Er ákveðin stétt sérfræðinga ekki lengur mikilvæg? Sædís Ósk Harðardóttir og Helga Þórey Júlíudóttir skrifa 15. janúar 2026 18:00 Hlutverk kennara hefur tekið miklum breytingum á síðustu árum samhliða sífellt fjölbreyttari nemendahópi. Í dag er ekki lengur gert ráð fyrir að einn kennsluháttur henti öllum, heldur þarf skólastarf að byggjast á sveigjanleika, faglegri greiningu og markvissum stuðningi. Í því samhengi gegna sérmenntaðir sérkennarar lykilhlutverki. Nýr menntamálaráðherra hefur réttilega bent á að það sé ekki á valdi eins kennara að koma til móts við allar þær ólíku þarfir sem nemendur í dag hafa. Sérkennarar eru sérfræðingar sem hafa sérhæft sig í að aðlaga námsumhverfi, kennsluhætti og námsefni að ólíkum þörfum nemenda. Þeir vinna út frá faglegri þekkingu á námsörðugleikum, félags- og tilfinningalegum áskorunum, menningarlegum fjölbreytileika og öðrum þáttum sem geta haft áhrif á námsframvindu og líðan nemenda. Markmið sérkennslu er ekki einangrun heldur inngilding með því að skapa aðstæður þar sem allir nemendur fá raunhæf tækifæri til að blómstra. Nýr menntamálaráðherra hefur bent á að stór hópur nemenda nái ekki að blómstra í hefðbundnu skólastarfi nútímans og að hlutverk kennarans hafi gjörbreyst með aukinni fjölbreytni nemendahópsins. Þessi staðreynd undirstrikar mikilvægi þess að skólakerfið byggi á sérfræðilegri þekkingu. Sérkennarar eru í mörgum tilfellum í ráðgjafahlutverki gagnvart kennurum, stjórnendum og foreldrum þegar kemur að börnum með sérþarfir, hvort sem þær tengjast námi, hegðun, félagsfærni, tilfinningum eða menningarlegum bakgrunni. Þrátt fyrir þetta mikilvæga hlutverk er starfsheitið „sérkennari“ ekki lögverndað. Í dag geta allir sem sinna stuðningi við nemendur kallað sig sérkennara, jafnvel þótt þeir hafi ekki sérmenntun á sviðinu. Þegar auglýst er eftir sérkennurum er oft ekki gerð krafa um meistaragráðu í sérkennslu eða sambærilegu sérfræðinámi. Þetta veikir faglega stöðu starfsins og getur haft áhrif á gæði þjónustunnar sem nemendur fá. Þeir sérkennarar sem starfa í dag hafa hins vegar lagt á sig umfangsmikið nám. Að jafnaði hafa þeir lokið tveggja ára meistaranámi til viðbótar við kennsluréttindi, þar sem áhersla er lögð á fræðilega þekkingu, greiningu, íhlutun og samstarf. Þeir eru þjálfaðir í að styðja bæði nemendur og almenna bekkjarkennara með faglegum, markvissum og siðferðilega ábyrgum hætti. Sérkennari er því ekki aðeins kennari sem vinnur með fámennan hóp eða einstaklinga. Sérkennari er sérmenntaður sérfræðingur og ráðgjafi sem gegnir lykilhlutverki í inngildandi skólastarfi. Ef markmið menntakerfisins er raunverulegt jafnræði og farsæld allra nemenda, þá þarf að viðurkenna sérkennslu sem sérfræðistarf, tryggja skýrar hæfniskröfur og efla stöðu sérkennara innan skólakerfisins. Mikilvægi sérkennara í grunnskólum liggur því fyrst og fremst í sérfræðiþekkingu þeirra sem byggir á sérhæfðri menntun og djúpum skilningi á námi og þroska barna. Sú þekking gerir þeim kleift að beita gagnreyndum kennsluaðferðum af fagmennsku og tryggja að nemendur sem standa höllum fæti fái markvissan og árangursríkan stuðning og kennslu. Rannsóknir og reynsla sýna að snemmtæk og fagleg íhlutun sérkennara getur komið í veg fyrir langvarandi námsvanda, dregið úr brottfalli, styrkt sjálfsmynd nemenda og stuðlað að betri líðan þeirra í skóla. Án nægilegs fjölda sérkennara er hætta á að sérkennsla verði ómarkviss, snemmtæk íhlutun bregðist og nemendur missi af nauðsynlegum tækifærum til náms og þátttöku. Sérkennarar eru því lykill að gæðum, jafnræði og faglegri ábyrgð í íslensku skólakerfi. Höfundar eru sérkennarar og jafnframt formaður og varaformaður Félags sérkennara á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Skoðun Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Sjá meira
Hlutverk kennara hefur tekið miklum breytingum á síðustu árum samhliða sífellt fjölbreyttari nemendahópi. Í dag er ekki lengur gert ráð fyrir að einn kennsluháttur henti öllum, heldur þarf skólastarf að byggjast á sveigjanleika, faglegri greiningu og markvissum stuðningi. Í því samhengi gegna sérmenntaðir sérkennarar lykilhlutverki. Nýr menntamálaráðherra hefur réttilega bent á að það sé ekki á valdi eins kennara að koma til móts við allar þær ólíku þarfir sem nemendur í dag hafa. Sérkennarar eru sérfræðingar sem hafa sérhæft sig í að aðlaga námsumhverfi, kennsluhætti og námsefni að ólíkum þörfum nemenda. Þeir vinna út frá faglegri þekkingu á námsörðugleikum, félags- og tilfinningalegum áskorunum, menningarlegum fjölbreytileika og öðrum þáttum sem geta haft áhrif á námsframvindu og líðan nemenda. Markmið sérkennslu er ekki einangrun heldur inngilding með því að skapa aðstæður þar sem allir nemendur fá raunhæf tækifæri til að blómstra. Nýr menntamálaráðherra hefur bent á að stór hópur nemenda nái ekki að blómstra í hefðbundnu skólastarfi nútímans og að hlutverk kennarans hafi gjörbreyst með aukinni fjölbreytni nemendahópsins. Þessi staðreynd undirstrikar mikilvægi þess að skólakerfið byggi á sérfræðilegri þekkingu. Sérkennarar eru í mörgum tilfellum í ráðgjafahlutverki gagnvart kennurum, stjórnendum og foreldrum þegar kemur að börnum með sérþarfir, hvort sem þær tengjast námi, hegðun, félagsfærni, tilfinningum eða menningarlegum bakgrunni. Þrátt fyrir þetta mikilvæga hlutverk er starfsheitið „sérkennari“ ekki lögverndað. Í dag geta allir sem sinna stuðningi við nemendur kallað sig sérkennara, jafnvel þótt þeir hafi ekki sérmenntun á sviðinu. Þegar auglýst er eftir sérkennurum er oft ekki gerð krafa um meistaragráðu í sérkennslu eða sambærilegu sérfræðinámi. Þetta veikir faglega stöðu starfsins og getur haft áhrif á gæði þjónustunnar sem nemendur fá. Þeir sérkennarar sem starfa í dag hafa hins vegar lagt á sig umfangsmikið nám. Að jafnaði hafa þeir lokið tveggja ára meistaranámi til viðbótar við kennsluréttindi, þar sem áhersla er lögð á fræðilega þekkingu, greiningu, íhlutun og samstarf. Þeir eru þjálfaðir í að styðja bæði nemendur og almenna bekkjarkennara með faglegum, markvissum og siðferðilega ábyrgum hætti. Sérkennari er því ekki aðeins kennari sem vinnur með fámennan hóp eða einstaklinga. Sérkennari er sérmenntaður sérfræðingur og ráðgjafi sem gegnir lykilhlutverki í inngildandi skólastarfi. Ef markmið menntakerfisins er raunverulegt jafnræði og farsæld allra nemenda, þá þarf að viðurkenna sérkennslu sem sérfræðistarf, tryggja skýrar hæfniskröfur og efla stöðu sérkennara innan skólakerfisins. Mikilvægi sérkennara í grunnskólum liggur því fyrst og fremst í sérfræðiþekkingu þeirra sem byggir á sérhæfðri menntun og djúpum skilningi á námi og þroska barna. Sú þekking gerir þeim kleift að beita gagnreyndum kennsluaðferðum af fagmennsku og tryggja að nemendur sem standa höllum fæti fái markvissan og árangursríkan stuðning og kennslu. Rannsóknir og reynsla sýna að snemmtæk og fagleg íhlutun sérkennara getur komið í veg fyrir langvarandi námsvanda, dregið úr brottfalli, styrkt sjálfsmynd nemenda og stuðlað að betri líðan þeirra í skóla. Án nægilegs fjölda sérkennara er hætta á að sérkennsla verði ómarkviss, snemmtæk íhlutun bregðist og nemendur missi af nauðsynlegum tækifærum til náms og þátttöku. Sérkennarar eru því lykill að gæðum, jafnræði og faglegri ábyrgð í íslensku skólakerfi. Höfundar eru sérkennarar og jafnframt formaður og varaformaður Félags sérkennara á Íslandi.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun