Þunginn af áherslu heilbrigðisyfirvalda á líkamsþyngd Berglind Soffía Blöndal og Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir skrifa 1. mars 2026 09:00 Nú á dögunum lagði heilbrigðisráðherra fram þingsályktunartillögu um aðgerðaráætlun um málefni offitu og voru undirritaðar meðal þeirra sem skiluðu inn umsögn. Í umræddri þingsályktunartillögu eru lagðar fram aðgerðir bæði á samfélagsvísu og fyrir heilbrigðisþjónustu, en meðal annars er þar nefnt sem markmið að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum. Fordómar á grundvelli holdafars eru vel staðfest og risastórt kerfislægt vandamál, sem koma ekki síst fram á meðal heilbrigðisstarfsfólks og hefur náð rótfestu í flestum þróuðum löndum. Það er vel staðfest að þeir valda miklum skaða, meðal annars geta slíkir fordómar skert aðgengi að heilbrigðisþjónustu, dregið úr heilsutengdum venjum einstaklinga, stuðlað að verri líkamsímynd og aukið hættu á átröskunum. Að vinna heilshugar að því að sporna við fordómum á grundvelli holdafars er því nauðsynlegur hluti af því að stuðla að betri heilsu þjóðarinnar. Þar með talið er að ráðast í að mæla fordóma á grundvelli holdafars með skipulögðum hætti og þá sérstaklega hjá heilbrigðisstarfsfólki, en þetta er atriði sem vantar inn í tillöguna. Kveður enn við gamlan tón Hér er nauðsynlegt að staldra við og skoða í heild sinni þær aðgerðir sem lagðar eru til, en heilt yfir er áherslan nánast eingöngu á líkamsstærð, en ekki á heilsu og vellíðan. Þar sem meðal annars er lagt til að skima fyrir heilsu viðkvæmra hópa eins og unglinga og barnshafandi kvenna með því að nota líkamsþyngdarstuðul og sigta út einstaklinga til að bjóða þjónustu byggt á þeirri skimun. Auk þess er verið að leggja til að nota líkamsþyngdarstuðul bæði barna og fullorðinna sem mælikvarða á það hvort aðgerðir á samfélagsvísu séu árangursríkar, en ekki meira viðeigandi mælikvarða sem mæla raunverulega þá þætti sem við vitum að eru mikilvægir heilsu. Hér getum við tekið dæmi um aðgerð nr. 1 sem snýr meðal annars að því að lækka álögur á ávexti og grænmeti með það að markmiði að auka neyslu þeirra fæðutegunda. Verðugt markmið, en ávextir og grænmeti eru fæðutegundir sem lengi hefur vantað meira af í mataræði þjóðarinnar og meiri neysla þeirra getur því verið gæfuspor í heilsueflingu allra. Það sem vekur furðu okkar er að mælikvarðinn á árangur þeirrar aðgerðar í tillögunni er líkamsþyngdarstuðull barna, mæling sem nær engan veginn utan um hvorki breytingar á neysluhegðun né heilsufarslegan ávinning ávaxta- og grænmetisneyslu. Hér er því miður ekki um neinskonar breytingu á viðhorfi eða framsetningu að ræða. Þetta er áhersla og nálgun sem við þekkjum öll vel og hefur verið við líði svo áratugum skiptir. Þá er vert að spyrja sig hverju þetta hafi skilað okkur og hvort við séum betur stödd? Svarið er nei. Höfum það svo kýrskýrt að áhersla á líkamsstærð fólks í lýðheilsuaðgerðum hefur ekki skilað nokkurs konar árangri, hvorki á þá mælikvarða sem tillagan leggur til (líkamsstærð) né fyrir heilsu fólks heilt yfir. Og að sama skapi hefur áhersla á líkamsstærð fólks í heilbrigðisþjónustu verið alræmd fyrir það að geta valdið skaða á heilsu einstaklinga, meðal annars vegna mismununar í þjónustu. Það er einmitt áhersla af þessu tagi sem hefur kynt undir fordóma á grundvelli holdafars svo áratugum skiptir, sent fólki þau skilaboð að líkaminn þeirra sé vandamál og að ekki sé mögulegt að efla eigin heilsu án þess að breyta líkama sínum. Fullkomið ósamræmi Við bendum því bæði hér og í áðurnefndri umsögn okkar um tillöguna á það ósamræmi sem finna má í aðgerðunum sem þar er að finna. Það fer einfaldlega ekki saman að ætla að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum en á sama tíma leggja fram aðgerðir sem kynda undir sömu viðhorf og fordóma. Aðgerðir þar sem helsta markmiðið er orðað sem minnkun líkama fólks og enn og aftur er því lýst yfir hvað stórir líkamar séu mikið vandamál. Þunginn af þessari nálgun mun verða mikill og fyrst og fremst leggjast á herðar þeirra sem aðgerðunum er ætlað að hjálpa. Ábyrgð í orðum og verki Heilt yfir mælir vísindaleg þekking í þessum málaflokki einmitt með því að leggja áherslu á heilsu og vellíðan allra, óháð holdafari þeirra. Skilaboð ætluð fjöldanum þurfa að vera orðuð á þann hátt og aðgerðir settar upp á þann máta. Ríkuleg neysla á næringarríkum matvælum, reglubundin hreyfing, nægilegur svefn, jákvæð félagsleg tengsl og hæfileg streita eru þættir sem efla heilsu allra óháð líkamsstærð. Og að sama skapi þættir sem eru mælanlegir með mun marktækari aðferðum heldur en líkamsstærð fólks. Hamfarayfirlýsingar um líkamsstærð hjálpa engum, nema kannski fjölmiðlum við og við til þess að fá smelli. Mun frekar geta slíkar yfirlýsingar ýtt undir fordóma og stuðlað að verri líðan ótalmargra, ásamt því að ýta undir þá tilfinningu að fá ekki að tilheyra. Það er ávinningur í því fyrir okkur öll að heilbrigðisyfirvöld, fjölmiðlar og samfélagið allt sýni ábyrgð í orðum og verki og gæti þess að orðræðan sé af þeim toga að öllum geti liðið eins og þau tilheyri. Við tilheyrum jú öll þessu sama samfélagi og eigum rétt á því að njóta tækifæra til sem bestrar heilsu. Hvatningarorð Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til endurskoðunar heilt yfir á áherslum í umræddri þingsályktunartillögu með það fyrir augum að markmiðið sé að minnka fordóma á grundvelli holdafars og að heilsueflandi aðgerðir tilheyri okkur öllum. Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til þess að vinna tilætlaðar aðgerðir eftir bestu vísindalegu þekkingu með mannréttindi, minnkun fordóma og jafnt aðgengi að þjónustu og bættri heilsu að leiðarljósi. Höfundar klínískir næringarfræðingar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilsa Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Nú á dögunum lagði heilbrigðisráðherra fram þingsályktunartillögu um aðgerðaráætlun um málefni offitu og voru undirritaðar meðal þeirra sem skiluðu inn umsögn. Í umræddri þingsályktunartillögu eru lagðar fram aðgerðir bæði á samfélagsvísu og fyrir heilbrigðisþjónustu, en meðal annars er þar nefnt sem markmið að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum. Fordómar á grundvelli holdafars eru vel staðfest og risastórt kerfislægt vandamál, sem koma ekki síst fram á meðal heilbrigðisstarfsfólks og hefur náð rótfestu í flestum þróuðum löndum. Það er vel staðfest að þeir valda miklum skaða, meðal annars geta slíkir fordómar skert aðgengi að heilbrigðisþjónustu, dregið úr heilsutengdum venjum einstaklinga, stuðlað að verri líkamsímynd og aukið hættu á átröskunum. Að vinna heilshugar að því að sporna við fordómum á grundvelli holdafars er því nauðsynlegur hluti af því að stuðla að betri heilsu þjóðarinnar. Þar með talið er að ráðast í að mæla fordóma á grundvelli holdafars með skipulögðum hætti og þá sérstaklega hjá heilbrigðisstarfsfólki, en þetta er atriði sem vantar inn í tillöguna. Kveður enn við gamlan tón Hér er nauðsynlegt að staldra við og skoða í heild sinni þær aðgerðir sem lagðar eru til, en heilt yfir er áherslan nánast eingöngu á líkamsstærð, en ekki á heilsu og vellíðan. Þar sem meðal annars er lagt til að skima fyrir heilsu viðkvæmra hópa eins og unglinga og barnshafandi kvenna með því að nota líkamsþyngdarstuðul og sigta út einstaklinga til að bjóða þjónustu byggt á þeirri skimun. Auk þess er verið að leggja til að nota líkamsþyngdarstuðul bæði barna og fullorðinna sem mælikvarða á það hvort aðgerðir á samfélagsvísu séu árangursríkar, en ekki meira viðeigandi mælikvarða sem mæla raunverulega þá þætti sem við vitum að eru mikilvægir heilsu. Hér getum við tekið dæmi um aðgerð nr. 1 sem snýr meðal annars að því að lækka álögur á ávexti og grænmeti með það að markmiði að auka neyslu þeirra fæðutegunda. Verðugt markmið, en ávextir og grænmeti eru fæðutegundir sem lengi hefur vantað meira af í mataræði þjóðarinnar og meiri neysla þeirra getur því verið gæfuspor í heilsueflingu allra. Það sem vekur furðu okkar er að mælikvarðinn á árangur þeirrar aðgerðar í tillögunni er líkamsþyngdarstuðull barna, mæling sem nær engan veginn utan um hvorki breytingar á neysluhegðun né heilsufarslegan ávinning ávaxta- og grænmetisneyslu. Hér er því miður ekki um neinskonar breytingu á viðhorfi eða framsetningu að ræða. Þetta er áhersla og nálgun sem við þekkjum öll vel og hefur verið við líði svo áratugum skiptir. Þá er vert að spyrja sig hverju þetta hafi skilað okkur og hvort við séum betur stödd? Svarið er nei. Höfum það svo kýrskýrt að áhersla á líkamsstærð fólks í lýðheilsuaðgerðum hefur ekki skilað nokkurs konar árangri, hvorki á þá mælikvarða sem tillagan leggur til (líkamsstærð) né fyrir heilsu fólks heilt yfir. Og að sama skapi hefur áhersla á líkamsstærð fólks í heilbrigðisþjónustu verið alræmd fyrir það að geta valdið skaða á heilsu einstaklinga, meðal annars vegna mismununar í þjónustu. Það er einmitt áhersla af þessu tagi sem hefur kynt undir fordóma á grundvelli holdafars svo áratugum skiptir, sent fólki þau skilaboð að líkaminn þeirra sé vandamál og að ekki sé mögulegt að efla eigin heilsu án þess að breyta líkama sínum. Fullkomið ósamræmi Við bendum því bæði hér og í áðurnefndri umsögn okkar um tillöguna á það ósamræmi sem finna má í aðgerðunum sem þar er að finna. Það fer einfaldlega ekki saman að ætla að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum en á sama tíma leggja fram aðgerðir sem kynda undir sömu viðhorf og fordóma. Aðgerðir þar sem helsta markmiðið er orðað sem minnkun líkama fólks og enn og aftur er því lýst yfir hvað stórir líkamar séu mikið vandamál. Þunginn af þessari nálgun mun verða mikill og fyrst og fremst leggjast á herðar þeirra sem aðgerðunum er ætlað að hjálpa. Ábyrgð í orðum og verki Heilt yfir mælir vísindaleg þekking í þessum málaflokki einmitt með því að leggja áherslu á heilsu og vellíðan allra, óháð holdafari þeirra. Skilaboð ætluð fjöldanum þurfa að vera orðuð á þann hátt og aðgerðir settar upp á þann máta. Ríkuleg neysla á næringarríkum matvælum, reglubundin hreyfing, nægilegur svefn, jákvæð félagsleg tengsl og hæfileg streita eru þættir sem efla heilsu allra óháð líkamsstærð. Og að sama skapi þættir sem eru mælanlegir með mun marktækari aðferðum heldur en líkamsstærð fólks. Hamfarayfirlýsingar um líkamsstærð hjálpa engum, nema kannski fjölmiðlum við og við til þess að fá smelli. Mun frekar geta slíkar yfirlýsingar ýtt undir fordóma og stuðlað að verri líðan ótalmargra, ásamt því að ýta undir þá tilfinningu að fá ekki að tilheyra. Það er ávinningur í því fyrir okkur öll að heilbrigðisyfirvöld, fjölmiðlar og samfélagið allt sýni ábyrgð í orðum og verki og gæti þess að orðræðan sé af þeim toga að öllum geti liðið eins og þau tilheyri. Við tilheyrum jú öll þessu sama samfélagi og eigum rétt á því að njóta tækifæra til sem bestrar heilsu. Hvatningarorð Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til endurskoðunar heilt yfir á áherslum í umræddri þingsályktunartillögu með það fyrir augum að markmiðið sé að minnka fordóma á grundvelli holdafars og að heilsueflandi aðgerðir tilheyri okkur öllum. Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til þess að vinna tilætlaðar aðgerðir eftir bestu vísindalegu þekkingu með mannréttindi, minnkun fordóma og jafnt aðgengi að þjónustu og bættri heilsu að leiðarljósi. Höfundar klínískir næringarfræðingar