Enn ein breska falsettusveitin

Ein af þeim hljómsveitum sem hafa verið að vekja athygli í Bretlandi á árinu er Southampton sveitin The Delays sem þykir minna á eðalpoppsveitir eins og The Byrds, Big Star og The Thrills. Trausti Júlíusson tékkaði á þessum nýjustu vonarstjörnum Rough Trade útgáfunnar. "Southampton er virkileg meðalmennskuborg að öllu leyti," segir Greg Gilbert forsprakki The Delays um borgina sína. Og hann bætir við: "Hún er ekkert þunglyndisleg eða sérstaklega hæggeng þannig að maður hefur enga rómantískar tilfinningar til hennar. Hún er bara meðalmennska." Fyrsta plata The Delays, Faded Seaside Glamour, er nýkomin út á vegum Rough Trade útgáfunnar og hefur fengið góðar viðtökur gagnrýnenda. Undir áhrifum frá The La's Greg Gilbert var frekar utangátta á unglingsárunum. Á daginn var hann þessi skrítni í skólanum sem hlustaði á Prince og ABBA og á kvöldin hékk hann heima í herbergi með kassagítarinn og spilaði um leið og hann hlustaði á flugvélagnýinn frá Southampton flugvelli sem var í nágrenninu. "Allar þessar flugvélar sem voru sífellt að koma og fara gáfu manni tilfinningu fyrir því að heimurinn væri stór, en maður sæi bara ekkert af honum," segir hann. Árið 1996 ákvað Greg að stofna hljómsveit. Hann var undir miklum áhrifum frá indie-poppsveitinni The La's frá Liverpool. Greg spilaði á gítar og söng, Rowly spilaði á trommur og Colin Fox á gítar. Tónlistin var eins og mitt á milli popps The La's og rokks í anda Manic Street Preachers, en spiluð á kassagítara. Hljómsveitin fékk nafnið Corky og í byrjun voru meðlimirnir klæddir upp í hlébarðaskinn og málaðir um augun "til þess að vekja umtal" eins og Greg kallar það í dag. Árið 2001 þegar þeir voru búnir að æfa og spila í á ýmsum stöðum í Southampton og nágrenni í nokkur ár ákváðu þeir að reyna fyrir sér í London. Þeir bættu hljómborðsleikaranum og forritaranum Aaron Gilbert í hópinn og tónlistin fór að þróast yfir í einhverskonar nútímalega útgáfu af The Byrds. Og þeir breyttu nafninu í The Delays. Einkatónleikar fyrir Geoff Travis The Delays tóku upp demó og sendu til nokkurra plötufyrirtækja. Geoff Travis útgáfustjóri Rough Trade plötufyrirtækisins (maðurinn sem uppgötvaði The Strokes) heyrði upptökurnar og leist svo vel á þær að hann hélt rakleiðis til Southampton þar sem hljómsveitin hélt einkatónleika fyrir hann. Og hann gerði við þá samning í fyrra. Fyrstu smáskífurnar, Nearer Than Heaven, Hey Girl og Long Time Coming sýndu að þarna var mjög efnileg sveit á ferðinni og fyrsta stóra platan þeirra Faded Seaside Glamour staðfestir það enn frekar. Þó að hún boði enga byltingu í poppsögunni þá er hún er full af fínum lagasmíðum og skemmtilegum pælingum í sándi og útsetningum. Og Greg ætti að geta skoðað heiminn...