Kyn­ferðis­brot gegn börnum í leik­skólum – Öryggi barna er ekki samnings­at­riði

Fjölgun kynferðisbrota gegn börnum í leikskólum kallar á skýr og tafarlaus viðbrögð. Hér er ekki svigrúm fyrir tafir, afsakanir eða flókin ferli sem tefja aðgerðir.

Spurningar vakna um kerfið sjálft, hvernig getur þetta gerst? Eru stjórnendur með bundnar hendur? Er ráðningarferli leikskóla úrelt og ófullnægjandi? Getur stytting vinnuvikunnar og mikil veikindi starfsfólks aukið álag og skapað hættu? Eru reglur sveitarfélaga um mönnun orðnar svo stífar að ekki megi bregðast við með sveigjanlegum hætti, til dæmis með því að láta sækja börn fyrr þegar mannekla er til staðar? Erum við að spenna bogann of langt hvað varðar mönnun á kostnað barnanna ?

Þetta eru erfiðar spurningar, en nauðsynlegt er að horfast í augu við þær. Öryggi barna má aldrei víkja fyrir rekstrarlegum þvingunum eða skorti á starfsfólki. Samkvæmt Barnasáttmálanum ber stjórnvöldum og öllum sem bera ábyrgð á börnum að setja hagsmuni þeirra í forgang. Það felur meðal annars í sér að vernda börn gegn ofbeldi og koma í veg fyrir misbeitingu.

Viðbrögðin mega ekki vera að sóa dýrmætum tíma í að setja á laggirnar nefndir sem síðan stofna undirnefndir sem stofna síðan fleiri undirnefndir. Nú þarf aðgerðir, ekki bara orð. Það þarf að tryggja nægjanlega mönnun á öllum tímum dags. Borið hefur á því að börn séu í aðstæðum þar sem eftirlit er ófullnægjandi, hvort sem það er sökum sparnaðar eða að viðhalda markmiði um 0 lokunardaga, þá er slíkt óboðlegt.

Ef mannekla kemur upp þarf að vera heimild til að grípa til ráðstafana. Leikskólar verða að hafa fjárheimildir til þess að ráða besta starfsfólkið og manna allar stöður vel. Öryggi barna er ekki samningsatriði og mun ég leggja mitt að mörkum til þess berjast fyrir raunverulegum lausnum í þessum málaflokki.

Höfundur er leikskólastjóri og í 2. sæti á lista Miðflokksins í Kópavogi í komandi sveitarstjórnarkosningum.