Þegar viðvaranir eru hunsaðar Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar 6. febrúar 2026 07:33 Reykjavík stefnir í byggingarfélag þrátt fyrir rauð ljós Í janúar sl. varaði Viðreisn í Reykjavík við því að Reykjavíkurborg væri á leið inn á byggingarmarkaðinn með stofnun byggingarfélags. Þá lá fyrir í borgarstjórn tillaga meirihlutans um að stefna að stofnun byggingarfélags Reykjavíkur. Nú liggja hins vegar fyrir tvö skjöl sem lögð voru fyrir borgarráð í gær, fimmtudaginn 5. febrúar, sem breyta stöðunni í öllum grundvallaratriðum. Fyrir liggur nú ítarlegt áhættumat og skýr umsögn borgarlögmanns. Þar eru send skýr skilaboð: Þessi leið er afar varasöm og áhættumikil. Áhættan er raunveruleg og skjalfest Áhættumat borgarinnar dregur ekki dul á stöðuna. Þar kemur skýrt fram að mesta áhættan liggur í innleiðingu innri umbóta hjá Félagsbústöðum og í breytingastjórnun. Ef aðeins hluti aðgerðanna tekst, sem áhættumatið telur raunhæft, nær félagið hvorki sjálfbærni né þeim uppbyggingarmarkmiðum sem lagt er upp með. Það sem vekur sérstaka athygli er að stofnun byggingarfélags er kynnt sem lausn á þessari áhættu, þrátt fyrir að áhættumatið bendi ekki á hana sem lykilforsendu árangurs, heldur þvert á móti sem viðbótaráhættu. Borgarlögmaður flaggar rauðu Umsögn borgarlögmanns er ekki síður afgerandi. Þar er varað sérstaklega við því að borgin færi sig inn á samkeppnismarkað með uppbyggingu og sölu íbúða á almennum markaði. Slík starfsemi brýtur í bága við sveitarstjórnarlög og reglur um ríkisaðstoð. Með öðrum orðum, lagalega flóknasti og viðkvæmasti hlutinn er einmitt sá sem á að draga úr fjárhagslegri áhættu. Það eitt og sér ætti að kalla á að meirihlutinn staldri við, en svo virðist ekki vera. Rautt flagg og áhættumat eru hunsuð. Meirihlutinn verður að bera pólitíska ábyrgð Það verður að draga fram skýra pólitíska ábyrgð meirihlutans. Þegar bæði áhættumat og umsögn borgarlögmanns liggja fyrir er ekki lengur hægt að tala um þetta sem tilraun eða könnunarvinnu án afleiðinga. Á þessum tímapunkti er meirihlutinn tilbúinn til að taka meðvitaða ákvörðun um að ganga áfram þrátt fyrir viðvaranir. Ef forsendur bresta, ef innri umbætur ná ekki fram að ganga eða ef lagaleg óvissa raungerist, þá er það ekki „ófyrirséð atvik“. Þá er um að ræða afleiðingar pólitískrar ákvörðunar sem tekin var í fullri vitund um áhættuna. Slík ábyrgð verður ekki færð yfir á Félagsbústaði, stjórnendur eða nýtt dótturfélag. Hún liggur hjá meirihlutanum sem valdi leiðina. Reynslan sýnir að þegar opinber verkefni af þessari stærðargráðu fara úrskeiðis er tilhneiging til að bregðast við með auknum framlögum eða enn frekari skuldbindingum. Þess vegna skiptir máli að staldra við áður en nýtt byggingarfélag er stofnað. Pólitísk ábyrgð snýst ekki um að vona að hlutirnir gangi upp heldur að sýna ábyrgð, staldra við og finna betri leiðir með minni áhættu og minni lagalegri óvissu. Tökum ekki áhættu á kostnað íbúa Þegar áhættumat og lögfræðileg viðvörun eru lögð saman blasir einföld staðreynd við. Ef þetta mistekst lendir kostnaðurinn ekki hjá óskilgreindu félagi, heldur hjá borgarbúum í borgarsjóði. Með stofnun byggingarfélags eru teknar langtímaskuldbindingar sem erfitt verður að vinda ofan af jafnvel þótt forsendur bresti. Sjálfbærni krefst aga, ekki nýrra félaga Viðreisn styður markmiðið um sjálfbæra félagsbústaði og aukið framboð hagkvæmra íbúða. En góð markmið réttlæta ekki áhættusamar leiðir. Áður en lengra er haldið verður að sýna fram á að innri umbætur virki í reynd, að áhættan sé viðráðanleg og að lagaleg staða sé hafin yfir allan vafa. Viðreisn í Reykjavík gerir alvarlegar athugasemdir við að meirihlutinn ætli að fara í áhættusaman leiðangur sem búið er að vara við með skjalfestum gögnum, allt á kostnað borgarbúa. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Rót stjórnlausa bruðlsins hjá ríki og borg Guðröður Atli Jónsson Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Stærsti foss jarðar er á landgrunni Íslands Júlíus Valsson Skoðun Þegar lögbundin þjónusta bíður en milljarðar fara í „chillout“ Björg Maggý Pétursdóttir Skoðun Mannhvelið: þar sem drengir verða karlmenn Skúli Bragi Geirdal Skoðun Herferð Heimildarinnar gegn Miðflokknum Breki Atlason Skoðun Um Fjarðarheiðargöng og samgönguáætlun Þórhallur Borgarson Skoðun Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi? Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Sérlausnir – ekki undanþágur Andrés Pétursson Skoðun Hótanir? Eða hvað? Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun …og ég vil að þjóðin segi sitt álit Helga Vala Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar lögbundin þjónusta bíður en milljarðar fara í „chillout“ Björg Maggý Pétursdóttir skrifar Skoðun Það sem skiptir máli Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Stóra Hringbrautarmálið Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Bætum heimaþjónustu aldraðra Margrét Björk Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvað þýða hraðar breytingar í gervigreind fyrir íslenskt viðskiptalíf? Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Stærsti foss jarðar er á landgrunni Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Mannhvelið: þar sem drengir verða karlmenn Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Læsi er grunnur alls náms, við getum gert betur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Kosning um staðsetningu kláfs á Ísafirði? Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Það er ekki allt í góðu í orkumálum í Svíþjóð Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Óþarfa „sannleiksleit“ Valdimar Guðjónsson skrifar Skoðun Um Fjarðarheiðargöng og samgönguáætlun Þórhallur Borgarson skrifar Skoðun Það hefði verið hægt að koma í veg fyrir hækkun skrásetningargjaldsins, Röskva gerði það tvisvar Katla Ólafsdóttir,Vignir Berg Pálsson skrifar Skoðun Ísland í eigin skinni Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stórt félag - lítil aðstaða Bjarni Helgason skrifar Skoðun Kennsluafsláttur framhaldsskólakennara – Er það eitthvað sem má skoða? Guðmundur Grétar Karlsson skrifar Skoðun Kópavogur tekur forystu í menningarmálum Soffía Karlsdóttir skrifar Skoðun Hótanir? Eða hvað? Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Svíar lækka matarskatt – Norðmenn ræða – en hvað með Ísland? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Rót stjórnlausa bruðlsins hjá ríki og borg Guðröður Atli Jónsson skrifar Skoðun Sérlausnir – ekki undanþágur Andrés Pétursson skrifar Skoðun Ég vil ekki kosningar um mögulega ESB umsókn í haust Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Fjarnámið byggir brýr Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Vanmetin lykilfærni stjórnenda Ragnheiður Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Hverjum á ég að trúa um ESB? Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Reykjavík á að virka – borg sem þjóni fólkinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Má bjóða þér að fara eftir lögum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Reykjavík stefnir í byggingarfélag þrátt fyrir rauð ljós Í janúar sl. varaði Viðreisn í Reykjavík við því að Reykjavíkurborg væri á leið inn á byggingarmarkaðinn með stofnun byggingarfélags. Þá lá fyrir í borgarstjórn tillaga meirihlutans um að stefna að stofnun byggingarfélags Reykjavíkur. Nú liggja hins vegar fyrir tvö skjöl sem lögð voru fyrir borgarráð í gær, fimmtudaginn 5. febrúar, sem breyta stöðunni í öllum grundvallaratriðum. Fyrir liggur nú ítarlegt áhættumat og skýr umsögn borgarlögmanns. Þar eru send skýr skilaboð: Þessi leið er afar varasöm og áhættumikil. Áhættan er raunveruleg og skjalfest Áhættumat borgarinnar dregur ekki dul á stöðuna. Þar kemur skýrt fram að mesta áhættan liggur í innleiðingu innri umbóta hjá Félagsbústöðum og í breytingastjórnun. Ef aðeins hluti aðgerðanna tekst, sem áhættumatið telur raunhæft, nær félagið hvorki sjálfbærni né þeim uppbyggingarmarkmiðum sem lagt er upp með. Það sem vekur sérstaka athygli er að stofnun byggingarfélags er kynnt sem lausn á þessari áhættu, þrátt fyrir að áhættumatið bendi ekki á hana sem lykilforsendu árangurs, heldur þvert á móti sem viðbótaráhættu. Borgarlögmaður flaggar rauðu Umsögn borgarlögmanns er ekki síður afgerandi. Þar er varað sérstaklega við því að borgin færi sig inn á samkeppnismarkað með uppbyggingu og sölu íbúða á almennum markaði. Slík starfsemi brýtur í bága við sveitarstjórnarlög og reglur um ríkisaðstoð. Með öðrum orðum, lagalega flóknasti og viðkvæmasti hlutinn er einmitt sá sem á að draga úr fjárhagslegri áhættu. Það eitt og sér ætti að kalla á að meirihlutinn staldri við, en svo virðist ekki vera. Rautt flagg og áhættumat eru hunsuð. Meirihlutinn verður að bera pólitíska ábyrgð Það verður að draga fram skýra pólitíska ábyrgð meirihlutans. Þegar bæði áhættumat og umsögn borgarlögmanns liggja fyrir er ekki lengur hægt að tala um þetta sem tilraun eða könnunarvinnu án afleiðinga. Á þessum tímapunkti er meirihlutinn tilbúinn til að taka meðvitaða ákvörðun um að ganga áfram þrátt fyrir viðvaranir. Ef forsendur bresta, ef innri umbætur ná ekki fram að ganga eða ef lagaleg óvissa raungerist, þá er það ekki „ófyrirséð atvik“. Þá er um að ræða afleiðingar pólitískrar ákvörðunar sem tekin var í fullri vitund um áhættuna. Slík ábyrgð verður ekki færð yfir á Félagsbústaði, stjórnendur eða nýtt dótturfélag. Hún liggur hjá meirihlutanum sem valdi leiðina. Reynslan sýnir að þegar opinber verkefni af þessari stærðargráðu fara úrskeiðis er tilhneiging til að bregðast við með auknum framlögum eða enn frekari skuldbindingum. Þess vegna skiptir máli að staldra við áður en nýtt byggingarfélag er stofnað. Pólitísk ábyrgð snýst ekki um að vona að hlutirnir gangi upp heldur að sýna ábyrgð, staldra við og finna betri leiðir með minni áhættu og minni lagalegri óvissu. Tökum ekki áhættu á kostnað íbúa Þegar áhættumat og lögfræðileg viðvörun eru lögð saman blasir einföld staðreynd við. Ef þetta mistekst lendir kostnaðurinn ekki hjá óskilgreindu félagi, heldur hjá borgarbúum í borgarsjóði. Með stofnun byggingarfélags eru teknar langtímaskuldbindingar sem erfitt verður að vinda ofan af jafnvel þótt forsendur bresti. Sjálfbærni krefst aga, ekki nýrra félaga Viðreisn styður markmiðið um sjálfbæra félagsbústaði og aukið framboð hagkvæmra íbúða. En góð markmið réttlæta ekki áhættusamar leiðir. Áður en lengra er haldið verður að sýna fram á að innri umbætur virki í reynd, að áhættan sé viðráðanleg og að lagaleg staða sé hafin yfir allan vafa. Viðreisn í Reykjavík gerir alvarlegar athugasemdir við að meirihlutinn ætli að fara í áhættusaman leiðangur sem búið er að vara við með skjalfestum gögnum, allt á kostnað borgarbúa. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Þegar lögbundin þjónusta bíður en milljarðar fara í „chillout“ Björg Maggý Pétursdóttir skrifar
Skoðun Hvað þýða hraðar breytingar í gervigreind fyrir íslenskt viðskiptalíf? Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Það hefði verið hægt að koma í veg fyrir hækkun skrásetningargjaldsins, Röskva gerði það tvisvar Katla Ólafsdóttir,Vignir Berg Pálsson skrifar
Skoðun Kennsluafsláttur framhaldsskólakennara – Er það eitthvað sem má skoða? Guðmundur Grétar Karlsson skrifar