Ég vil minnast …

Ég var vígður í hjónaband í Egilsstaðakirkju 31. júlí árið 1977 af ein­hleypum sóknarpresti. Svara­menn voru feður okkar hjónaefnanna, vígslu­vottar, ættingjar og vinir. Það eina sem ég minnist í raun frá hjónavígslunni var ægiþungi handar prestsins á höfði mér er hann bað fyrir okkur hjónunum vígðum.

Ég var síðar vígður til prests í Þjóðkirkjunni af herra Pétri og þá kom þessi sama hönd og beygði höfuð mitt. Frá þeim tíma hefi ég fermt í þjónustu kirkjunnar fjölmörg ungmenni á Íslandi og í Svíþjóð með sömu handayfirlagningu auk þess að vígja hjón og blessa tvo myndarmenn í staðfesta samvist.

Ég lauk embættisprófi í guðfræði haustið 1986 og stundaði um hríð framhaldsnám í kirkjurétti við háskólann í Lundi og Kaupmannahöfn. Áhugasvið mitt var þó og er svokölluð játningafræði enda byggir kirkjurétturinn á henni, alla vega sá lúterski.

Að mínu mati er aðkallandi í ljósi yfirstandandi synodu Þjóðkirkjunnar á Húsavík að evangelísk-lúterskir biskupar safnaða landsins setjist á rökstóla og leggi grunn að játningu um inntak vígslu til fjölbreyttrar þjónustu í kirkju Krists á jörðu og á himni. Að minni eigin hyggju tel ég árið 2007 á Íslandi vel koma til álita að tala um vistarvígslu, en mér lærðari og hæfari menn dæma um það. Ég lít þá til hinna ýmsu laga og reglna samfélagsins, sem mismuna pörum á hinu efnalega sviði, en segist um leið leita jafnréttis. Fyrir mér geta pör verið karl og kona, karl og karl, kona og kona, systkini, feðgin, mæðgin, vinir og e.t.v. fleira.

Ég vil þakka biskupi vorum, herra Karli Sigurbjörnssyni, séra Geir Waage og Sigursteini Mássyni fyrir það að vekja mig til umhugsunar og löngunar til að leggja ofannefnt til málanna.

Jón Sigurðsson, formaður Framsóknarflokksins, hefur lýst því yfir að hann vilji breyta lögum og leyfa þeim trúfélögum sem það kjósa að vígja samkynhneigða í hjónaband. Þetta sé heimildarákvæði þannig að ríkisvaldið og löggjafinn sé ekki að taka völdin af þjóðkirkjunni eða öðrum trúfélögum heldur leyfi þeim sem það vilja að annast slíkar vígslur en amist ekki við því að hinir sem vilja það ekki geri það ekki. Ég styð þessa afstöðu Jóns Sigurðssonar og Framsóknarflokksins. Hún er í samræmi við hugmyndir mínar um mannréttindi samkynhneigðra og sjálfstæði kirkjunnar gagnvart ríkisvaldinu. Ég treysti Jóni Sigurðssyni til þess að leiða málið til lykta með þessum hætti á næsta kjörtímabili. Þess vegna ætla ég að kjósa hann og Framsóknarflokkinn næsta laugardag.

Höfundur er prófastur emeritus.