Græna gímaldið: Minnisvarði um glötuð tækifæri Davíð Bergmann skrifar 26. febrúar 2026 10:16 Við erum föst í hörmungarhyggju og sjáum ekki lengur sóknarfærin sem blasa við. Hrópandi dæmi um þetta er Græna gímaldið í Breiðholti – risavaxið ferlíki sem stendur þar sem framtíð unga fólksins okkar gæti blómstrað. Raunveruleg neyð í menntakerfinu Á meðan við störum á gímaldið hlaðast upp staðreyndir sem við kjósum að hunsa: Skólaforðun: 1.000 börn eru utan skóla samkvæmt nýjustu gögnum. Óvirkni: 3.000 ungmenni (16–24 ára) eru hvorki í námi né vinnu, bara á höfuðborgarsvæðinu. Frávísanir: 1.000 nemendum er vísað frá iðnnámi árlega vegna plássleysis, þrátt fyrir öskrandi skort á iðnmenntuðu fólki. Gæðaskortur: Er hugsanlegt að mygla í nýbyggingum sé bein afleiðing þess að við menntum ekki okkar eigið fólk heldur treystum á innflutt vinnuafl án réttrar þekkingar? Sónunin: Hvað hefði getað verið? Í stað þessarar byggingar sem er í óþökk íbúa fyrir utan það hvað hún er ferlega ljót hefði risið skólaúrræði þarna í sátt við íbúa á svæðinu sem hefði verið iðandi mannlíf. Svæðið er miðsvæðis, í alfaraleið með frábærum strætósamgöngum og íþróttamannvirkjum í næsta nágrenni. Í stað gímaldsins gæti risið: Fjölsmiðja og listaskóli: Miðstöð sköpunar fyrir unga fólkið. Iðnskólabrú: Millistig sem grípur þá sem komast ekki að annars staðar. Sjálfbært námssamfélag: Björt og opin bygging sem skyggir á engan, þar sem ræktun og verkleg færni ganga hönd í hönd. Þarna væri líka hægt að vera með listgreinar af öllu tagi, hvort sem það er leikmyndagerð eða leiklist. Möguleikarnir eru endalausir og það eina sem þarf að er að hugsa út fyrir græna gímaldið „KASSANN“. „Við þurfum að hætta „innsoginu“ yfir fréttum af vandamálum og fara að byggja upp lausnir. Græna gímaldið er tákn um það þegar við hugsum ekki út fyrir kassann.“ Myndin er unnin af gervigreind. Við eigum að byggja upp framtíðina þar sem tækifærin eru mest en ekki fórna dýrmætum lóðum undir mannvirki sem gefa samfélaginu ekkert til baka í formi mannauðs. Þetta mun þar að auki borga sig upp samfélagslega margfald. Höfundur er starfsmaður Fjölsmiðjunnar, áhugamaður um betra samfélag, og Miðflokksmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Davíð Bergmann Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Halldór 06.06.26. Halldór Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Við erum föst í hörmungarhyggju og sjáum ekki lengur sóknarfærin sem blasa við. Hrópandi dæmi um þetta er Græna gímaldið í Breiðholti – risavaxið ferlíki sem stendur þar sem framtíð unga fólksins okkar gæti blómstrað. Raunveruleg neyð í menntakerfinu Á meðan við störum á gímaldið hlaðast upp staðreyndir sem við kjósum að hunsa: Skólaforðun: 1.000 börn eru utan skóla samkvæmt nýjustu gögnum. Óvirkni: 3.000 ungmenni (16–24 ára) eru hvorki í námi né vinnu, bara á höfuðborgarsvæðinu. Frávísanir: 1.000 nemendum er vísað frá iðnnámi árlega vegna plássleysis, þrátt fyrir öskrandi skort á iðnmenntuðu fólki. Gæðaskortur: Er hugsanlegt að mygla í nýbyggingum sé bein afleiðing þess að við menntum ekki okkar eigið fólk heldur treystum á innflutt vinnuafl án réttrar þekkingar? Sónunin: Hvað hefði getað verið? Í stað þessarar byggingar sem er í óþökk íbúa fyrir utan það hvað hún er ferlega ljót hefði risið skólaúrræði þarna í sátt við íbúa á svæðinu sem hefði verið iðandi mannlíf. Svæðið er miðsvæðis, í alfaraleið með frábærum strætósamgöngum og íþróttamannvirkjum í næsta nágrenni. Í stað gímaldsins gæti risið: Fjölsmiðja og listaskóli: Miðstöð sköpunar fyrir unga fólkið. Iðnskólabrú: Millistig sem grípur þá sem komast ekki að annars staðar. Sjálfbært námssamfélag: Björt og opin bygging sem skyggir á engan, þar sem ræktun og verkleg færni ganga hönd í hönd. Þarna væri líka hægt að vera með listgreinar af öllu tagi, hvort sem það er leikmyndagerð eða leiklist. Möguleikarnir eru endalausir og það eina sem þarf að er að hugsa út fyrir græna gímaldið „KASSANN“. „Við þurfum að hætta „innsoginu“ yfir fréttum af vandamálum og fara að byggja upp lausnir. Græna gímaldið er tákn um það þegar við hugsum ekki út fyrir kassann.“ Myndin er unnin af gervigreind. Við eigum að byggja upp framtíðina þar sem tækifærin eru mest en ekki fórna dýrmætum lóðum undir mannvirki sem gefa samfélaginu ekkert til baka í formi mannauðs. Þetta mun þar að auki borga sig upp samfélagslega margfald. Höfundur er starfsmaður Fjölsmiðjunnar, áhugamaður um betra samfélag, og Miðflokksmaður
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar