Lítil bjalla, stórt hjarta: Hvernig við getum verndað bæði kisur og fugla Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 20. maí 2026 08:02 Fáar dýrategundir ylja manni jafn mikið um hjartarætur og kettir og fuglar. Kettirnir okkar eru dásamlegir fjölskyldumeðlimir, með sterka persónuleika, sjálfstæði og hlýju. Þegar vora tekur iðar allt af lífi og flestar inni- og útikisur fagna því að geta vappað um nágrennið, frjálsar og óháðar á sínum eigin forsendum. En þessu frelsi fylgir ákveðin ábyrgð sem dýrelskandi eigendur þurfum að axla. Lífga upp á umhverfið okkar Á sama tíma og kisurnar okkar teygja úr sér í grasinu, fyllast garðarnir af nýju lífi. Allt um kring eru spörfulgar flögrandi milli greina jafnvel með nýklakta unga í hreiðri og þegar þeir skríða úr hreiðri kunna þeir eðlilega varla fótum sínum forráð. Fuglasöngur tengir okkur við náttúruna og veitir mörgum ómælda gleði. Fyrir garðeigendur eru þessir litlu nágrannar líka ómetanlegir bandamenn, þar sem þeir halda lús og öðrum meindýrum á trjánum í skefjum með náttúrulegum hætti. Leyndarmálið liggur í fjöldanum Kettir eru í eðli sínu rándýr. Þegar þeir verða varir við hreyfingu vaknar meðfætt veiðieðli. Það gerir ketti ekki vonda. Þeir eru einfaldlega að hlýða eðli sínu. En afleiðingarnar geta hins vegar verið sárgrætilegar fyrir fuglalífið, sérstaklega þegar ungarnir eru varnarlausir. Sem betur fer getum við brugðist við þessu á einfaldan og mildan hátt. Með því að setja bjöllur á hálsól katta gefum við fuglunum tækifæri til að forða sér. Til að ná árangri ætti að nota tvær til þrjár bjöllur frekar en eina. Kettir eru nefnilega ótrúlega snjallir og læra fljótt að læðast þannig að ein stök bjalla haldist hljóðlaus. En þegar bjöllurnar eru fleiri, klingja þær saman við minnsta samslátt. Þessi lága, vinalega hringing gerir það að verkum að kötturinn á nánast ómögulegt með að koma bráð sinni í opna skjöldu. Ef við bætum svo litsterku hálsskrauti eða sérstökum kraga við ólina, eykst fælingin enn frekar, því fuglar hafa framúrskarandi sjón og sjá skæra liti úr mikilli fjarlægð. Samkennd og umhyggja í verki Þetta á ekki að snúast um boð eða bönn, heldur um samkennd og umhyggju fyrir öllu lífi í kringum okkur. Með því að huga að áðurnefndum atriðum sýnum við ábyrgð í verki sem dýravinir. Við getum haldið áfram að leyfa köttunum okkar að njóta útiverunnar og frelsisins, á sama tíma og við leggjum okkar að mörkum til að fleiri fuglsungar vaxi og dafna og komist á legg. Hjálpumst að við að gera hverfið okkar að öruggum griðastað fyrir þau öll. Höfundur er þingkona Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Mest lesið Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaðar eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Sjá meira
Fáar dýrategundir ylja manni jafn mikið um hjartarætur og kettir og fuglar. Kettirnir okkar eru dásamlegir fjölskyldumeðlimir, með sterka persónuleika, sjálfstæði og hlýju. Þegar vora tekur iðar allt af lífi og flestar inni- og útikisur fagna því að geta vappað um nágrennið, frjálsar og óháðar á sínum eigin forsendum. En þessu frelsi fylgir ákveðin ábyrgð sem dýrelskandi eigendur þurfum að axla. Lífga upp á umhverfið okkar Á sama tíma og kisurnar okkar teygja úr sér í grasinu, fyllast garðarnir af nýju lífi. Allt um kring eru spörfulgar flögrandi milli greina jafnvel með nýklakta unga í hreiðri og þegar þeir skríða úr hreiðri kunna þeir eðlilega varla fótum sínum forráð. Fuglasöngur tengir okkur við náttúruna og veitir mörgum ómælda gleði. Fyrir garðeigendur eru þessir litlu nágrannar líka ómetanlegir bandamenn, þar sem þeir halda lús og öðrum meindýrum á trjánum í skefjum með náttúrulegum hætti. Leyndarmálið liggur í fjöldanum Kettir eru í eðli sínu rándýr. Þegar þeir verða varir við hreyfingu vaknar meðfætt veiðieðli. Það gerir ketti ekki vonda. Þeir eru einfaldlega að hlýða eðli sínu. En afleiðingarnar geta hins vegar verið sárgrætilegar fyrir fuglalífið, sérstaklega þegar ungarnir eru varnarlausir. Sem betur fer getum við brugðist við þessu á einfaldan og mildan hátt. Með því að setja bjöllur á hálsól katta gefum við fuglunum tækifæri til að forða sér. Til að ná árangri ætti að nota tvær til þrjár bjöllur frekar en eina. Kettir eru nefnilega ótrúlega snjallir og læra fljótt að læðast þannig að ein stök bjalla haldist hljóðlaus. En þegar bjöllurnar eru fleiri, klingja þær saman við minnsta samslátt. Þessi lága, vinalega hringing gerir það að verkum að kötturinn á nánast ómögulegt með að koma bráð sinni í opna skjöldu. Ef við bætum svo litsterku hálsskrauti eða sérstökum kraga við ólina, eykst fælingin enn frekar, því fuglar hafa framúrskarandi sjón og sjá skæra liti úr mikilli fjarlægð. Samkennd og umhyggja í verki Þetta á ekki að snúast um boð eða bönn, heldur um samkennd og umhyggju fyrir öllu lífi í kringum okkur. Með því að huga að áðurnefndum atriðum sýnum við ábyrgð í verki sem dýravinir. Við getum haldið áfram að leyfa köttunum okkar að njóta útiverunnar og frelsisins, á sama tíma og við leggjum okkar að mörkum til að fleiri fuglsungar vaxi og dafna og komist á legg. Hjálpumst að við að gera hverfið okkar að öruggum griðastað fyrir þau öll. Höfundur er þingkona Flokks fólksins.
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaðar eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar