Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar 29. apríl 2026 07:15 Umræðan fyrir komandi kosningar hefur færst frá bílastæðum yfir í að endurskoða samgöngusáttmálann frá grunni. Þegar samgöngusáttmálinn var undirritaður árið 2019 markaði það tímamót í samgöngumálum á höfuðborgarsvæðinu. Þar sameinuðust öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, leidd af ýmsum flokkum, um forgangsröðun framkvæmda enda höfuðborgarsvæðið eitt atvinnu- og búsetusvæði. Fyrir samkomulagið ríkti engin framtíðarsýn um hvernig fólk á höfuðborgarsvæðinu ætti að komast leiðar sinnar. Hvort sem það væri með einkabílum, almenningssamgöngum, gangandi eða hjólandi. Sveitarfélögin kepptust um fjármagn og umferðin þyngdist á meðan. Úr uppfærðum sáttmála í fullkomið ábyrgðarleysi Í kjölfar sveitarstjórnarkosninganna árið 2022 var sáttmálinn tekinn upp að nýju og endurskoðaður – það ferli tók tæp tvö ár. Um leið og farið var í að opna samninginn þá þurfti að ná samstöðu um forgangsröðun á nýjan leik. Þar vildu allir fá sínu framgengt, fyrir sitt sveitarfélag og það tók tíma og útsjónarsemi að ná niðurstöðu sem allir gátu sætt sig við. Samkomulög sem þessi, um stórar innviðaframkvæmdir, eru í eðli sínu langtímaverkefni. Þau eiga hvorki né geta verið háð sveiflum á fjögurra ára fresti með algjörri uppstokkun. Að endurskoða sáttmálann frá grunni þýðir að henda öllu í ruslið sem unnið hefur verið að á síðustu árum í samgöngumálum – til þess eins að setjast aftur að teikniborðinu. Með nýjum nefndum, meiri töfum, minni framkvæmdum og engum breytingum. Á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast um 70 nýja bíla á viku. Umferð sem er þegar allt of þung. Þetta er það sem hægriflokkarnir í Reykjavík boða núna og lýsir fullkomnu ábyrgðarleysi. Kemur ekki til greina að byrja upp á nýtt Samfylkingin hafnar þessum hugmyndum. Við sýnum ábyrgð og stöndum við gerða samninga. Til að stytta ferðatíma, minnka tafir og auka öryggi – fyrir fólkið í borginni. Til að bæta lífsgæði og næra samfélagið. Auðvitað er hægt að skoða einstaka útfærslur í hverju sveitarfélagi fyrir sig þar sem þau halda á skipulagsvaldinu en nú er tími framkvæmda – ekki fleiri nefnda. Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins til að byrja allt upp á nýtt. Það er auðvelt að stilla upp andstæðum pólum í þessari umræðu því það tengja allir við það að sitja fastir í umferð eða fá ekki bílastæði. En stjórnmálafólk verður að þora að hugsa til framtíðar, sýna stjórnmálalega forystu og standa við gerða samninga. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Pétur Marteinsson Samgöngur Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Umræðan fyrir komandi kosningar hefur færst frá bílastæðum yfir í að endurskoða samgöngusáttmálann frá grunni. Þegar samgöngusáttmálinn var undirritaður árið 2019 markaði það tímamót í samgöngumálum á höfuðborgarsvæðinu. Þar sameinuðust öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, leidd af ýmsum flokkum, um forgangsröðun framkvæmda enda höfuðborgarsvæðið eitt atvinnu- og búsetusvæði. Fyrir samkomulagið ríkti engin framtíðarsýn um hvernig fólk á höfuðborgarsvæðinu ætti að komast leiðar sinnar. Hvort sem það væri með einkabílum, almenningssamgöngum, gangandi eða hjólandi. Sveitarfélögin kepptust um fjármagn og umferðin þyngdist á meðan. Úr uppfærðum sáttmála í fullkomið ábyrgðarleysi Í kjölfar sveitarstjórnarkosninganna árið 2022 var sáttmálinn tekinn upp að nýju og endurskoðaður – það ferli tók tæp tvö ár. Um leið og farið var í að opna samninginn þá þurfti að ná samstöðu um forgangsröðun á nýjan leik. Þar vildu allir fá sínu framgengt, fyrir sitt sveitarfélag og það tók tíma og útsjónarsemi að ná niðurstöðu sem allir gátu sætt sig við. Samkomulög sem þessi, um stórar innviðaframkvæmdir, eru í eðli sínu langtímaverkefni. Þau eiga hvorki né geta verið háð sveiflum á fjögurra ára fresti með algjörri uppstokkun. Að endurskoða sáttmálann frá grunni þýðir að henda öllu í ruslið sem unnið hefur verið að á síðustu árum í samgöngumálum – til þess eins að setjast aftur að teikniborðinu. Með nýjum nefndum, meiri töfum, minni framkvæmdum og engum breytingum. Á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast um 70 nýja bíla á viku. Umferð sem er þegar allt of þung. Þetta er það sem hægriflokkarnir í Reykjavík boða núna og lýsir fullkomnu ábyrgðarleysi. Kemur ekki til greina að byrja upp á nýtt Samfylkingin hafnar þessum hugmyndum. Við sýnum ábyrgð og stöndum við gerða samninga. Til að stytta ferðatíma, minnka tafir og auka öryggi – fyrir fólkið í borginni. Til að bæta lífsgæði og næra samfélagið. Auðvitað er hægt að skoða einstaka útfærslur í hverju sveitarfélagi fyrir sig þar sem þau halda á skipulagsvaldinu en nú er tími framkvæmda – ekki fleiri nefnda. Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins til að byrja allt upp á nýtt. Það er auðvelt að stilla upp andstæðum pólum í þessari umræðu því það tengja allir við það að sitja fastir í umferð eða fá ekki bílastæði. En stjórnmálafólk verður að þora að hugsa til framtíðar, sýna stjórnmálalega forystu og standa við gerða samninga. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun