Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar 27. apríl 2026 07:01 Stjórnsýsla Reykjavíkurborgar virðist ekki treysta atvinnulífinu. Hún á að haga sér eins og þjónustuaðili en lætur eins og eftirlitsaðili. Atvinnulífið treystir ekki heldur borginni. Afleiðingin er augljós: tafir, vantraust, hærri kostnaður, flækjustig og verkefni sem verða aldrei að veruleika Þessu viljum við í Viðreisn snúa við. Einföld breyting sem skiptir öllu Þegar ég var bæjarstjóri í Grindavík, og stjórnarformaður Atvinnuþróunarfélags Reykjaness, breyttum við verklagi og samskiptum við atvinnulífið. Við heimsóttum fyrirtækin í bænum og tókum mark á því sem þau sögðu. Við ákváðum að hugsa: „Já, af hverju ekki?“ í stað þess að hugsa: „Má þetta?“ eins og hefðbundin stjórnsýsla. Þetta er einföld breyting en hún skiptir öllu máli. Fólkið sem rekur fyrirtækin þekkir sína starfsemi best. Það vill standa sig vel og á skilið traust. Þegar Reykjavíkurborg sýnir það traust breytist allt. Allar ákvarðanir verða betri, ferlar hraðari og atvinnulífið finnur að það hafi samherja en ekki andstæðing hjá borginni. Of mikil áhætta að díla við borgina Reynsla margra fyrirtækja af Reykjavíkurborg er allt önnur. Atvinnulífið hefur þurft að eltast við svör, bíða eftir leyfum og afgreiðslu og taka ákvarðanir í óvissu. Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum sem hafa ákveðið að opna ekki starfsstöð eða fjárfesta ekki í borginni, einfaldlega vegna þess að áhættan er of mikil þegar reglur og afgreiðslutími eru ófyrirsjáanleg. Þegar borgin treystir ekki atvinnulífinu, hættir atvinnulífið að treysta borginni. Fórnarlömbin eru íbúarnir sem missa af störfum, þjónustu og fjölbreyttara mannlífi. Forgangsverkefni Viðreisnar á næsta kjörtímabili er að snúa hugarfari stjórnsýslunnar við. Frá eftirliti yfir í þjónustu, frá tortryggni yfir í traust. Borg sem er með þér í liði Skatturinn er gott fordæmi, en þar var skipulega unnið að því að breyta úr eftirlitsmenningu í þjónustumenningu eftir sameiningu skattembætta. Það skilaði ánægðari starfsmönnum og betri þjónustu við borgarana. Hlutverk borgarinnar er ekki að stýra atvinnulífinu heldur að skapa aðstæður þar sem það getur vaxið og dafnað. Það gerist með góðum innviðum, skýru skipulagi og lífsgæðum sem laða að fólk. Spurningin er ekki hvort þetta sé hægt, heldur hvort við ætlum að gera Reykjavík að borg þar sem er skemmtilegt að stofna og reka fyrirtæki. Borg sem er með þér í liði. Höfundur skipar annað sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson Skoðun Skoðun Skoðun Hræsni siðferðisriddara Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir skrifar Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk skrifar Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Stjórnsýsla Reykjavíkurborgar virðist ekki treysta atvinnulífinu. Hún á að haga sér eins og þjónustuaðili en lætur eins og eftirlitsaðili. Atvinnulífið treystir ekki heldur borginni. Afleiðingin er augljós: tafir, vantraust, hærri kostnaður, flækjustig og verkefni sem verða aldrei að veruleika Þessu viljum við í Viðreisn snúa við. Einföld breyting sem skiptir öllu Þegar ég var bæjarstjóri í Grindavík, og stjórnarformaður Atvinnuþróunarfélags Reykjaness, breyttum við verklagi og samskiptum við atvinnulífið. Við heimsóttum fyrirtækin í bænum og tókum mark á því sem þau sögðu. Við ákváðum að hugsa: „Já, af hverju ekki?“ í stað þess að hugsa: „Má þetta?“ eins og hefðbundin stjórnsýsla. Þetta er einföld breyting en hún skiptir öllu máli. Fólkið sem rekur fyrirtækin þekkir sína starfsemi best. Það vill standa sig vel og á skilið traust. Þegar Reykjavíkurborg sýnir það traust breytist allt. Allar ákvarðanir verða betri, ferlar hraðari og atvinnulífið finnur að það hafi samherja en ekki andstæðing hjá borginni. Of mikil áhætta að díla við borgina Reynsla margra fyrirtækja af Reykjavíkurborg er allt önnur. Atvinnulífið hefur þurft að eltast við svör, bíða eftir leyfum og afgreiðslu og taka ákvarðanir í óvissu. Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum sem hafa ákveðið að opna ekki starfsstöð eða fjárfesta ekki í borginni, einfaldlega vegna þess að áhættan er of mikil þegar reglur og afgreiðslutími eru ófyrirsjáanleg. Þegar borgin treystir ekki atvinnulífinu, hættir atvinnulífið að treysta borginni. Fórnarlömbin eru íbúarnir sem missa af störfum, þjónustu og fjölbreyttara mannlífi. Forgangsverkefni Viðreisnar á næsta kjörtímabili er að snúa hugarfari stjórnsýslunnar við. Frá eftirliti yfir í þjónustu, frá tortryggni yfir í traust. Borg sem er með þér í liði Skatturinn er gott fordæmi, en þar var skipulega unnið að því að breyta úr eftirlitsmenningu í þjónustumenningu eftir sameiningu skattembætta. Það skilaði ánægðari starfsmönnum og betri þjónustu við borgarana. Hlutverk borgarinnar er ekki að stýra atvinnulífinu heldur að skapa aðstæður þar sem það getur vaxið og dafnað. Það gerist með góðum innviðum, skýru skipulagi og lífsgæðum sem laða að fólk. Spurningin er ekki hvort þetta sé hægt, heldur hvort við ætlum að gera Reykjavík að borg þar sem er skemmtilegt að stofna og reka fyrirtæki. Borg sem er með þér í liði. Höfundur skipar annað sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun