Rósa Guðbjartsdóttir alþ.maður um mannfjandsamlegar stefnur Árni Stefán Árnason skrifar 13. febrúar 2026 20:30 Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Árni Stefán Árnason Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Sjá meira
Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun