Fögnum úrbótum án afslátta Jóna Bjarnadóttir skrifar 7. apríl 2026 11:02 Ferli leyfisveitinga vegna nýrra virkjana er komið í óefni og full ástæða til að fagna því að nú skuli loks stigin markviss skref til úrbóta. Allt of flókið og tímafrekt ferli er engum til góða, það hefur þvert á móti neikvæð áhrif á framþróun og atvinnuuppbyggingu. Við Íslendingar höfum í gegnum aldirnar nýtt náttúruna okkur til hagsbóta. Við njótum þeirra forréttinda að hafa nýtt okkur vatnsafl og jarðvarma til orkuvinnslu og erum því minna háð jarðefnaeldsneyti en flestar aðrar þjóðir. Við höfum unnið að uppbyggingu orkuinnviða í gegnum tíðina með virðingu fyrir náttúru landsins að leiðarljósi, vandað til verka þannig að eftir er tekið samhliða því að stuðla að öflugu atvinnulífi víða um land og þeim lífsgæðum sem við njótum hér á landi. Í áranna rás hefur mótast regluverk sem skilgreinir hvaða kröfur eru gerðar til framkvæmda og atvinnustarfsemi, meðal annars til að vernda þau gæði sem felast í náttúru landsins og tryggja aðkomu almennings. Ferli leyfisveitinga vegna orkuvinnslu hefur hins vegar verið í ólestri, sem hefur leitt til þess að undirbúningur nýrra virkjana hefur tekið mun lengri tíma en eðlilegt ætti að teljast. Leyfisveitingaferli nýrra virkjana er grundvallarþáttur í uppbyggingu orkukerfisins. Ferlið á að tryggja vönduð vinnubrögð og gefa hagsmunaaðilum færi á að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. En ferlið er orðið mjög flókið og svifaseint og til þess fallið að stuðla að óþarfa töfum. Þrátt fyrir gagnrýni á flækjustigið legg ég áherslu á að skýrt og réttlátt ferli leyfisveitinga er mjög mikilvægt. Ég tel að hægt sé að ná fram sama árangri með minni fyrirhöfn og á styttri tíma. Í stað þess að fara í gegnum 10 til 12 skref til að fá leyfi fyrir nýrri virkjun væri hægt að fækka skrefunum verulega án þess að veita afslátt af efnislegri meðferð eða samráði. Þetta væri hagræðing fyrir framkvæmdaraðila, stjórnsýsluna og almenning. Hægagangur í leyfisveitingum hefur víðtæk áhrif. Þetta hefur áhrif á framboð raforku, sem aftur getur haft áhrif á orkuskipti, atvinnuuppbyggingu og raforkuöryggi, sérstaklega þegar vatnsár eru erfið, og þar með lífskjör í landinu. Virkjanir eru ómissandi innviðir og brýnir almannahagsmunir að uppbygging þeirra virkjana sem samþykktar hafa verið gangi vel fyrir sig. Birtir til með auknum skilningi En nú birtir til enda hafa stjórnvöld sýnt mikinn skilning á nauðsyn þess að einfalda og skýra allt ferlið. Stofnanir hafa verið sameinaðar og löggjöf breytt til að stuðla að aukinni skilvirkni og fyrirsjáanleika fyrir alla þátttakendur í ferlinu. Ég tel að vel hafi tekist til þar sem ekki hefur verið gengið á þátttökurétt almennings, hvergi slakað á kröfum til frammistöðu í umhverfismálum eða slakað á kröfum um upplýsingagjöf eða vönduð vinnubrögð. Breytingar á löggjöf lofa góðu. Í tilfelli vatnsaflsvirkjana er nú hægt að sameina fjögur leyfi í eitt sem verður þá ígildi virkjanaleyfis, starfsleyfis, heimildar vegna breytinga á vatnshlotum og leyfi frá Fiskistofu. Hér er ekki verið að gefa neina afslætti frá þeim kröfum sem gerðar eru til framkvæmdaraðila eða draga úr möguleikum almennings til að koma að ferlinu. Þvert á móti tel ég að með þessum breytingum sé verið að bæta þjónustu við báða aðila með því að vera með einn afgreiðslustað sem ætti að einfalda öllum að fylgjast með framvindu verkefna og nálgast gögn máls. Hér er þó aðeins verið að samþætta hluta leyfisveitingaferlisins, en áfram verða margir afgreiðslustaðir og leyfisveitendur svo enn er verk að vinna. Breytt löggjöf skili strax betra verklagi Fjöldi kærumála hefur að miklu leyti snúist um málsmeðferð samkvæmt lögum um stjórn vatnamála og formgalla þeim tengt. Það er því vel að lög um stjórn vatnamála hafa verið uppfærð til að eyða óvissu um að það megi virkja vatnsafl á Íslandi og ákvæði sett um áhrifamat vatnsholta í lög um umhverfismat, svo eitthvað sé nefnt. Hér er þó enn verk að vinna því áfram halda kærumálin þar sem látið er reyna á innleiðingu vatnatilskipunar Evrópusambandsins. Ég hlakka til að sjá næstu virkjun fara í gegnum uppfært leyfisveitingaferli og hvernig það mun reynast í að fækka óþarfa töfum og stytta undirbúningstímann, vonandi um 1-2 ár (úr 5 árum eftir að virkjun er komin í orkunýtingarflokk). Það er mikilvægt að framkvæmdaraðilar og leyfisveitendur uppfæri verklag að nýrri löggjöf. Þar vil ég sérstaklega hvetja viðkomandi stofnanir til að veita góðar og aðgengilegar leiðbeiningar til að tryggja að ferlið gangi vel fyrir sig, að öll sem vilja taka þátt hafi tækifæri til þess og umfram allt að vandað sé til verka. Eitt er að breyta lögum og reglum, annað að hrinda þeim breytingum örugglega í framkvæmd. Mikilvægt er að vel takist til við innleiðingu til að væntur árangur náist. Bætt skilvirkni og aukinn fyrirsjáanleiki ætti að vera til bóta fyrir okkur öll sem komum að leyfisveitingaferli virkjana, kröfur um frammistöðu í umhverfismálum verða óbreyttar og öll hafa rödd víða í ferlinu. Höfundur er framkvæmdastjóri Samfélags og umhverfis hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Orkumál Landsvirkjun Jóna Bjarnadóttir Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Ferli leyfisveitinga vegna nýrra virkjana er komið í óefni og full ástæða til að fagna því að nú skuli loks stigin markviss skref til úrbóta. Allt of flókið og tímafrekt ferli er engum til góða, það hefur þvert á móti neikvæð áhrif á framþróun og atvinnuuppbyggingu. Við Íslendingar höfum í gegnum aldirnar nýtt náttúruna okkur til hagsbóta. Við njótum þeirra forréttinda að hafa nýtt okkur vatnsafl og jarðvarma til orkuvinnslu og erum því minna háð jarðefnaeldsneyti en flestar aðrar þjóðir. Við höfum unnið að uppbyggingu orkuinnviða í gegnum tíðina með virðingu fyrir náttúru landsins að leiðarljósi, vandað til verka þannig að eftir er tekið samhliða því að stuðla að öflugu atvinnulífi víða um land og þeim lífsgæðum sem við njótum hér á landi. Í áranna rás hefur mótast regluverk sem skilgreinir hvaða kröfur eru gerðar til framkvæmda og atvinnustarfsemi, meðal annars til að vernda þau gæði sem felast í náttúru landsins og tryggja aðkomu almennings. Ferli leyfisveitinga vegna orkuvinnslu hefur hins vegar verið í ólestri, sem hefur leitt til þess að undirbúningur nýrra virkjana hefur tekið mun lengri tíma en eðlilegt ætti að teljast. Leyfisveitingaferli nýrra virkjana er grundvallarþáttur í uppbyggingu orkukerfisins. Ferlið á að tryggja vönduð vinnubrögð og gefa hagsmunaaðilum færi á að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. En ferlið er orðið mjög flókið og svifaseint og til þess fallið að stuðla að óþarfa töfum. Þrátt fyrir gagnrýni á flækjustigið legg ég áherslu á að skýrt og réttlátt ferli leyfisveitinga er mjög mikilvægt. Ég tel að hægt sé að ná fram sama árangri með minni fyrirhöfn og á styttri tíma. Í stað þess að fara í gegnum 10 til 12 skref til að fá leyfi fyrir nýrri virkjun væri hægt að fækka skrefunum verulega án þess að veita afslátt af efnislegri meðferð eða samráði. Þetta væri hagræðing fyrir framkvæmdaraðila, stjórnsýsluna og almenning. Hægagangur í leyfisveitingum hefur víðtæk áhrif. Þetta hefur áhrif á framboð raforku, sem aftur getur haft áhrif á orkuskipti, atvinnuuppbyggingu og raforkuöryggi, sérstaklega þegar vatnsár eru erfið, og þar með lífskjör í landinu. Virkjanir eru ómissandi innviðir og brýnir almannahagsmunir að uppbygging þeirra virkjana sem samþykktar hafa verið gangi vel fyrir sig. Birtir til með auknum skilningi En nú birtir til enda hafa stjórnvöld sýnt mikinn skilning á nauðsyn þess að einfalda og skýra allt ferlið. Stofnanir hafa verið sameinaðar og löggjöf breytt til að stuðla að aukinni skilvirkni og fyrirsjáanleika fyrir alla þátttakendur í ferlinu. Ég tel að vel hafi tekist til þar sem ekki hefur verið gengið á þátttökurétt almennings, hvergi slakað á kröfum til frammistöðu í umhverfismálum eða slakað á kröfum um upplýsingagjöf eða vönduð vinnubrögð. Breytingar á löggjöf lofa góðu. Í tilfelli vatnsaflsvirkjana er nú hægt að sameina fjögur leyfi í eitt sem verður þá ígildi virkjanaleyfis, starfsleyfis, heimildar vegna breytinga á vatnshlotum og leyfi frá Fiskistofu. Hér er ekki verið að gefa neina afslætti frá þeim kröfum sem gerðar eru til framkvæmdaraðila eða draga úr möguleikum almennings til að koma að ferlinu. Þvert á móti tel ég að með þessum breytingum sé verið að bæta þjónustu við báða aðila með því að vera með einn afgreiðslustað sem ætti að einfalda öllum að fylgjast með framvindu verkefna og nálgast gögn máls. Hér er þó aðeins verið að samþætta hluta leyfisveitingaferlisins, en áfram verða margir afgreiðslustaðir og leyfisveitendur svo enn er verk að vinna. Breytt löggjöf skili strax betra verklagi Fjöldi kærumála hefur að miklu leyti snúist um málsmeðferð samkvæmt lögum um stjórn vatnamála og formgalla þeim tengt. Það er því vel að lög um stjórn vatnamála hafa verið uppfærð til að eyða óvissu um að það megi virkja vatnsafl á Íslandi og ákvæði sett um áhrifamat vatnsholta í lög um umhverfismat, svo eitthvað sé nefnt. Hér er þó enn verk að vinna því áfram halda kærumálin þar sem látið er reyna á innleiðingu vatnatilskipunar Evrópusambandsins. Ég hlakka til að sjá næstu virkjun fara í gegnum uppfært leyfisveitingaferli og hvernig það mun reynast í að fækka óþarfa töfum og stytta undirbúningstímann, vonandi um 1-2 ár (úr 5 árum eftir að virkjun er komin í orkunýtingarflokk). Það er mikilvægt að framkvæmdaraðilar og leyfisveitendur uppfæri verklag að nýrri löggjöf. Þar vil ég sérstaklega hvetja viðkomandi stofnanir til að veita góðar og aðgengilegar leiðbeiningar til að tryggja að ferlið gangi vel fyrir sig, að öll sem vilja taka þátt hafi tækifæri til þess og umfram allt að vandað sé til verka. Eitt er að breyta lögum og reglum, annað að hrinda þeim breytingum örugglega í framkvæmd. Mikilvægt er að vel takist til við innleiðingu til að væntur árangur náist. Bætt skilvirkni og aukinn fyrirsjáanleiki ætti að vera til bóta fyrir okkur öll sem komum að leyfisveitingaferli virkjana, kröfur um frammistöðu í umhverfismálum verða óbreyttar og öll hafa rödd víða í ferlinu. Höfundur er framkvæmdastjóri Samfélags og umhverfis hjá Landsvirkjun.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar