Slöpp jól framundan

Börkur Gunnarsson er höfundur bókarinnar „Hvernig ég hertók höll Saddams" sem kemur út fyrir þessi jól.

Í bókinni, sem er ástarsaga, lýsir Börkur dvöl sinni í Írak. Þar lýsir hann persónulegri upplifun sinni á þeirri sérstæðu stöðu að vera fulltrúi herlausrar þjóðar í hinu umdeilda stríði í Írak.

Vísir hafði samband við Börk og spurði hann út í bókina, ástina og jólin.

„Hugmyndin kviknaði út frá því að mér fannst fyndið að vera þarna í sprengju- og byssuárásum í Bagdad en það eina sem ég var hræddur við var að koma heim til Íslands," svarar Börkur aðspurður hvernig hugmyndin að bókinni kviknaði.

Tíminn fram að jólum? „Framan af var desember bara vinna í kynningu á bókinni. En nú er ég kominn aftur til Afganistan og hér í þessu múslima landi er engin jólastemning."

„Við í herbúðunum munum halda jólin saman. Það verða væntanlega keypt einhver kerti og einhverskonar trégreinar til að hengja kúlur á og kannski einhverjir rauðir borðar á byssurnar."

„Annars held ég að þetta verði ansi slöpp jól hjá mér. Ég hef oftast hlakkað meira til jólanna en í þetta skiptið, því ég hef yfirleitt mjög gaman af þeim. Þá hittist fjölskyldan og allir svo jákvæðir að það getur aldrei nema heppnast mjög vel."

Ert þú rómantískur? „Ég veit það ekki. Ég er ekki týpa sem er að kaupa kertaljós, rauðar servéttur eða einhver flott vín. Ég held ég hafi aldrei keypt kerti á ævinni."

„En ég hef gaman að því að gera það fallegt og innilegt sem maður er að gera hverju sinni og nota þá það sem er við höndina til að ýta undir næsheitin."

„Ef að kerti eru við höndina þá nota ég þau. Annars eru ábyggilega konur manns betri til að dæma um þetta, maður sér sig yfirleitt í allt öðru ljósi en þeir sem sjá mann utanfrá."

„Maður hefur þurft að lifa með sjálfum sér alla daga, alla ævi og er fyrir löngu alveg orðinn blindur á það sem maður er," segir Börkur að lokum.