Skoðun

Botn­laust hungur, skefja­laus græðgi

Sigurjón Þórðarson skrifar

Í upp­hafi kjör­tíma­bils setti mat­vælaráðherra af stað einn fjöl­menn­asta starfs­hóp Íslands­sög­unn­ar und­ir nafn­inu Auðlind­in okk­ar. Mark­miðið, að koma á sátt um stjórn fisk­veiða. All­ir vita að ís­lenska kvóta­kerfið hef­ur um ára­bil mis­boðið rétt­lætis­kennd þjóðar­inn­ar. Kvóta­kerfið hef­ur skilað helm­ingi minni afla á land en fyr­ir daga þess og kvótaþegar hafa kom­ist upp með að selja helstu út­flutn­ingsaf­urð þjóðar­inn­ar í gegn­um skúffu­fyr­ir­tæki í skatta­skjól­um.

Í upp­hafi var alið á tor­tryggni þegar mat­vælaráðherra skipaði verk­stjóra und­ir­nefnd­anna, en það voru ým­ist fyrr­ver­andi for­stjór­ar stór­út­gerðanna eða ráðgjaf­ar sem hafa meira og minna verið að skrifa skýrsl­ur í beit og álit í þágu stór­út­gerðar­inn­ar.

Í stuttu máli var niðurstaða 464 blaðsíðna skýrsl­unn­ar sú að ís­lenska kvóta­kerfið væri frá­bært og gild­ir þá einu að það hafi stórskaðað sjáv­ar­byggðirn­ar. Fyr­ir ligg­ur álit Mann­rétt­inda­nefnd­ar Sam­einuðu þjóðanna um að kvóta­kerfið í nú­ver­andi mynd brjóti í bága við at­vinnu­frelsi og al­menna jafn­ræðis­reglu stjórn­ar­skrár­inn­ar. Helstu til­lög­ur nefnd­ar­inn­ar eru að breyta sem minnstu nema þá þeim 5,3% veiðiheim­ilda sem ætlað er að styðja við brot­hætt­ar sjáv­ar­byggðir. Í skýrsl­unni er talað um þetta sem fé­lags­leg­an stuðning eins og um ölm­usu sé að ræða.

Skýrsl­an mær­ir nú­ver­andi út­hlut­un­araðferðir Byggðastofn­un­ar. Sem dæmi má nefna að Byggðastofn­un hef­ur út­hlutað afla­marki til byggðalaga þar sem eng­in fisk­vinnsla fer fram. Úthlutað hef­ur verið til fyr­ir­tækja í eigu er­lendra auðmanna og til út­gerða sem komn­ar eru upp fyr­ir leyfi­legt kvótaþak og þannig mætti lengi telja. Í skýrsl­unni kem­ur m.a. fram að hvorki sé vilji til að auka við strand­veiðar né taka á verðmynd­un á fiski og vigta fisk með sam­ræmd­um hætti. Þetta er í hreinni and­stöðu við þjóðar­vilj­ann um leið og það hygl­ir stór­út­gerðinni.

Vinnu­brögð mat­vælaráðuneyt­is­ins voru slík að þrenn sam­tök sem voru í sam­ráðsnefnd starfs­hóp­anna hafa hafnað því al­farið að vera bendluð við skýrsl­una.

Að sjálf­sögðu hefði átt að tryggja sam­ræmda frjálsa verðmynd­un á fiski, sam­ræmd­ar vigt­ar­regl­ur, end­ur­bæt­ur á byggðapott­um, end­ur­skoða ráðgjöf Hafró, tryggja opna veiði fyr­ir ónýtt­ar fisk­veiðiheim­ild­ir á síðari hluta fisk­veiðiárs, upp­boð á afla­heim­ild­um og stór­auka hlut strand­veiða.

Flokk­ur fólks­ins berst fyr­ir end­ur­reisn hinna blóm­legu sjáv­ar­byggða allt í kring­um landið. Við for­dæm­um þá aðför sem gerð hef­ur verið að þeim og skilið þær eft­ir í sár­um.

Það er dap­urt að sjá en um leið kem­ur ekki á óvart hvernig skýrsl­an af­hjúp­ar frekju­gang sæ­greif­anna og hús­karla þeirra í stjórn­kerf­inu. Það sjá all­ir sem sjá vilja að þeir sem allt hafa fá aldrei nóg. Þeir kunna sér ekki maga­mál.

Höfundur er varaþingmaður Flokks fólksins í Norðvesturkjördæmi.  




Skoðun

Skoðun

„Ég kýs að kjósa ekki“

Silja Sóley Birgisdóttir,Sigrún E. Unnsteinsdóttir ,Rósa Guðný Arnardóttir,Jökull Sólberg Auðunsson,Júnía Líf M. Sigurjónsdóttir,Jón Ferdínand Estherarson,Hannes Pétursson,Halldór Ólafsson,Geirdís Hanna Kristjánsdóttir,Birna Gunnlaugsdóttir skrifar

Skoðun

Samfélagsgróðurhús

Árný Fjóla Ásmundsdóttir,Berglind Ósk Guttormsdóttir,Halldór Grétar Einarsson,Þorsteinn Hjartarson skrifar

Sjá meira


×