Reynsla Íslands á erindi við umheiminn Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar 7. maí 2026 11:00 Við Íslendingar vitum hvernig það er að berjast við náttúruna. Þess vegna skiptir saga Íslands máli langt út fyrir okkar eigin landamæri. Það er ótrúlegt til þess að hugsa þegar maður ferðast um gróskumikið og grösugt landið, að fyrir aðeins einni öld hafi víðáttumikil svæði verið alvarlega leikin af landeyðingu, bæði af náttúrunnar hendi og af mannavöldum. Ekki síst þegar litið er til þess að Ísland hafi við landnám, ef marka má Íslendingabók Ara fróða, verið „skógi vaxið milli fjalls og fjöru“. En ágangur mannsins, óblítt veðurfar og tíð eldgos urðu til þess að gróið land hopaði smám saman næstu aldir. Bændur sáu sig sums staðar tilneydda til að bregða búi og víða geisuðu sandstormar reglulega. En Íslendingar gáfust ekki upp. Við snerum vörn í sókn. Árið 1907 samþykkti Alþingi lög sem mörkuðu upphaf skipulagðrar landgræðslu á Íslandi. Það voru tímamót - ekki aðeins hér á landi heldur líka í alþjóðlegu samhengi. Með lögunum var viðurkennt að landeyðing væri samfélagslegt neyðarástand sem þyrfti að bregðast við með markvissum hætti. Og það tókst. Með þrautseigju, samvinnu og þekkingu tókst okkur smám saman að stöðva framrás sandsins og endurheimta land sem margir töldu glatað. Saga Íslands er því mikilvæg á tímum þar sem loftslagsbreytingar, eyðimerkurmyndun og hnignun vistkerfa ógna samfélögum víða um heim. Í dag eru um 40% landsvæða heimsins talin vera í hnignuðu ástandi. Reynsla okkar sýnir að þróunin er ekki óumflýjanleg. Að það er hægt að snúa við blaðinu. Endurheimt lands er forsenda sjálfbærrar framtíðar GRÓ - Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu, sem starfar undir merkjum UNESCO, byggir einmitt á þeirri hugsun að miðla þeirri þekkingu sem Ísland hefur öðlast á sviðum þar sem við höfum sjálf þurft að læra af reynslunni. Skólar GRÓ starfa á sviðum jarðhita, sjávarútvegs, jafnréttis og landgræðslu - allt svið sem skiptu sköpum í vegferð Íslands frá fátækt til velsældar. Landgræðsluskóli GRÓ var stofnaður árið 2007 og er hýstur hjá Landbúnaðarháskóla Íslands, og starfar í nánu samstarfi við Land og skóg. Árlega er sérfræðingum frá þróunarlöndum boðið til sex mánaða þjálfunar í endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu, þar sem sérþekkingu Íslands á þessu sviði er komið á framfæri. Frá upphafi hafa um 240 sérfræðingar frá 17 löndum í Afríku og Asíu útskrifast úr náminu. Öll eru þau fagfólk og gegna lykilhlutverkum í sínum heimalöndum. Þetta fólk snýr heim með þekkingu sem nýtist strax - við stefnumótun, rannsóknir, kennslu og verkefni sem skipta samfélög þeirra raunverulegu máli. Áhrifin af starfi Landgræðsluskóla GRÓ ná víða Áhrifin af starfi Landgræðsluskólans ná víða. Útskrifaðir nemendur vinna m.a. að endurheimt lands og að því að bæta jarðvegsgæði, m.a. með stuðningi við bændur til að auka framleiðni og aðlögunarhæfni að breyttum aðstæðum. Aðrir starfa innan stjórnkerfis og móta stefnu á landsvísu um landnýtingu, aðlögun að loftslagsbreytingum og endurheimt vistkerfa. Enn aðrir leggja sitt af mörkum til rannsókna, menntunar og svæðisbundins samstarfs og tryggja þannig að þekkingunni sé miðlað til annarra sem eykur auðvitað áhrifin enn frekar. Það segir sína sögu að útskrifaðir nemendur frá Malaví og Úsbekistan vinna nú að því að setja á fót meistaranám í endurheimtarfræðum að íslenskri fyrirmynd við háskóla í sínum heimalöndum. Mikilvægur árangur GRÓ skólanna Í vetur hefur á röð málþinga kastljósinu verið beint að árangrinum af starfi GRÓ skólanna fjögurra og því hvernig nemendur skólanna, sem eru samanlagt um 1.900 talsins, hafa nýtt þekkinguna til góðra starfa heima fyrir. Á viðburðunum hafa nemendurnir sagt frá því hvernig þau hafa geta nýtt reynsluna úr náminu til að stuðla að framgangi heimsmarkmiða Sameinuðu þjóðanna heima fyrir. Við getum svo sannarlega verið stolt af okkar stuðningi við þau. Á viðburði um Jarðhitaskóla GRÓ kom meðal annars fram að Kenía, stærsta samstarfsland skólans, er í dag sjötta stærsta jarðhitaland heims miðað við uppsett afl. Nemendur skólans hafa sjálfir lýst því hvernig þjálfunin sem þeir fengu hér á landi hafi skipt sköpum í þeirri uppbyggingu. Sjávarútvegsskóli GRÓ hefur sömuleiðis stutt við sjálfbæra nýtingu fiskistofna í stóru fiskivötnunum í Afríku og Jafnréttisskólinn hefur styrkt sérfræðinga sem vinna að réttindamálum, stefnumótun og samfélagsbreytingum víða um heim. Þetta eru raunveruleg áhrif. Raunverulegar breytingar á lífi fólks. Þróunarsamvinna skilar árangri Við Íslendingar vorum sjálf eitt sinn meðal fátækustu þjóða Evrópu. Við þekkjum það af eigin raun hvað menntun, þekking og alþjóðlegt samstarf geta skipt miklu máli fyrir framtíð heillar þjóðar. Þess vegna eigum við ekki aðeins að segja okkar sögu, heldur líka miðla reynslu okkar áfram. Í dag er komið að nemendum Landgræðsluskólans til að segja frá sínu góða starfi. Þar mun gefast einstakt tækifæri til að heyra beint frá nemendum skólans um hvernig þekkingin sem þeir hafa aflað sér á Íslandi hefur nýst þeim við að takast á við áskoranir í heimalöndum sínum. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbæra nýtingu lands og loftslagsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Með því að fjárfesta í þekkingu, færni og fólki er lagður grunnur að sjálfbærri framtíð. Þróunarsamvinna skilar raunverulegum og varanlegum árangri – fyrir einstaklinga, samfélög og heiminn allan. Höfundur er utanríkisráðherra og formaður Viðreisnar. Viðburðurinn Frá þekkingu til þróunaráhrifa: Endurheimt vistkerfa og sjálfbær landnýting, fer fram í Þjóðminjasafni Íslands kl. 12-13.15 þann 7. maí. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Utanríkismál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Sjá meira
Við Íslendingar vitum hvernig það er að berjast við náttúruna. Þess vegna skiptir saga Íslands máli langt út fyrir okkar eigin landamæri. Það er ótrúlegt til þess að hugsa þegar maður ferðast um gróskumikið og grösugt landið, að fyrir aðeins einni öld hafi víðáttumikil svæði verið alvarlega leikin af landeyðingu, bæði af náttúrunnar hendi og af mannavöldum. Ekki síst þegar litið er til þess að Ísland hafi við landnám, ef marka má Íslendingabók Ara fróða, verið „skógi vaxið milli fjalls og fjöru“. En ágangur mannsins, óblítt veðurfar og tíð eldgos urðu til þess að gróið land hopaði smám saman næstu aldir. Bændur sáu sig sums staðar tilneydda til að bregða búi og víða geisuðu sandstormar reglulega. En Íslendingar gáfust ekki upp. Við snerum vörn í sókn. Árið 1907 samþykkti Alþingi lög sem mörkuðu upphaf skipulagðrar landgræðslu á Íslandi. Það voru tímamót - ekki aðeins hér á landi heldur líka í alþjóðlegu samhengi. Með lögunum var viðurkennt að landeyðing væri samfélagslegt neyðarástand sem þyrfti að bregðast við með markvissum hætti. Og það tókst. Með þrautseigju, samvinnu og þekkingu tókst okkur smám saman að stöðva framrás sandsins og endurheimta land sem margir töldu glatað. Saga Íslands er því mikilvæg á tímum þar sem loftslagsbreytingar, eyðimerkurmyndun og hnignun vistkerfa ógna samfélögum víða um heim. Í dag eru um 40% landsvæða heimsins talin vera í hnignuðu ástandi. Reynsla okkar sýnir að þróunin er ekki óumflýjanleg. Að það er hægt að snúa við blaðinu. Endurheimt lands er forsenda sjálfbærrar framtíðar GRÓ - Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu, sem starfar undir merkjum UNESCO, byggir einmitt á þeirri hugsun að miðla þeirri þekkingu sem Ísland hefur öðlast á sviðum þar sem við höfum sjálf þurft að læra af reynslunni. Skólar GRÓ starfa á sviðum jarðhita, sjávarútvegs, jafnréttis og landgræðslu - allt svið sem skiptu sköpum í vegferð Íslands frá fátækt til velsældar. Landgræðsluskóli GRÓ var stofnaður árið 2007 og er hýstur hjá Landbúnaðarháskóla Íslands, og starfar í nánu samstarfi við Land og skóg. Árlega er sérfræðingum frá þróunarlöndum boðið til sex mánaða þjálfunar í endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu, þar sem sérþekkingu Íslands á þessu sviði er komið á framfæri. Frá upphafi hafa um 240 sérfræðingar frá 17 löndum í Afríku og Asíu útskrifast úr náminu. Öll eru þau fagfólk og gegna lykilhlutverkum í sínum heimalöndum. Þetta fólk snýr heim með þekkingu sem nýtist strax - við stefnumótun, rannsóknir, kennslu og verkefni sem skipta samfélög þeirra raunverulegu máli. Áhrifin af starfi Landgræðsluskóla GRÓ ná víða Áhrifin af starfi Landgræðsluskólans ná víða. Útskrifaðir nemendur vinna m.a. að endurheimt lands og að því að bæta jarðvegsgæði, m.a. með stuðningi við bændur til að auka framleiðni og aðlögunarhæfni að breyttum aðstæðum. Aðrir starfa innan stjórnkerfis og móta stefnu á landsvísu um landnýtingu, aðlögun að loftslagsbreytingum og endurheimt vistkerfa. Enn aðrir leggja sitt af mörkum til rannsókna, menntunar og svæðisbundins samstarfs og tryggja þannig að þekkingunni sé miðlað til annarra sem eykur auðvitað áhrifin enn frekar. Það segir sína sögu að útskrifaðir nemendur frá Malaví og Úsbekistan vinna nú að því að setja á fót meistaranám í endurheimtarfræðum að íslenskri fyrirmynd við háskóla í sínum heimalöndum. Mikilvægur árangur GRÓ skólanna Í vetur hefur á röð málþinga kastljósinu verið beint að árangrinum af starfi GRÓ skólanna fjögurra og því hvernig nemendur skólanna, sem eru samanlagt um 1.900 talsins, hafa nýtt þekkinguna til góðra starfa heima fyrir. Á viðburðunum hafa nemendurnir sagt frá því hvernig þau hafa geta nýtt reynsluna úr náminu til að stuðla að framgangi heimsmarkmiða Sameinuðu þjóðanna heima fyrir. Við getum svo sannarlega verið stolt af okkar stuðningi við þau. Á viðburði um Jarðhitaskóla GRÓ kom meðal annars fram að Kenía, stærsta samstarfsland skólans, er í dag sjötta stærsta jarðhitaland heims miðað við uppsett afl. Nemendur skólans hafa sjálfir lýst því hvernig þjálfunin sem þeir fengu hér á landi hafi skipt sköpum í þeirri uppbyggingu. Sjávarútvegsskóli GRÓ hefur sömuleiðis stutt við sjálfbæra nýtingu fiskistofna í stóru fiskivötnunum í Afríku og Jafnréttisskólinn hefur styrkt sérfræðinga sem vinna að réttindamálum, stefnumótun og samfélagsbreytingum víða um heim. Þetta eru raunveruleg áhrif. Raunverulegar breytingar á lífi fólks. Þróunarsamvinna skilar árangri Við Íslendingar vorum sjálf eitt sinn meðal fátækustu þjóða Evrópu. Við þekkjum það af eigin raun hvað menntun, þekking og alþjóðlegt samstarf geta skipt miklu máli fyrir framtíð heillar þjóðar. Þess vegna eigum við ekki aðeins að segja okkar sögu, heldur líka miðla reynslu okkar áfram. Í dag er komið að nemendum Landgræðsluskólans til að segja frá sínu góða starfi. Þar mun gefast einstakt tækifæri til að heyra beint frá nemendum skólans um hvernig þekkingin sem þeir hafa aflað sér á Íslandi hefur nýst þeim við að takast á við áskoranir í heimalöndum sínum. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbæra nýtingu lands og loftslagsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Með því að fjárfesta í þekkingu, færni og fólki er lagður grunnur að sjálfbærri framtíð. Þróunarsamvinna skilar raunverulegum og varanlegum árangri – fyrir einstaklinga, samfélög og heiminn allan. Höfundur er utanríkisráðherra og formaður Viðreisnar. Viðburðurinn Frá þekkingu til þróunaráhrifa: Endurheimt vistkerfa og sjálfbær landnýting, fer fram í Þjóðminjasafni Íslands kl. 12-13.15 þann 7. maí.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun