Undrandi á fræðimönnum

"Það kemur mér mikið á óvart að heyra að vísinda- og fræðimenn séu ábyrgir fyrir úttekt af þessu tagi," segir Jörgen Niclasen, fyrrverandi sjávarútvegsráðherra Færeyja. Að hans mati koma fram ýmsar rangfærslur í erindi fjögurra fræðimanna við Háskóla Íslands um muninn á færeyska sóknardagakerfinu og íslenska kvótakerfinu. Úttektin sem Jörgen gagnrýnir er samantekt fjögurra hagfræðinga við Háskóla Íslands; þeirra Axels Hall, Ásgeirs Jónssonar, Sveins Agnarssonar og Tryggva Þórs Herbertssonar, um staðreyndir og staðleysur um íslenska kvótakerfið. Í úttektinni er gerður samanburður á færeyska sóknardagakerfinu og íslenska kvótakerfinu og þar fara þeir að mati Jörgens með slíkar rökleysur að það minnir á áróður. "Aðalatriðið er að þeir halda því fram að fiskistofnar við Færeyjar hafi verið ofnýttir allan tíunda áratuginn. Slíka yfirlýsingu geta þeir þó ekki sannað með vísindalegum rökum og málið er alls ekki svona einfalt. Staðreyndin er í stuttu máli að sá fiskur sem veiddist kringum 1990 var afar magur, sem benti til að æti væri af skornum skammti. Á þessu gekk næstu árin, fiskurinn minnkaði og þeim fækkaði þar sem fiskar borða hvern annan ef ekkert annað er á boðstólum. Fyrir því eru aðeins tvær ástæður mögulegar. Í fyrsta lagi að mikill skortur hafi verið á ljósátu, sem er ein aðalfæða ungfiska. Sé það ástæðan er ómögulegt að kenna manninum eða fiskiveiðistefnu um. Hin ástæðan er sú að of margir fiskar hafi verið um hituna og sé það ástæðan er ekki hægt að kenna ofveiði um heldur þvert á móti." Jörgen segir einnig að aðrar staðreyndavillur séu í málatilbúnaði hagfræðinganna úr Háskólanum. "Þar er sagt að Færeyingar hafi tekið upp kvótakerfi 1992 og sóknardagakerfi ári seinna. Þetta er rangt. Kvótakerfið var tekið upp 1994 og sóknardagakerfið tók við 1996. Mér finnst eðlilegt að fræðimenn hafi slík atriði á hreinu þegar gerð er fræðileg úttekt á málum sem þessum."