Allir um borð! Sigurjón Jónasson skrifar 23. nóvember 2010 00:01 Eftir að hafa siglt lygnan sjó í nokkur ár beið íslenska þjóðarskútan skipbrot á haustdögum 2008. Síðan þá hafa stjórnvöld verið að negla fyrir götin á skrokknum og ausa sjó úr skútunni svo við gætum öll haldið siglingunni áfram. En er verið að stíma í rétta átt? Á síðustu dögum hef ég hitt fjölmarga frambjóðendur til stjórnlagaþings og ég verð að segja að ég hef ekki verið svona bjartsýnn á framtíð Íslands lengi. Viðmót þessa fólks er yndislegt. Bjartsýnin, einhugurinn og samstaðan um að búa okkur betra samfélag fær mann til að fyllast stolti. Stolti af því að vera Íslendingur. Ég er ekki í nokkrum vafa um að út úr stjórnlagaþingi kemur eitthvað gott. Í framboði er mikið magn af hæfu fólki með gott hjartalag sem er fyllilega treystandi til þess að endurskoða stjórnarskrána af yfirvegun og virðingu fyrir því sem þar stendur. Núverandi fyrirkomulag á Alþingi virkar ekki sem skyldi þegar á reynir. Alþingismenn vinna fyrst og fremst að því að viðhalda flokki sínum og þ.a.l. sjálfum sér á þingi og setja þar með þarfir fólksins í landinu aftar í forgangsröðina. Enda hefur það komið á daginn að innan við 10% landsmanna treysta Alþingi, sem segir okkur það að núverandi fyrirkomulag í stjórnmálum á Íslandi er komið í þrot. Þó svo að samfélagið breytist ekki á svipstundu eftir stjórnlagaþing er þetta fyrsta skrefið í rétta átt. Það mun taka nokkur ár að byggja upp traust á stjórnkerfinu á nýjan leik, en það mun hafast. Sannaðu til. En til þess að mark verði tekið á útkomu stjórnlagaþings þarf tvennt: Góða kjörsókn og samstöðu verðandi þátttakenda á stjórnlagaþingi. Því er mjög mikilvægt að þú, kjósandi góður, látir þitt ekki eftir liggja og mætir á kjörstað þann 27. nóvember nk. og sýnir samstöðu í verki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Eftir að hafa siglt lygnan sjó í nokkur ár beið íslenska þjóðarskútan skipbrot á haustdögum 2008. Síðan þá hafa stjórnvöld verið að negla fyrir götin á skrokknum og ausa sjó úr skútunni svo við gætum öll haldið siglingunni áfram. En er verið að stíma í rétta átt? Á síðustu dögum hef ég hitt fjölmarga frambjóðendur til stjórnlagaþings og ég verð að segja að ég hef ekki verið svona bjartsýnn á framtíð Íslands lengi. Viðmót þessa fólks er yndislegt. Bjartsýnin, einhugurinn og samstaðan um að búa okkur betra samfélag fær mann til að fyllast stolti. Stolti af því að vera Íslendingur. Ég er ekki í nokkrum vafa um að út úr stjórnlagaþingi kemur eitthvað gott. Í framboði er mikið magn af hæfu fólki með gott hjartalag sem er fyllilega treystandi til þess að endurskoða stjórnarskrána af yfirvegun og virðingu fyrir því sem þar stendur. Núverandi fyrirkomulag á Alþingi virkar ekki sem skyldi þegar á reynir. Alþingismenn vinna fyrst og fremst að því að viðhalda flokki sínum og þ.a.l. sjálfum sér á þingi og setja þar með þarfir fólksins í landinu aftar í forgangsröðina. Enda hefur það komið á daginn að innan við 10% landsmanna treysta Alþingi, sem segir okkur það að núverandi fyrirkomulag í stjórnmálum á Íslandi er komið í þrot. Þó svo að samfélagið breytist ekki á svipstundu eftir stjórnlagaþing er þetta fyrsta skrefið í rétta átt. Það mun taka nokkur ár að byggja upp traust á stjórnkerfinu á nýjan leik, en það mun hafast. Sannaðu til. En til þess að mark verði tekið á útkomu stjórnlagaþings þarf tvennt: Góða kjörsókn og samstöðu verðandi þátttakenda á stjórnlagaþingi. Því er mjög mikilvægt að þú, kjósandi góður, látir þitt ekki eftir liggja og mætir á kjörstað þann 27. nóvember nk. og sýnir samstöðu í verki.
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar