Hleðslu­stöðin Ár­nes­hreppur

Þeir sem hafa komið alla leið norður í Árneshrepp í Strandasýslu vita hversu einstakur staður hreppurinn er. Fegurðin er allt umlykjandi og öldur Húnaflóa sverfa fjörusteinana. Í Árneshreppi læðist kyrrðin að þér, fjöllin umvefja þig og hlýja samfélagsins finnur leið inn að þínum innsta kjarna.

Árneshreppur er staður sem má ekki fara í eyði. Samfélagið á Íslandi þarf að hafa litróf. Það sækjast ekki allir eftir lífi í borg, með steyptum gangstéttum, umferðarteppum og streituríku umhverfi. Náttúran og kyrrðin eru eitt besta mótvægið við auknum hraða samfélagsins, kulnun og streitu. Við þurfum staði þar sem hægt er að staldra við og vera – án þess að hver hugsun snúist um hversdags áhyggjur og ótal verkefni.

Ég sé fyrir mér að afskekktir staðir með einstaka nærveru muni gegna lykilhlutverki í heilsu fólks á komandi árum. Staður eins og Árneshreppur er vettvangur þar sem hægt er að sinna fjarvinnu, skrifa bók, semja tónlist eða einfaldlega anda djúpt. Þar má ganga á fjöll, njóta kyrrðarinnar og hlaða batteríin. Okkur er tíðrætt um hleðslustöðvar fyrir ökutæki – en við megum ekki gleyma okkur sjálfum. Árneshreppur er slík hleðslustöð. Og slíkir staðir þurfa einfaldlega að vera til.

En til þess að slík hleðslustöð geti þjónað hlutverki sínu þarf hún að vera aðgengileg. Eins og með aðrar hleðslustöðvar þarf fólk og þjónusta að vera til staðar. Fólk sem býr í Árneshreppi allt árið, svo vegir séu mokaðir, verslun opin og skóli starfandi.

Helsta áskorun íbúa í Árneshreppi eru samgöngur. Nýjar kynslóðir gera eðlilega kröfu um að komast leiðar sinnar á öruggan hátt, vera ekki innilokaðar vikum saman og geta komið og farið eftir þörfum. Það er varla ósanngjörn krafa. Samt hafa íbúar Árneshrepps – og fleiri byggða á landsbyggðinni – þurft að búa við ótryggar samgöngur í áratugi. Er ekki kominn tími til að breyta því?

Framkvæmdum við heilsársveg um Veiðileysuháls hefur ítrekað verið seinkað í samgönguáætlunum. Sú samgöngubót skiptir sköpum fyrir framtíð svæðisins – hvort hér verði áfram byggð eða ekki. Þessi 12 kílómetra vegkafli kann að virðast stuttur í stóra samhenginu, en hann gæti opnað á ótal möguleika til að styrkja heilsársbúsetu og ferðaþjónustu í Árneshreppi. En við getum ekki beðið endalaust. Nú þarf að ráðast í framkvæmdir.

Í kringum miðja síðustu öld tæmdust byggðir Hornstranda þegar yngri kynslóðir sóttu í þéttbýli eftir vinnu og tækifærum. Nú er Árneshreppur nyrsta byggð á Ströndum, en staðan er ekki sú sama. Tækni nútímans hefur fært okkur ný tækifæri, þó sömu áskoranir séu enn til staðar; erfiðar samgöngur, fábreytt atvinnulíf og fámenni. Samt sækja sífellt fleiri í kyrrð og ró minni samfélaga. Það er því ekki skortur á möguleikum – heldur vilja til að styðja þá. Stjórnvöld þurfa að standa við sín loforð og tryggja nauðsynlegar samgöngubætur.

Nú er komið að Árneshreppi.

Nú er komið að okkur.

Höfundur skipar 2. sæti á lista Framtíðar Árneshrepps.