Bæn grunnskólakennara – opið bréf til nýs meirihluta í Reykjavík um menntamál Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar 20. maí 2026 13:15 Nú eru sveitarstjórnarkosningarnar 2026 afstaðnar og komið að því að mynda nýjan meirihluta í Reykjavík. Hér er ákall í nokkrum liðum í tengslum við menntamál í borginni til þeirra sem eiga eftir að starfa í borgarstjórn. 1. Vandið ákvarðanatöku varðandi menntamál. Við erum enn að súpa seyðið af því þegar hugmyndafræðin „Skóli án aðgreiningar“ var innleidd án nægs undirbúnings og fjármagns til skólanna. Mín skoðun er sú að ef rétt hefði verið staðið að þeirri innleiðingu þá stæðum við ekki í þeim sporum sem við stöndum í dag. 2. Talið við fagfólkið sem þekkir ástandið í raunaðstæðum. Ég verð alltaf jafn undrandi á því þegar mikilvægar ákvarðanir eru teknar án þess að samtal hafi átt sér stað við fagfólk er málið varðar. 3. Takið faglegar ákvarðanir byggðar á þeim gögnum sem til eru. Nóg er til af gögnum til að rýna í en það vantar oft að þau séu nýtt á réttan hátt. Munið að rýna vel í öll gögn og leita skýringa ef spurningar vakna. Hafið í huga að mismunandi niðurstöður eftir skólum hafa sínar skýringar. Þetta er ekki eins og sumir halda að kennarar á Íslandi nenni ekki að vinna vinnuna sína og kenna börnum landsins. 4. Hættið að bera saman búrhvali og ketti. Nemendur eru alls konar og eiga að fá að vera það. Það þarf að koma til móts við þá á þeirra forsendum og til þess þarf að útvega kennurum réttu verkfærin. Samsetning nemendahópa er mismunandi eftir skólum og hverfum. Það vita þeir best sem hafa starfað í fleiri en einum skóla. Forréttindablinda má aldrei hafa áhrif á ákvarðanir okkar í málefnum barna. 5. Setjið verkefni sem réttilega tilheyra ríkinu á herðar þess. Allt of mörg börn þurfa sérhæfðari þjónustu en þá sem hægt er að veita innan almenns grunnskóla. Það þarf að byggja bjargir fyrir þessi börn. Grunnskólarnir eru í dag að fást við verkefni sem eiga sum heima innan heilbrigðiskerfisins og þarf að rétta þá skekkju. Ekkert barn á að þurfa að bíða lengi eftir greiningu eða úrræðum við hæfi því að hver dagur í lífi barns er mikilvægur. Það er ekki í lagi að börn á yngsta stigi þurfi að bíða í einhver ár eftir greiningu né að börnum með fjölþættan vanda sé hent á milli kerfa. 6. Gleymið því ekki að þekking og reynsla fagaðila innan menntageirans skiptir máli og við megum ekki missa meira fagfólk í önnur störf. Það að ungir kennarar sjái sig ekki eldast í starfi er mjög alvarleg staða. Þegar kennarar með reynslu hverfa á braut þá þyngist róðurinn fyrir þá sem eftir eru í faginu. Það eru ekki nein geimvísindi af hverju róðurinn er svona þungur í mörgum leikskólum borgarinnar og vandinn er víða mjög alvarlegur. Hlutfall faglærðra hefur áhrif á gæði skólastarfs og í leikskólum er grunnurinn lagður sem grunnskólarnir byggja síðan á svo við tölum ekki um önnur skólastig þar á eftir. 7. Munið að skólasamfélagið er fjöregg þjóðarinnar sem ber að hlúa vel að. Það er gömul tugga en sönn að ekkert samfélag er sterkara en veikasti hlekkur þess. Skólasamfélagið erum við öll og við þurfum að horfa á það heildrænt. 8. Verið hugrökk og horfið til framtíðar. Það gildir það sama um skólakerfið og foreldrahlutverkið, stundum þarf að taka erfiðar ákvarðanir til farsældar. Í lokin vil ég nefna að það kom mér verulega á óvart í framboðsþætti á RÚV degi fyrir kosningar, þar sem oddvitar allra flokka sem buðu sig fram í Reykjavík komu fram, að ekki var minnst einu orði á málefni grunnskólanna. Samt eru grunnskólarnir með stærri kostnaðarliður borgarinnar. Ég vona að ástæðan sé ekki sú að hann sé ekki talinn mikilvægur og því ekki minnst á hann. Ég biðla til ykkar kjörnu fulltrúar í Reykjavík að gera vel í menntamálum og óska þess að við fagfólkið í skólum borgarinnar eigum eftir að eiga farsælt samstarf við ykkur næstu fjögur árin. Höfum í huga að allar ákvarðanir sem teknar verða næstu fjögur árin munu hafa áhrif og að fiðrildaáhrifin geta bæði verið til góðs og ills. Saman getum við tekið skrefið til farsældar í menntamálum. Höfundur er grunnskólakennari í Reykjavík og sáttamiðlari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Nú eru sveitarstjórnarkosningarnar 2026 afstaðnar og komið að því að mynda nýjan meirihluta í Reykjavík. Hér er ákall í nokkrum liðum í tengslum við menntamál í borginni til þeirra sem eiga eftir að starfa í borgarstjórn. 1. Vandið ákvarðanatöku varðandi menntamál. Við erum enn að súpa seyðið af því þegar hugmyndafræðin „Skóli án aðgreiningar“ var innleidd án nægs undirbúnings og fjármagns til skólanna. Mín skoðun er sú að ef rétt hefði verið staðið að þeirri innleiðingu þá stæðum við ekki í þeim sporum sem við stöndum í dag. 2. Talið við fagfólkið sem þekkir ástandið í raunaðstæðum. Ég verð alltaf jafn undrandi á því þegar mikilvægar ákvarðanir eru teknar án þess að samtal hafi átt sér stað við fagfólk er málið varðar. 3. Takið faglegar ákvarðanir byggðar á þeim gögnum sem til eru. Nóg er til af gögnum til að rýna í en það vantar oft að þau séu nýtt á réttan hátt. Munið að rýna vel í öll gögn og leita skýringa ef spurningar vakna. Hafið í huga að mismunandi niðurstöður eftir skólum hafa sínar skýringar. Þetta er ekki eins og sumir halda að kennarar á Íslandi nenni ekki að vinna vinnuna sína og kenna börnum landsins. 4. Hættið að bera saman búrhvali og ketti. Nemendur eru alls konar og eiga að fá að vera það. Það þarf að koma til móts við þá á þeirra forsendum og til þess þarf að útvega kennurum réttu verkfærin. Samsetning nemendahópa er mismunandi eftir skólum og hverfum. Það vita þeir best sem hafa starfað í fleiri en einum skóla. Forréttindablinda má aldrei hafa áhrif á ákvarðanir okkar í málefnum barna. 5. Setjið verkefni sem réttilega tilheyra ríkinu á herðar þess. Allt of mörg börn þurfa sérhæfðari þjónustu en þá sem hægt er að veita innan almenns grunnskóla. Það þarf að byggja bjargir fyrir þessi börn. Grunnskólarnir eru í dag að fást við verkefni sem eiga sum heima innan heilbrigðiskerfisins og þarf að rétta þá skekkju. Ekkert barn á að þurfa að bíða lengi eftir greiningu eða úrræðum við hæfi því að hver dagur í lífi barns er mikilvægur. Það er ekki í lagi að börn á yngsta stigi þurfi að bíða í einhver ár eftir greiningu né að börnum með fjölþættan vanda sé hent á milli kerfa. 6. Gleymið því ekki að þekking og reynsla fagaðila innan menntageirans skiptir máli og við megum ekki missa meira fagfólk í önnur störf. Það að ungir kennarar sjái sig ekki eldast í starfi er mjög alvarleg staða. Þegar kennarar með reynslu hverfa á braut þá þyngist róðurinn fyrir þá sem eftir eru í faginu. Það eru ekki nein geimvísindi af hverju róðurinn er svona þungur í mörgum leikskólum borgarinnar og vandinn er víða mjög alvarlegur. Hlutfall faglærðra hefur áhrif á gæði skólastarfs og í leikskólum er grunnurinn lagður sem grunnskólarnir byggja síðan á svo við tölum ekki um önnur skólastig þar á eftir. 7. Munið að skólasamfélagið er fjöregg þjóðarinnar sem ber að hlúa vel að. Það er gömul tugga en sönn að ekkert samfélag er sterkara en veikasti hlekkur þess. Skólasamfélagið erum við öll og við þurfum að horfa á það heildrænt. 8. Verið hugrökk og horfið til framtíðar. Það gildir það sama um skólakerfið og foreldrahlutverkið, stundum þarf að taka erfiðar ákvarðanir til farsældar. Í lokin vil ég nefna að það kom mér verulega á óvart í framboðsþætti á RÚV degi fyrir kosningar, þar sem oddvitar allra flokka sem buðu sig fram í Reykjavík komu fram, að ekki var minnst einu orði á málefni grunnskólanna. Samt eru grunnskólarnir með stærri kostnaðarliður borgarinnar. Ég vona að ástæðan sé ekki sú að hann sé ekki talinn mikilvægur og því ekki minnst á hann. Ég biðla til ykkar kjörnu fulltrúar í Reykjavík að gera vel í menntamálum og óska þess að við fagfólkið í skólum borgarinnar eigum eftir að eiga farsælt samstarf við ykkur næstu fjögur árin. Höfum í huga að allar ákvarðanir sem teknar verða næstu fjögur árin munu hafa áhrif og að fiðrildaáhrifin geta bæði verið til góðs og ills. Saman getum við tekið skrefið til farsældar í menntamálum. Höfundur er grunnskólakennari í Reykjavík og sáttamiðlari.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar