Niðurskurðarkrafa Landspítalans fer í stríðsrekstur Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar 13. febrúar 2026 09:17 Í kvöldfréttum var augljóst að heyra neyðarkall forstjóra og starfsmanna Landspítalans vegna skelfilegs ástands sem er á bráðamóttökunni. Við heyrum fréttir af því að bílageymsla spítalans í Fossvogi sé notuð sem legurými, gangar eru fullir af bekkjum og stólum til að koma fólki fyrir og yfirkeyrt starfsfólkið gerir sitt allra besta og gera það sem telst ómanneskjulegt í eðlilegu vinnuumhverfi. Ofan á allt þetta er farið fram á 5 milljarða niðurskurðakröfu á Landspítalann en það ástand mun kalla á enn meiri hættu á mistökum og líklega dauðsföllum því álagið er nú þegar hræðilegt á allt starfsfólk og sjúklinga. Fyrir nokkrum árum var núverandi heilbrigðisráðherra landlæknir. Hún var óspar á að láta vita um skoðun sína á skelfilegu ástandi Landspítalans og bráðamóttökunnar og vildi aðgerðir strax. Nú er hún ráðherra og henni finnst í dag ekki eins ákallandi að leysa vandann í Fossvoginum og hún er hörð með fimm milljarða niðurskurðinn á stjórn spítalans. Það mátti sjá þjakaðan forstjórann í kvöldfréttunum reyna að tala ekki niður til ráðherra með von um að fá ekki reisupassann eða skammir. En þriðja fréttin var það sem vakti undrun mína en það var fundur utanríkisráðherra Íslands á Natófundi og þar ákvað hún að verja einum milljarði 1.000.000.000 milljón króna til vopnakaupa fyrir Ukraníu - aftur. Íslensk stjórnvöld hafa sett um 11 milljarða króna í stríðið í Úkraníu. Af því eru tæpir 6 milljarðar í stríðsrekstur og hernaðarmál. Ofan á þetta bætir utanríkisráðherra við einn milljarð. Ætla má að fyrir lok árs gætu íslensk stjórnvöld verið búin að setja um 15 milljarða til Úkraníu. Á meðan neyðarkall þjóðar er vegna bráðamóttöku Landspítalans þá eyðir ríkisstjórnin skattfé í stríðsrekstur annarra þjóða. Það er ljóst að ríkisstjórn Íslands hefur misst raunveruleikaskyn sitt og er algjörlega tengingarlaus við þjóð sína. Hún sýnir íslenskri þjóð algjöra niðurlægingar framkomu og upphefur sig erlendis í verkefnum sem fyrir löngu á að vera búið að stöðva. Höfundur er markþjálfi og fyrrum viðbragsaðili hjá 112. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn stóri hljómur í 100 ár Guðni Tómasson skrifar Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja skrifar Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá skrifar Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís skrifar Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni skrifar Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal: Við getum gert betur Pálína Hildur Sigurðardóttir skrifar Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Áhættustjórnun í fiskeldi Otto Færovik skrifar Skoðun Gamblað með göng og líf lögð undir Eyjólfur Þorkelsson skrifar Skoðun Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar Skoðun Jarðsagan og loftslagsbreytingar Brynhildur Magnúsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson skrifar Sjá meira
Í kvöldfréttum var augljóst að heyra neyðarkall forstjóra og starfsmanna Landspítalans vegna skelfilegs ástands sem er á bráðamóttökunni. Við heyrum fréttir af því að bílageymsla spítalans í Fossvogi sé notuð sem legurými, gangar eru fullir af bekkjum og stólum til að koma fólki fyrir og yfirkeyrt starfsfólkið gerir sitt allra besta og gera það sem telst ómanneskjulegt í eðlilegu vinnuumhverfi. Ofan á allt þetta er farið fram á 5 milljarða niðurskurðakröfu á Landspítalann en það ástand mun kalla á enn meiri hættu á mistökum og líklega dauðsföllum því álagið er nú þegar hræðilegt á allt starfsfólk og sjúklinga. Fyrir nokkrum árum var núverandi heilbrigðisráðherra landlæknir. Hún var óspar á að láta vita um skoðun sína á skelfilegu ástandi Landspítalans og bráðamóttökunnar og vildi aðgerðir strax. Nú er hún ráðherra og henni finnst í dag ekki eins ákallandi að leysa vandann í Fossvoginum og hún er hörð með fimm milljarða niðurskurðinn á stjórn spítalans. Það mátti sjá þjakaðan forstjórann í kvöldfréttunum reyna að tala ekki niður til ráðherra með von um að fá ekki reisupassann eða skammir. En þriðja fréttin var það sem vakti undrun mína en það var fundur utanríkisráðherra Íslands á Natófundi og þar ákvað hún að verja einum milljarði 1.000.000.000 milljón króna til vopnakaupa fyrir Ukraníu - aftur. Íslensk stjórnvöld hafa sett um 11 milljarða króna í stríðið í Úkraníu. Af því eru tæpir 6 milljarðar í stríðsrekstur og hernaðarmál. Ofan á þetta bætir utanríkisráðherra við einn milljarð. Ætla má að fyrir lok árs gætu íslensk stjórnvöld verið búin að setja um 15 milljarða til Úkraníu. Á meðan neyðarkall þjóðar er vegna bráðamóttöku Landspítalans þá eyðir ríkisstjórnin skattfé í stríðsrekstur annarra þjóða. Það er ljóst að ríkisstjórn Íslands hefur misst raunveruleikaskyn sitt og er algjörlega tengingarlaus við þjóð sína. Hún sýnir íslenskri þjóð algjöra niðurlægingar framkomu og upphefur sig erlendis í verkefnum sem fyrir löngu á að vera búið að stöðva. Höfundur er markþjálfi og fyrrum viðbragsaðili hjá 112.
Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá skrifar
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar
Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar