Segir Mið­flokkinn selja snákaolíu

Tillögur flokksins eru meðal annars reifaðar í skoðanagrein Thelmu Árnadóttir á Vísi en hún skipar 4. sæti á lista Miðflokksins í Kópavogi. Hún segir Miðflokkinn í Kópavogi treysta konum til að taka ákvarðanir sem séu þeim og þeirra fjölskyldum fyrir bestu. Brúa þurfi bilið á milli tíma í fæðingarorlofi og fram að leikskólaplássi, og bjóða upp á heimgreiðslur við tólf mánaða aldur barns og auk þess að hækka þær. Leggur flokkurinn til að þær verði hækkaðar upp í 250 þúsund krónur.

Konur verði fyrir meira tekjutapi

Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir dómsmálaráðherra segir í færslu sinni um málið á Facebook að leikskólakerfið sem byggst hafi upp í Reykjavík á tíunda áratugi síðustu aldar hafi markað straumhvörf í lífi barnafjölskyldna og ekki síst mæðra. Á þeim tíma hafi ýmsum þótt þetta vitleysa, en í dag viti menn betur.

„Enn standa fjölskyldur hins vegar frammi fyrir því að brúa bil frá fæðingarorlofi til leikskóla. Og enn er það staðreynd að barneignir hafa miklu meiri áhrif á tekjur kvenna en tekjur karla. Það sem gleymist í umræðunni er að skoða tekjur fjölskyldna í stærra samhengi – og yfir lengra tímabil en á fyrstu tveimur árum eftir fæðingu,“ skrifar ráðherrann.

Hún bendir á rannsókn Unu Margrétar Lyngdal sem sýni að barneignir hafi mikil og varanleg áhrif neikvæð áhrif á tekjur kvenna. Barneignir hafi hinsvegar ekki sambærileg áhrif á tekjur karla.

„Tekjumissirinn helst til langs tíma og tíu árum eftir fæðingu er tekjumissirinn að meðaltali um 35% samanborið við tekjur karla. Tekjumissir kvenna í kjölfar barneigna getur auðvitað haft mikil áhrif á fjárhagslegt sjálfstæði, t.d. á lífeyrisréttindi.“

Tillögur Miðflokksins feli í sér töpuð réttindi

Þá snýr Þorbjörg orðum sínum að Miðflokknum og segir hann boða auknar heimgreiðslur til foreldra. Flokkurinn segist treysta konum og megi skilja þá yfirlýsingu sem pólitísk tímamót. Ráðherra spyr hinsvegar: Hvað þýðir það í reynd að bjóða heimgreiðslur fyrir foreldra sem brúa fyrstu tvö árin í ævi barns?

„Tölum hreint út. Þetta snýst ekki bara um nokkra mánuði heima. Heimgreiðslur eru ekki framhald af fæðingarorlofi heldur styrkur sem þýðir að réttindi tapast.

Staðreyndin er sú að mæður eru líklegri til að brúa bilið með því að þiggja þessar heimgreiðslur en feður. Með heimgreiðslum sem meginreglu eru skilaboðin út í atvinnulífið að kona sem eignast barn er frá næstu tvö árin. Afleiðingin af því er að konur standa veikar á vinnumarkaði og launamunur kynjanna eykst.“

Hún segir að allar breytingar þurfi að skoða út frá áhrifum.

„Allar breytingar þarf að skoða út frá áhrifum. Heimgreiðslur eru langtum stærra mál en að snúast um að fjölskylda fái 100 til 200 þúsund krónur greiddar í einhverja mánuði. Heimgreiðslur til foreldra munu til lengri tíma skerða tekjur mun meira en sem nemur þessum ávinningi. Þess vegna eru heimgreiðslur snákaolía.“

Þurfi stjórnmálafólk sem forgangsraði í þágu barna en sendi ekki bara konur heim

Þorbjörg segir að endingu að heildstæða nálgun þurfi og uppbyggingu á leikskólakerfinu. Taka þurfi raunhæf skref áfram og brúa bilið með raunverulegum lausnum og styðja við þátttöku beggja foreldra á vinnumarkaði.

„Annars höldum við áfram að færa vandann til, ekki leysa hann.

Horfum fram á veginn frekar en að láta blekkjast af sölumönnum snákaolíu. Þó heimgreiðslur hljómi hugsanlega vel í eyru einhverra, þá eru þær engin lausn. Þetta er aðgerð sem færir okkur aftur til fortíðar og snýst ekkert um að auka valfrelsi kvenna,“ skrifar Þorbjörg.

„Núna þurfum við stjórnmálafólk sem talar um leikskólakerfið og er tilbúið að setja skólamál í forgang. Tilbúið að forgangsraða í þágu barna og fjölskyldna en ekki bara senda konur heim. Það væri lausn sem íslenskt samfélag getur verið stolt af.“