Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar 8. júní 2026 14:33 Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristinn Karl Brynjarsson Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar