Kópavogsmódelið leggst þyngra á barnafjölskyldur en Reykjavíkurleiðin Jónas Már Torfason og Eydís Inga Valsdóttir skrifa 22. febrúar 2026 14:03 Málflutningur Hildar Björnsdóttur, oddvita Sjálfstæðismanna í Reykjavík, þar sem hún fjallar um hina nýkynntu Reykjavíkurleið í leikskólamálum, vakti athygli okkar í síðastliðinni viku. Þar gagnrýnir Hildur leiðina fyrir það að reyna að stýra fjölskyldum í skertan vistunartíma og þannig færa vandamál leikskólakerfisins yfir á herðar vinnandi fólks. En Hildur segir að „Reykjavíkurleiðin leiði af sér bæði þjónustuskerðingu fyrir foreldra og auknar álögur fyrir vinnandi fólk - og fyllir foreldra sem fullnýta þjónustu leikskólanna óþarfa samviskubiti.” Þessar staðhæfingar eru í hrópandi mótsögn við yfirlýsingar Ásdísar Kristjánsdóttur, bæjarstjóra Sjálfstæðismanna í Kópavogi, sem kallaði mun róttækari breytingar í þessa átt hér í bæ „allt aðra þjónustu og mun betri“ en þá sem áður var. Sjálfstæðisflokkurinn, sem og Hildur sjálf, hefur keppst við að mæra „Kópavogsmódelið“ og kallað eftir því að fleiri sveitarfélög taki það upp. Nálgun Reykjavíkurborgar í leikskólamálum er skynsamlegri og mætir þörfum barnafjölskyldna betur en Kópavogsmódelið. Kópavogsmódelið gæti verið gulrót en er nú pískur Í Kópavogi var farið of geyst í of harðar breytingar á leikskólakerfinu í takmörkuðu samráði við foreldra. Þar er einungis boðið upp á 30 klst. gjaldfrjálsa vistun á meðan Reykjavíkurleiðin ætlar að bjóða upp á 36 klst. gjaldfrjálst. Það skýtur því skökku við að heyra Sjálfstæðismenn í Reykjavík koma með harða gagnrýni á þær breytingar sem verið er að boða þar. Breytingarnar sem voru gerðar í Kópavogi hafa nefnilega verið harðlega gagnrýndar af foreldrum, hagsmunasamtökum og verkalýðsfélögum og rannsóknir benda til þess að mikil óánægja ríki um fyrirkomulagið. Vandamálið í Kópavogi er að kostnaðarþátttaka foreldra hélst óbreytt eftir innleiðingu á Kópavogsmódelinu Það þýðir að foreldrar, á heildina litið, borga um 12% af kostnaði við hvert leikskólapláss bæði fyrir og eftir breytingarnar. Raunar stóð upphaflega til að tvöfalda kostnaðarþátttöku foreldra en við það var hætt eftir hörð mótmæli. Á mannamáli þýðir þetta að þau 70% foreldra í Kópavogi sem ekki hafa tök á að fá gjaldfrjálsa vistun á leikskólum, og borga þess í stað dýrustu leikskólagjöld landsins, niðurgreiða leikskólagjöldin fyrir þau 30% sem geta nýtt sér gjaldfrjálsa vistun. Betra hefði verið að halda í öflugt þjónustustig og láta sveitarfélagið koma til móts við foreldra til að fjármagna gjaldfrjálsan leikskóla fyrir vistun sem hefði létt á mönnun. Þannig hefði verið hægt að halda leikskólagjöldum fyrir þau sem notast við hefðbundna 8 tíma vistun umtalsvert lægri en nú er. Hér að neðan er munurinn á leikskólagjöldum hjá sambúðarfólki í millistétt sem að eiga tvö börn eins og þau eru í Kópavogi sem stendur og koma til með að verða í Reykjavík eftir breytingarnar. Við teljum það nokkuð augljóst hvor leiðin leggst þyngra á barnafjölskyldur. Tekið skal fram að ef tekið er tillit til tekjutengdra afslátta er munurinn enn meiri á Reykjavík og Kópavogi, þar sem mun fleiri foreldrar koma til með að njóta afsláttar í Reykjavík en í Kópavogi. Forgangsröðum þjónustu í þágu barnafólks Hildiur tekur réttilega fram í sínum pistli að öflugt leikskólakerfi sé eitt mikilvægasta jafnréttistólið á sveitarstjórnarstiginu. Það geta undirritaðir jafnaðarmenn tekið undir enda hefur leikskólakerfið og breytingar á því sem Samfylkingin og forverar hennar leiddu verið veigamikill þáttur í framþróun jafnréttismála á Íslandi síðastliðna áratugi. Þetta er spurning um pólitískan vilja; Sjálfstæðismenn virðast vera tilbúnir að leggja aukna gjaldtöku á barnafólk í sveitarfélögum þar sem þeir eru í meirihluta en gera aðrar kröfur í öðrum sveitarfélögum. Stefna Samfylkingarinnar er sú sama óháð því hver er við stjórnvölinn - að forgangsraða þjónustu í þágu barnafólks jafnt um allt land. Áherslur okkar í Samfylkingunni í Kópavogi eftir komandi kosningar verða í þá átt að koma til móts við barnafjölskyldur með það að sjónarmiði að létta álögur á barnafólk með því að lækka leikskólagjöld, auka systkinaafslátt og taka skref til að auka fjölda klukkustunda sem standa til boða gjaldfrjálst. Það á ekki að refsa barnafjölskyldum fyrir að þurfa að nýta sér þjónustu sveitarfélagsins. Höfundar skipa 1. og 2. sæti lista Samfylkingarinnar í Kópavogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Leikskólar Samfylkingin Jónas Már Torfason Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Hvers eiga íbúar efri byggða að gjalda? Helga Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá skrifar Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís skrifar Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni skrifar Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal: Við getum gert betur Pálína Hildur Sigurðardóttir skrifar Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Áhættustjórnun í fiskeldi Otto Færovik skrifar Skoðun Gamblað með göng og líf lögð undir Eyjólfur Þorkelsson skrifar Skoðun Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar Skoðun Jarðsagan og loftslagsbreytingar Brynhildur Magnúsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson skrifar Skoðun Þegar þjóð reis upp og mótmælti kröftuglega – en hvað gerðist svo? Hörður Torfason skrifar Skoðun Heimilin og orkuskiptin í forgang á raforkumarkaði Dagný Halldórsdóttir,Tryggvi Felixson skrifar Skoðun Hversu mikið af regluverki Evrópusambandsins hefur verið tekið upp í íslenskan rétt? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Málflutningur Hildar Björnsdóttur, oddvita Sjálfstæðismanna í Reykjavík, þar sem hún fjallar um hina nýkynntu Reykjavíkurleið í leikskólamálum, vakti athygli okkar í síðastliðinni viku. Þar gagnrýnir Hildur leiðina fyrir það að reyna að stýra fjölskyldum í skertan vistunartíma og þannig færa vandamál leikskólakerfisins yfir á herðar vinnandi fólks. En Hildur segir að „Reykjavíkurleiðin leiði af sér bæði þjónustuskerðingu fyrir foreldra og auknar álögur fyrir vinnandi fólk - og fyllir foreldra sem fullnýta þjónustu leikskólanna óþarfa samviskubiti.” Þessar staðhæfingar eru í hrópandi mótsögn við yfirlýsingar Ásdísar Kristjánsdóttur, bæjarstjóra Sjálfstæðismanna í Kópavogi, sem kallaði mun róttækari breytingar í þessa átt hér í bæ „allt aðra þjónustu og mun betri“ en þá sem áður var. Sjálfstæðisflokkurinn, sem og Hildur sjálf, hefur keppst við að mæra „Kópavogsmódelið“ og kallað eftir því að fleiri sveitarfélög taki það upp. Nálgun Reykjavíkurborgar í leikskólamálum er skynsamlegri og mætir þörfum barnafjölskyldna betur en Kópavogsmódelið. Kópavogsmódelið gæti verið gulrót en er nú pískur Í Kópavogi var farið of geyst í of harðar breytingar á leikskólakerfinu í takmörkuðu samráði við foreldra. Þar er einungis boðið upp á 30 klst. gjaldfrjálsa vistun á meðan Reykjavíkurleiðin ætlar að bjóða upp á 36 klst. gjaldfrjálst. Það skýtur því skökku við að heyra Sjálfstæðismenn í Reykjavík koma með harða gagnrýni á þær breytingar sem verið er að boða þar. Breytingarnar sem voru gerðar í Kópavogi hafa nefnilega verið harðlega gagnrýndar af foreldrum, hagsmunasamtökum og verkalýðsfélögum og rannsóknir benda til þess að mikil óánægja ríki um fyrirkomulagið. Vandamálið í Kópavogi er að kostnaðarþátttaka foreldra hélst óbreytt eftir innleiðingu á Kópavogsmódelinu Það þýðir að foreldrar, á heildina litið, borga um 12% af kostnaði við hvert leikskólapláss bæði fyrir og eftir breytingarnar. Raunar stóð upphaflega til að tvöfalda kostnaðarþátttöku foreldra en við það var hætt eftir hörð mótmæli. Á mannamáli þýðir þetta að þau 70% foreldra í Kópavogi sem ekki hafa tök á að fá gjaldfrjálsa vistun á leikskólum, og borga þess í stað dýrustu leikskólagjöld landsins, niðurgreiða leikskólagjöldin fyrir þau 30% sem geta nýtt sér gjaldfrjálsa vistun. Betra hefði verið að halda í öflugt þjónustustig og láta sveitarfélagið koma til móts við foreldra til að fjármagna gjaldfrjálsan leikskóla fyrir vistun sem hefði létt á mönnun. Þannig hefði verið hægt að halda leikskólagjöldum fyrir þau sem notast við hefðbundna 8 tíma vistun umtalsvert lægri en nú er. Hér að neðan er munurinn á leikskólagjöldum hjá sambúðarfólki í millistétt sem að eiga tvö börn eins og þau eru í Kópavogi sem stendur og koma til með að verða í Reykjavík eftir breytingarnar. Við teljum það nokkuð augljóst hvor leiðin leggst þyngra á barnafjölskyldur. Tekið skal fram að ef tekið er tillit til tekjutengdra afslátta er munurinn enn meiri á Reykjavík og Kópavogi, þar sem mun fleiri foreldrar koma til með að njóta afsláttar í Reykjavík en í Kópavogi. Forgangsröðum þjónustu í þágu barnafólks Hildiur tekur réttilega fram í sínum pistli að öflugt leikskólakerfi sé eitt mikilvægasta jafnréttistólið á sveitarstjórnarstiginu. Það geta undirritaðir jafnaðarmenn tekið undir enda hefur leikskólakerfið og breytingar á því sem Samfylkingin og forverar hennar leiddu verið veigamikill þáttur í framþróun jafnréttismála á Íslandi síðastliðna áratugi. Þetta er spurning um pólitískan vilja; Sjálfstæðismenn virðast vera tilbúnir að leggja aukna gjaldtöku á barnafólk í sveitarfélögum þar sem þeir eru í meirihluta en gera aðrar kröfur í öðrum sveitarfélögum. Stefna Samfylkingarinnar er sú sama óháð því hver er við stjórnvölinn - að forgangsraða þjónustu í þágu barnafólks jafnt um allt land. Áherslur okkar í Samfylkingunni í Kópavogi eftir komandi kosningar verða í þá átt að koma til móts við barnafjölskyldur með það að sjónarmiði að létta álögur á barnafólk með því að lækka leikskólagjöld, auka systkinaafslátt og taka skref til að auka fjölda klukkustunda sem standa til boða gjaldfrjálst. Það á ekki að refsa barnafjölskyldum fyrir að þurfa að nýta sér þjónustu sveitarfélagsins. Höfundar skipa 1. og 2. sæti lista Samfylkingarinnar í Kópavogi
Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá skrifar
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar
Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar
Skoðun Heimilin og orkuskiptin í forgang á raforkumarkaði Dagný Halldórsdóttir,Tryggvi Felixson skrifar
Skoðun Hversu mikið af regluverki Evrópusambandsins hefur verið tekið upp í íslenskan rétt? Gunnar Ármannsson skrifar