Fjárframlög til lista - fjárfesting í framtíð Haukur F. Hannesson skrifar 13. febrúar 2009 14:25 Í Svíþjóð var brugðist við kreppu með auknum framlögum til mennta- og menningarmála. Hér er fjallað um hvað gerðist í borginni Gävle á erfiðum tímum í Svíþjóð á tíunda áratug síðustu aldar. Það reið bankakreppa yfir Svíþjóð árið 1992 sem hafði víðtæk áhrif á sænskt þjóðfélag. Kjörnir fulltrúar landsins urðu að setja sig í kreppustellingar og gera grundvallarbreytingar á ýmsum þáttum þjóðlífsins, sérstaklega þar sem hið opinbera lagði til fé. Mikill niðurskurður varð í ríkisfjármálum og á nokkrum árum voru útgjöld hins opinbera skorin niður um tugi prósenta. Þetta hafði líka áhrif á listir og menningarstarfsemi. Ég gegndi undir lok þessa niðurskurðartíma starfi framkvæmdastjóra Sinfóníuhljómsveitarinnar í Gävle. Gävle er 90.000 manna borg u.þ.b. 200 km fyrir norðan Stokkhólm. Atvinnulíf borgarinnar hefur lengi einkennst af starfsemi stórra fyrirtækja þar sem mikill hluti borgarbúa hefur haft atvinnu sína. Fáir sóttu æðri menntun, þar sem auðvelt var að feta í fótspor kynslóðarinnar á undan og byrja afla tekna í verksmiðjunni á unga aldri. Bygging tónlistarhúss Gävle á þó sína eigin sinfóníuhljómsveit sem var stofnsett árin 1911. Þar var ekkert tónlistarhús og hélt hljómsveitin tónleika sína í leikhúsi borgarinnar, gamalli fallegri byggingu með afleitum hljómburði fyrir tónlist. Þegar afleiðingar bankkreppunnar fór að gera vart við sig á tíunda áratug síðustu aldar fóru menn að ræða um hvernig hægt væri að bregðast við. Eitt var talið nauðsynlegt: Þrátt fyrir að mikill niðurskurður væri á mörgum sviðum þjóðlífsins skyldu fjárframlög til menntamála ekki skorin niður og niðurskurði til menningarmála haldið í skefjum. Framlög til Háskólans í Gävle voru aukin mikið og fjölgaði nemendum úr tvö þúsund í sex þúsund.. Sérstaklega var lögð áhersla á að ná til þeirra sem hætta var á að yrðu atvinnulausir þegar stórar verksmiður og vinnustaðir í borginni voru lagðir niður eða starfsemin flutt til útlanda. Með þessu tókst að auka hlut æðri menntunar og gera hana aðgengilegri. Áhrif þessara aðgerða eru enn að koma fram í meiri fjölbreytni í atvinnulífi borgarinnar. Hitt sem gert var í Gävle var að þar var byggt tónlistarhús. Miklar deilur stóðu um húsið og héldu margir því fram í fjölmiðlum að hér væri verið að leggja peninga í dekurverkefni stjórnmálamanna, ónauðsynleg útgjöld sem betra væri að nota til félagslegrar þjónustu. Sveitarstjórnarmenn héldu þó ótrauðir áfram með bygginguna og töldu hana vera nauðsynlega fjárfestingu í framtíð borgarinnar. Það borgaði sig Það kom líka í ljós að sveitarstjórnarmennirnir höfðu rétt fyrir sér. Skyndilega komst þessi iðnaðarborg, sem einu sinni var valin leiðinlegasta borg Svíþjóðar af einu dagblaðanna, á kortið fyrir alvöru. Stjórnmálaflokkar landsins sóttust eftir því að halda landsfundi sína í tónlistarhúsinu og Gävle fékk mikla eftirtekt um allt land. Sinfóníuhljómsveit Gävle flutti inn í húsið og var upp frá því önnur hljómsveit. Skilyrði sköpuðust fyrir listrænum vexti hljómsveitarinnar. Áheyrendum á tónleika hljómsveitarinnar fjölgaði um helming og hljómsveitinni var boðið í tónleikaferð til Hollands þar sem hún vann mikinn listsigur með glæsilegum tónleikum í tónleikahöllinni Concertgebow í Amsterdam. Engum hefði dottið í hug nokkrum árum fyrr að bjóða þessari héraðshljómsveit frá Svíþjóð í slíka ferð. Nú voru afleiðingar hinnar nýju aðstöðu listamannanna, að koma í ljós og það var betri hljómsveit sem kom heim en sú sem fór. Tónleikarnir voru hljóðritaðir og gefnir úr á geisladiski, sem varð til að hljómsveitin náði samningum við hljómplötufyrirtækið Naxos i Hong Kong. Allt þetta gerðist undir áhrifum þeirrar kreppu sem leiddi til mikils niðurskurðar í fjármálum ríkis og sveitarfélaga. Bygging tónlistarhússins í Gävle hafði góð áhrif á framtíð borgarinnar á erfiðum tímum. Húsið lagði grundvöll að nýsköpun og opnaði fyrir nýja möguleika. Það er vonandi að íslensk stjórnvöld hafi það á aðgerðaáætlun sinni að byggingu tónlistarhússins okkar ljúki sem allra fyrst, til gagns fyrir alla landsmenn. Listir og menning eru ekki bara útgjaldaliður á fjárlögum ríkis og fjárhagsáætlunum sveitarfélaga heldur líka fjárfesting í framtíð þjóðar. Dæmið frá Svíþjóð hér að ofan sýnir að slík fjárfesting margborgar sig. Höfundur er tónlistarmaður og listrekstrarfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Grunnur að bjartri framtíð í Kópavogi Sigrún Bjarnadóttir Skoðun Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson Skoðun Að kjósa af yfirvegun Morgan Bresko Skoðun Öll börn eiga rétt á öryggi Arna Magnea Danks Skoðun Það er ekki spurning hvort – heldur hvenær Arnar Helgi Lárusson Skoðun Umhverfið er okkar mál - Gaman að plokka í Garðabæ Guðfinna Guðmundsdóttir Skoðun Hamfarir Hildar – seinni hluti Haraldur Freyr Gíslason Skoðun Hér er pláss fyrir þig Sandra Hlín Guðmundsdóttir Skoðun Hjólakynslóð framtíðar verður til Sara Björg Sigurðardóttir Skoðun Mjóeyrarhöfn og ný tækifæri fyrir Fjarðabyggð Elís Ármannsson Skoðun Skoðun Skoðun Frelsi foreldra og farsæl byrjun – heimgreiðslur til 24 mánaða Birgitta Ragnarsdóttir,María Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík er ekki spilaborg Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Við stýrum hraða í landi Blikastaða Hilmar Gunnarsson skrifar Skoðun Einkabíllinn er mest niðurgreiddi ferðamátinn Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Það er ekki spurning hvort – heldur hvenær Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Hér er pláss fyrir þig Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Mjóeyrarhöfn og ný tækifæri fyrir Fjarðabyggð Elís Ármannsson skrifar Skoðun Fjölbreytileiki er styrkur sveitarfélaga Irina S. Ogurtsova skrifar Skoðun Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson skrifar Skoðun Hjólakynslóð framtíðar verður til Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Grunnur að bjartri framtíð í Kópavogi Sigrún Bjarnadóttir skrifar Skoðun Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson skrifar Skoðun Að kjósa af yfirvegun Morgan Bresko skrifar Skoðun Öll börn eiga rétt á öryggi Arna Magnea Danks skrifar Skoðun Umhverfið er okkar mál - Gaman að plokka í Garðabæ Guðfinna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Samfélag fyrir sum börn - framtíðarsýn sveitarfélaga fyrir fötluð börn Harpa Júlíusdóttir skrifar Skoðun Nauðsynlegar umbætur í menntamálum Inga Sæland skrifar Skoðun Urriðaholt svikið um almennilega sundlaug Laufey Gunnþórsdóttir skrifar Skoðun Hver bað um þessa illsku við eignalausa? Guðmundur Hrafn Arngrímsson,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Stöndum með skólasamfélaginu í Garðabæ! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Fangelsi fyrir fjölskyldur - Ekki nota börn sem peð í pólitískri skák Alma Mjöll Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ferilsskrá í stað fagurgala Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Börnin aftur í aftursætið? Heiðdís Geirsdóttir skrifar Skoðun Innantóm loforð um hjúkrunarheimili Gunnsteinn R. Ómarsson,Berglind Friðrikisdóttir,Pálmi Þór Ásbergsson,Bryndís Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ást mín á íþróttum og silfurleysið í Peking Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Aukið aðgengi að áfengi? Lísbet Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þegar loforð duga ekki: Leikskólakerfið í Kópavogsbæ Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Um kennaranám Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Reynsla Íslands á erindi við umheiminn Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Í Svíþjóð var brugðist við kreppu með auknum framlögum til mennta- og menningarmála. Hér er fjallað um hvað gerðist í borginni Gävle á erfiðum tímum í Svíþjóð á tíunda áratug síðustu aldar. Það reið bankakreppa yfir Svíþjóð árið 1992 sem hafði víðtæk áhrif á sænskt þjóðfélag. Kjörnir fulltrúar landsins urðu að setja sig í kreppustellingar og gera grundvallarbreytingar á ýmsum þáttum þjóðlífsins, sérstaklega þar sem hið opinbera lagði til fé. Mikill niðurskurður varð í ríkisfjármálum og á nokkrum árum voru útgjöld hins opinbera skorin niður um tugi prósenta. Þetta hafði líka áhrif á listir og menningarstarfsemi. Ég gegndi undir lok þessa niðurskurðartíma starfi framkvæmdastjóra Sinfóníuhljómsveitarinnar í Gävle. Gävle er 90.000 manna borg u.þ.b. 200 km fyrir norðan Stokkhólm. Atvinnulíf borgarinnar hefur lengi einkennst af starfsemi stórra fyrirtækja þar sem mikill hluti borgarbúa hefur haft atvinnu sína. Fáir sóttu æðri menntun, þar sem auðvelt var að feta í fótspor kynslóðarinnar á undan og byrja afla tekna í verksmiðjunni á unga aldri. Bygging tónlistarhúss Gävle á þó sína eigin sinfóníuhljómsveit sem var stofnsett árin 1911. Þar var ekkert tónlistarhús og hélt hljómsveitin tónleika sína í leikhúsi borgarinnar, gamalli fallegri byggingu með afleitum hljómburði fyrir tónlist. Þegar afleiðingar bankkreppunnar fór að gera vart við sig á tíunda áratug síðustu aldar fóru menn að ræða um hvernig hægt væri að bregðast við. Eitt var talið nauðsynlegt: Þrátt fyrir að mikill niðurskurður væri á mörgum sviðum þjóðlífsins skyldu fjárframlög til menntamála ekki skorin niður og niðurskurði til menningarmála haldið í skefjum. Framlög til Háskólans í Gävle voru aukin mikið og fjölgaði nemendum úr tvö þúsund í sex þúsund.. Sérstaklega var lögð áhersla á að ná til þeirra sem hætta var á að yrðu atvinnulausir þegar stórar verksmiður og vinnustaðir í borginni voru lagðir niður eða starfsemin flutt til útlanda. Með þessu tókst að auka hlut æðri menntunar og gera hana aðgengilegri. Áhrif þessara aðgerða eru enn að koma fram í meiri fjölbreytni í atvinnulífi borgarinnar. Hitt sem gert var í Gävle var að þar var byggt tónlistarhús. Miklar deilur stóðu um húsið og héldu margir því fram í fjölmiðlum að hér væri verið að leggja peninga í dekurverkefni stjórnmálamanna, ónauðsynleg útgjöld sem betra væri að nota til félagslegrar þjónustu. Sveitarstjórnarmenn héldu þó ótrauðir áfram með bygginguna og töldu hana vera nauðsynlega fjárfestingu í framtíð borgarinnar. Það borgaði sig Það kom líka í ljós að sveitarstjórnarmennirnir höfðu rétt fyrir sér. Skyndilega komst þessi iðnaðarborg, sem einu sinni var valin leiðinlegasta borg Svíþjóðar af einu dagblaðanna, á kortið fyrir alvöru. Stjórnmálaflokkar landsins sóttust eftir því að halda landsfundi sína í tónlistarhúsinu og Gävle fékk mikla eftirtekt um allt land. Sinfóníuhljómsveit Gävle flutti inn í húsið og var upp frá því önnur hljómsveit. Skilyrði sköpuðust fyrir listrænum vexti hljómsveitarinnar. Áheyrendum á tónleika hljómsveitarinnar fjölgaði um helming og hljómsveitinni var boðið í tónleikaferð til Hollands þar sem hún vann mikinn listsigur með glæsilegum tónleikum í tónleikahöllinni Concertgebow í Amsterdam. Engum hefði dottið í hug nokkrum árum fyrr að bjóða þessari héraðshljómsveit frá Svíþjóð í slíka ferð. Nú voru afleiðingar hinnar nýju aðstöðu listamannanna, að koma í ljós og það var betri hljómsveit sem kom heim en sú sem fór. Tónleikarnir voru hljóðritaðir og gefnir úr á geisladiski, sem varð til að hljómsveitin náði samningum við hljómplötufyrirtækið Naxos i Hong Kong. Allt þetta gerðist undir áhrifum þeirrar kreppu sem leiddi til mikils niðurskurðar í fjármálum ríkis og sveitarfélaga. Bygging tónlistarhússins í Gävle hafði góð áhrif á framtíð borgarinnar á erfiðum tímum. Húsið lagði grundvöll að nýsköpun og opnaði fyrir nýja möguleika. Það er vonandi að íslensk stjórnvöld hafi það á aðgerðaáætlun sinni að byggingu tónlistarhússins okkar ljúki sem allra fyrst, til gagns fyrir alla landsmenn. Listir og menning eru ekki bara útgjaldaliður á fjárlögum ríkis og fjárhagsáætlunum sveitarfélaga heldur líka fjárfesting í framtíð þjóðar. Dæmið frá Svíþjóð hér að ofan sýnir að slík fjárfesting margborgar sig. Höfundur er tónlistarmaður og listrekstrarfræðingur.
Skoðun Frelsi foreldra og farsæl byrjun – heimgreiðslur til 24 mánaða Birgitta Ragnarsdóttir,María Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar
Skoðun Samfélag fyrir sum börn - framtíðarsýn sveitarfélaga fyrir fötluð börn Harpa Júlíusdóttir skrifar
Skoðun Hver bað um þessa illsku við eignalausa? Guðmundur Hrafn Arngrímsson,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Fangelsi fyrir fjölskyldur - Ekki nota börn sem peð í pólitískri skák Alma Mjöll Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Innantóm loforð um hjúkrunarheimili Gunnsteinn R. Ómarsson,Berglind Friðrikisdóttir,Pálmi Þór Ásbergsson,Bryndís Sigurðardóttir skrifar