sami frjálshyggjudoðinn og kom okkur í hrunið má ekki einkenna viðbrögð Reykjavíkurborgar við kreppunni. Mörgum finnst sem friður sé kominn á í Ráðhúsi Reykjavíkur eftir mesta niðurlægingartímabil í sögu borgarstjórnar þar sem valdabrölt manna náði nýjum lægðum og borgarstjórastóllinn var settur á uppboð. En friður er ekki það sama og doði. Og Reykvíkingar þurfa ekki á doðanum að halda, Reykvíkingar þurfa á aðgerðum að halda.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar