Hver eiga tekjumörk Landsnets að vera? Guðríður Eldey Arnardóttir skrifar 13. febrúar 2026 12:33 Landsnet er að fullu í eigu opinberra aðila og að langstærstu leyti í eigu íslenska ríkisins. Líkt og vegakerfi landsins er raforkunetið grunninnviður sem hvorki almenningur né atvinnulíf geta verið án. Uppbygging og rekstur vegakerfisins hefur að mestu verið án sérstaks kostnaðar fyrir notendur og almennt greiða notendur vegakerfisins ekki vegtolla nema í sérstökum afmörkuðum tilfellum. Sem rekstraraðili hefur Landsnet innheimt tekjur á móti rekstri og uppbyggingu raforkukerfisins. Þessu til viðbótar hefur Landsnet á undanförnum árum skilað eigendum sínum arði á grundvelli hækkaðrar gjaldskrár. Þannig hefur flutningskostnaður raforku hækkað um 21% til almennings og til stórnotenda um 36% frá árinu 2020[1]. Þetta er mikið áhyggjuefni út frá sjónarhóli almennings og atvinnulífs og þá ekki hvað síst út frá samkeppnishæfi stórnotenda raforku á Íslandi. Gagnvart líkt þenkjandi ríkjum er raforkukostnaður stórnotenda á Íslandi í dag með því hæsta sem gerist. Lífskjör á Íslandi velta á því hversu mikil samfélagsleg verðmæti er unnt að skapa úr náttúruauðlindum og útflutningsgreinum. Því þarf samkeppnishæfni útflutningsiðnaðar að vera rauði þráðurinn í ríkisfjármálum. Hárfínu jafnvægi þarf stöðugt að viðhalda þar sem útflutningsfyrirtækjum er tryggð samkeppnishæfni á meðan samfélagslegur ávinningur er hámarkaður. Þróttmikið atvinnulíf er undirstaða velferðar og þar er aðgengi að orku á samkeppnishæfu verði lykilatriði. Allar álögur ríkisins, hvort sem þær kallast skattar eða gjöld, arður sérleyfisfyrirtækja eða fyrirtækja í ríkiseign, þarf að meta í þessu stóra samhengi og þar með talið tekjumörk Landsnets. Sérleyfisfyrirtæki ættu að vera með öruggustu fjárfestingum sem hægt er að finna og hvað þá ef eigandinn stjórnar allri umgjörð, þ.m.t. arði fyrirtækisins. Það er því ekki viðeigandi að inn í tekjumörk Landsnets sé gert ráð fyrir sértöku áhættuálagi og það er skammtímaávinningur að gera ráð fyrir arðsemi eigin fjár. Sem eigandi Landsnets innheimtir ríkissjóður ríkulega í formi afleiddra beinna og óbeinna skatta. Ríkið innheimtir skatta af raforkuframleiðendum, raforkusölum, dreififyrirtækjum og raforkunotendum, bæði stórum sem smáum. Það er hins vegar óeðlilegt að ofan á þetta sé gert ráð fyrir arðsemi eigin fjár í Landsneti, ríkisfyrirtækis sem heldur utan um mikilvæga grunninnviði samfélagsins. Til að tryggja samkeppnishæfi íslensks atvinnulífs þarf sanngjarnt regluverk. Nú þegar verið er að setja Landsneti tekjumörk er brýnt að þau endurspegli raunverulegan kostnað og skapi ekki íþyngjandi álögur á atvinnulíf og heimili. Höfundur er framkvæmdastjóri Samáls. [1] Skýrsla Raforkueftirlitsins um þróun raforkukostnaðar frá 12. júní 2025. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðríður Eldey Arnardóttir Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Landsnet er að fullu í eigu opinberra aðila og að langstærstu leyti í eigu íslenska ríkisins. Líkt og vegakerfi landsins er raforkunetið grunninnviður sem hvorki almenningur né atvinnulíf geta verið án. Uppbygging og rekstur vegakerfisins hefur að mestu verið án sérstaks kostnaðar fyrir notendur og almennt greiða notendur vegakerfisins ekki vegtolla nema í sérstökum afmörkuðum tilfellum. Sem rekstraraðili hefur Landsnet innheimt tekjur á móti rekstri og uppbyggingu raforkukerfisins. Þessu til viðbótar hefur Landsnet á undanförnum árum skilað eigendum sínum arði á grundvelli hækkaðrar gjaldskrár. Þannig hefur flutningskostnaður raforku hækkað um 21% til almennings og til stórnotenda um 36% frá árinu 2020[1]. Þetta er mikið áhyggjuefni út frá sjónarhóli almennings og atvinnulífs og þá ekki hvað síst út frá samkeppnishæfi stórnotenda raforku á Íslandi. Gagnvart líkt þenkjandi ríkjum er raforkukostnaður stórnotenda á Íslandi í dag með því hæsta sem gerist. Lífskjör á Íslandi velta á því hversu mikil samfélagsleg verðmæti er unnt að skapa úr náttúruauðlindum og útflutningsgreinum. Því þarf samkeppnishæfni útflutningsiðnaðar að vera rauði þráðurinn í ríkisfjármálum. Hárfínu jafnvægi þarf stöðugt að viðhalda þar sem útflutningsfyrirtækjum er tryggð samkeppnishæfni á meðan samfélagslegur ávinningur er hámarkaður. Þróttmikið atvinnulíf er undirstaða velferðar og þar er aðgengi að orku á samkeppnishæfu verði lykilatriði. Allar álögur ríkisins, hvort sem þær kallast skattar eða gjöld, arður sérleyfisfyrirtækja eða fyrirtækja í ríkiseign, þarf að meta í þessu stóra samhengi og þar með talið tekjumörk Landsnets. Sérleyfisfyrirtæki ættu að vera með öruggustu fjárfestingum sem hægt er að finna og hvað þá ef eigandinn stjórnar allri umgjörð, þ.m.t. arði fyrirtækisins. Það er því ekki viðeigandi að inn í tekjumörk Landsnets sé gert ráð fyrir sértöku áhættuálagi og það er skammtímaávinningur að gera ráð fyrir arðsemi eigin fjár. Sem eigandi Landsnets innheimtir ríkissjóður ríkulega í formi afleiddra beinna og óbeinna skatta. Ríkið innheimtir skatta af raforkuframleiðendum, raforkusölum, dreififyrirtækjum og raforkunotendum, bæði stórum sem smáum. Það er hins vegar óeðlilegt að ofan á þetta sé gert ráð fyrir arðsemi eigin fjár í Landsneti, ríkisfyrirtækis sem heldur utan um mikilvæga grunninnviði samfélagsins. Til að tryggja samkeppnishæfi íslensks atvinnulífs þarf sanngjarnt regluverk. Nú þegar verið er að setja Landsneti tekjumörk er brýnt að þau endurspegli raunverulegan kostnað og skapi ekki íþyngjandi álögur á atvinnulíf og heimili. Höfundur er framkvæmdastjóri Samáls. [1] Skýrsla Raforkueftirlitsins um þróun raforkukostnaðar frá 12. júní 2025.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun