Er kominn tími til að loka álverinu á Grundartanga og kísilverinu á Húsavík – fyrir framtíð íslands? Sigvaldi Einarsson skrifar 23. október 2025 15:03 Álverið á Grundartanga og kísilverið á Húsavík eru tákn fortíðar þar sem íslensk græn orka hefur verið seld á lágu verði, en nær öll verðmætasköpunin hefur runnið úr landi. Nú, með vaxandi óstöðugleika og rekstrarvandamálum í þessum verksmiðjum, blasir við mikilvæg ákvörðun: Erum við tilbúin að loka þessum orkufreka iðnaði og beina orkunni í verðmætari og heimafengnari nýsköpun sem styður sjálfbæra framtíð? Sama spurning blasir við í tækniheiminum: Hvort við ætlum að selja hugvitið ódýrt út – eða byggja framtíðina heima. Við lifum á fordæmalausum tímum. Að mati framtíðarfræðingsins Peter Leyden markar árið 2025 söguleg tímamót; vendipunkt þar sem þrjár tæknibyltingar sem munu umbreyta heiminum – gervigreind, hrein orka og líftækni – ná samtímis fullum þroska. Þetta er ekki dagsetning gripin úr lausu lofti, heldur greining á sjaldgæfri samleitni. Við stöndum á þröskuldi nýrrar aldar, þar sem gömul kerfi 20. aldar víkja fyrir nýjum veruleika. Þetta tímabil, sem Leyden kallar „Hin mikla framþróun: 2025-2050“, býður mannkyninu einstakt tækifæri til að beisla þessa tækni til að leysa stærstu áskoranir samtímans. Grundvallarhugmyndin er tæknibjartsýni; að við séum á barmi nýs framfara- og allsnægtaskeiðs, sambærilegs við upplýsinguna. Þessi bjarta framtíð er þó enginn sjálfsagður hlutur. Spurningin er ekki hvort ný öld sé að renna upp, heldur hvernig heim við ætlum að byggja með þeim öflugu verkfærum sem við höfum nú í höndunum. HVAÐ EF GERVIGREINDIN VÆRI FRYST Í DAG? Ef gervigreindin yrði stöðvuð á þessu augnabliki myndi mannkyninu taka áratugi að greina og skilja hvernig hún hefur leyst óteljandi vandamál síðustu tveggja ára. Uppgötvanir eins og upplausn próteinbyggingar með sjálfvirkum verkfærum (eins og AlphaFold), sjálfvirk lyfjagerð, byltingarkennd þróun í veðurspám, nýjar greiningaraðferðir í heilbrigðis- og atvinnulífi og stóraukin sjálfvirkni í opinberri þjónustu – allt þetta er þegar til staðar og bíður frekari úrvinnslu. Demis Hassabis hjá DeepMind hefur bent á hvernig gervigreind leysir áratugagömul vandamál á örskotsstundu, á meðan Yoshua Bengio leggur áherslu á að þessi hraði kalli á djúpa siðferðilega umræðu og varfærni. Geoffrey Hinton minnir okkur á að þótt möguleikarnir séu gríðarlegir verði samfélagið að temja sér ábyrga innleiðingu. GERVIGREIND MEÐ MANNINN VIÐ STÝRIÐ Gervigreind framkvæmir flókin verkefni hraðar en nokkru sinni fyrr, en lykillinn að réttri nýtingu hennar er „human in the loop“ – að manneskjan hafi yfirumsjón, leiðrétti og færi inn tilfinningaleg og siðferðileg gildi. Þannig verður gervigreind ekki ógn eða ópersónuleg stjórn, heldur verkfæri sem þjónar samfélaginu á réttum forsendum, með manninn ávallt við stýrið. Þróun gervigreindar fylgja áskoranir sem brýnt er að takast á við. Kjarni málsins er að tryggja ábyrga nálgun sem byggir á fimm stoðum: réttlæti, gagnsæi, ábyrgð, persónuvernd og traustleika. Ein af lúmskari hættunum er sú að gervigreindarkerfi geta byggt svör sín á úreltum vísindagreinum. Þetta undirstrikar mikilvægi þess að notendur staðfesti alltaf heimildirnar sem gervigreindin vísar í. KENNA GERVIGREIND AÐ SKILJA OG SÝNA UMHYGGJU Nútímarannsóknir sýna að gervigreind má kenna samkennd og umhyggju ef hún fær jákvætt eftirlit og leiðsögn frá fólki. Með vandaðri meðhöndlun gagna og mannlegri þátttöku í þróun lærir gervigreindin að meta gildi, tilfinningar og samhengi á manneskjulegan hátt. VÍSINDI OG GERVIGREIND FYRIR ALLT MANNKYN Sterk rannsóknarfjárfesting og alþjóðlegt samstarf eru grundvöllur þess að gervigreind nýtist sem verkfæri fyrir velferð alls mannkyns. Alþjóðleg teymi vinna að samræmdum kröfum um öryggi, gagnsæi og opna nýtingu sem stuðlar að velferð og siðferði fyrir alla. ÍSLAND MEÐ EIGIÐ GERVIGREINDARUMHVERFI Framtíðin krefst þess að Ísland byggi upp sína eigin innviði og mállíkön, geymd heima í íslensku gagnasafni, í þágu menningar, tungumáls og samfélags. Með staðbundnum innviðum og sjálfstæðri gervigreindarinnviði á AI.is styrkjum við stjórn á þróun, eflum nýsköpun á eigin forsendum og tryggjum lýðræðislegt aðgengi og öryggi. Ísland, með sína einstöku blöndu af tækniþekkingu, gnægð endurnýjanlegrar orku, öflugum líftæknigeira og sterkri lýðræðishefð, er eins og smækkuð mynd af þeim tækifærum og áskorunum sem framundan eru. TÍMI NÝRRAR ORKU OG NÝRRAR HUGSUNAR Ísland státar af ósnortinni grænni orku sem gæti knúið rannsóknir, gagnavinnslu, líftækni og gervigreind – greinar sem borga margfalt hærra verð fyrir hverja kílóvattstund af rafmagni. Hver króna sem fjárfest er í nýrri tækni skilar sér margfalt til baka í störfum og skatttekjum. Orkan er ekki lengur bundin í málm og hráefni heldur í hugviti, þekkingu og verðmætasköpun sem gamla stóriðjan nær aldrei að skapa. SAMSPIL MANNS OG TÆKNI – BYLTING FYRIR SAMFÉLAGIÐ Þegar manneskjan og gervigreindin vinna saman, með manninn við stýrið, styrkist nýsköpun, öryggi og lífskjör. Ef stjórnvöld og athafnamenn taka stökk í átt að framtíðinni, getur Ísland orðið fyrirmynd fyrir græna velsæld, samfélagslega ábyrgð og mennskar lausnir í stafrænum heimi. Í ljósi þess að álverið á Grundartanga er lamað af bilun og kísilverið á Húsavík þegar lokað vegna markaðsbrests, gefst nú sögulegt tækifæri til að festa lokun þeirra í sessi, draga þannig úr losun koltvísýrings um tæplega 600.000 tonn á ári og nýta þær rúmlega fimm teravattstundir af grænni orku sem losna til að knýja áfram nýja, verðmætari atvinnuuppbyggingu í hátækni og gagnaverum. Fyrstu skrefin eru erfið, en þjóðin þarf hugrekki til að loka tímabili hrávöru og opna endalausa möguleika framtíðarinnar. Þetta er bæði orkugjafi sem tryggir ábyrga framtíð – og tækifæri Íslands til að vera leiðandi á næstu tækniöld. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar- og framtíðarfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigvaldi Einarsson Mest lesið Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Skoðun Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Sterkari stuðningur við börn í grunnskólum Kópavogs Björg Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Álverið á Grundartanga og kísilverið á Húsavík eru tákn fortíðar þar sem íslensk græn orka hefur verið seld á lágu verði, en nær öll verðmætasköpunin hefur runnið úr landi. Nú, með vaxandi óstöðugleika og rekstrarvandamálum í þessum verksmiðjum, blasir við mikilvæg ákvörðun: Erum við tilbúin að loka þessum orkufreka iðnaði og beina orkunni í verðmætari og heimafengnari nýsköpun sem styður sjálfbæra framtíð? Sama spurning blasir við í tækniheiminum: Hvort við ætlum að selja hugvitið ódýrt út – eða byggja framtíðina heima. Við lifum á fordæmalausum tímum. Að mati framtíðarfræðingsins Peter Leyden markar árið 2025 söguleg tímamót; vendipunkt þar sem þrjár tæknibyltingar sem munu umbreyta heiminum – gervigreind, hrein orka og líftækni – ná samtímis fullum þroska. Þetta er ekki dagsetning gripin úr lausu lofti, heldur greining á sjaldgæfri samleitni. Við stöndum á þröskuldi nýrrar aldar, þar sem gömul kerfi 20. aldar víkja fyrir nýjum veruleika. Þetta tímabil, sem Leyden kallar „Hin mikla framþróun: 2025-2050“, býður mannkyninu einstakt tækifæri til að beisla þessa tækni til að leysa stærstu áskoranir samtímans. Grundvallarhugmyndin er tæknibjartsýni; að við séum á barmi nýs framfara- og allsnægtaskeiðs, sambærilegs við upplýsinguna. Þessi bjarta framtíð er þó enginn sjálfsagður hlutur. Spurningin er ekki hvort ný öld sé að renna upp, heldur hvernig heim við ætlum að byggja með þeim öflugu verkfærum sem við höfum nú í höndunum. HVAÐ EF GERVIGREINDIN VÆRI FRYST Í DAG? Ef gervigreindin yrði stöðvuð á þessu augnabliki myndi mannkyninu taka áratugi að greina og skilja hvernig hún hefur leyst óteljandi vandamál síðustu tveggja ára. Uppgötvanir eins og upplausn próteinbyggingar með sjálfvirkum verkfærum (eins og AlphaFold), sjálfvirk lyfjagerð, byltingarkennd þróun í veðurspám, nýjar greiningaraðferðir í heilbrigðis- og atvinnulífi og stóraukin sjálfvirkni í opinberri þjónustu – allt þetta er þegar til staðar og bíður frekari úrvinnslu. Demis Hassabis hjá DeepMind hefur bent á hvernig gervigreind leysir áratugagömul vandamál á örskotsstundu, á meðan Yoshua Bengio leggur áherslu á að þessi hraði kalli á djúpa siðferðilega umræðu og varfærni. Geoffrey Hinton minnir okkur á að þótt möguleikarnir séu gríðarlegir verði samfélagið að temja sér ábyrga innleiðingu. GERVIGREIND MEÐ MANNINN VIÐ STÝRIÐ Gervigreind framkvæmir flókin verkefni hraðar en nokkru sinni fyrr, en lykillinn að réttri nýtingu hennar er „human in the loop“ – að manneskjan hafi yfirumsjón, leiðrétti og færi inn tilfinningaleg og siðferðileg gildi. Þannig verður gervigreind ekki ógn eða ópersónuleg stjórn, heldur verkfæri sem þjónar samfélaginu á réttum forsendum, með manninn ávallt við stýrið. Þróun gervigreindar fylgja áskoranir sem brýnt er að takast á við. Kjarni málsins er að tryggja ábyrga nálgun sem byggir á fimm stoðum: réttlæti, gagnsæi, ábyrgð, persónuvernd og traustleika. Ein af lúmskari hættunum er sú að gervigreindarkerfi geta byggt svör sín á úreltum vísindagreinum. Þetta undirstrikar mikilvægi þess að notendur staðfesti alltaf heimildirnar sem gervigreindin vísar í. KENNA GERVIGREIND AÐ SKILJA OG SÝNA UMHYGGJU Nútímarannsóknir sýna að gervigreind má kenna samkennd og umhyggju ef hún fær jákvætt eftirlit og leiðsögn frá fólki. Með vandaðri meðhöndlun gagna og mannlegri þátttöku í þróun lærir gervigreindin að meta gildi, tilfinningar og samhengi á manneskjulegan hátt. VÍSINDI OG GERVIGREIND FYRIR ALLT MANNKYN Sterk rannsóknarfjárfesting og alþjóðlegt samstarf eru grundvöllur þess að gervigreind nýtist sem verkfæri fyrir velferð alls mannkyns. Alþjóðleg teymi vinna að samræmdum kröfum um öryggi, gagnsæi og opna nýtingu sem stuðlar að velferð og siðferði fyrir alla. ÍSLAND MEÐ EIGIÐ GERVIGREINDARUMHVERFI Framtíðin krefst þess að Ísland byggi upp sína eigin innviði og mállíkön, geymd heima í íslensku gagnasafni, í þágu menningar, tungumáls og samfélags. Með staðbundnum innviðum og sjálfstæðri gervigreindarinnviði á AI.is styrkjum við stjórn á þróun, eflum nýsköpun á eigin forsendum og tryggjum lýðræðislegt aðgengi og öryggi. Ísland, með sína einstöku blöndu af tækniþekkingu, gnægð endurnýjanlegrar orku, öflugum líftæknigeira og sterkri lýðræðishefð, er eins og smækkuð mynd af þeim tækifærum og áskorunum sem framundan eru. TÍMI NÝRRAR ORKU OG NÝRRAR HUGSUNAR Ísland státar af ósnortinni grænni orku sem gæti knúið rannsóknir, gagnavinnslu, líftækni og gervigreind – greinar sem borga margfalt hærra verð fyrir hverja kílóvattstund af rafmagni. Hver króna sem fjárfest er í nýrri tækni skilar sér margfalt til baka í störfum og skatttekjum. Orkan er ekki lengur bundin í málm og hráefni heldur í hugviti, þekkingu og verðmætasköpun sem gamla stóriðjan nær aldrei að skapa. SAMSPIL MANNS OG TÆKNI – BYLTING FYRIR SAMFÉLAGIÐ Þegar manneskjan og gervigreindin vinna saman, með manninn við stýrið, styrkist nýsköpun, öryggi og lífskjör. Ef stjórnvöld og athafnamenn taka stökk í átt að framtíðinni, getur Ísland orðið fyrirmynd fyrir græna velsæld, samfélagslega ábyrgð og mennskar lausnir í stafrænum heimi. Í ljósi þess að álverið á Grundartanga er lamað af bilun og kísilverið á Húsavík þegar lokað vegna markaðsbrests, gefst nú sögulegt tækifæri til að festa lokun þeirra í sessi, draga þannig úr losun koltvísýrings um tæplega 600.000 tonn á ári og nýta þær rúmlega fimm teravattstundir af grænni orku sem losna til að knýja áfram nýja, verðmætari atvinnuuppbyggingu í hátækni og gagnaverum. Fyrstu skrefin eru erfið, en þjóðin þarf hugrekki til að loka tímabili hrávöru og opna endalausa möguleika framtíðarinnar. Þetta er bæði orkugjafi sem tryggir ábyrga framtíð – og tækifæri Íslands til að vera leiðandi á næstu tækniöld. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar- og framtíðarfræðingur.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar