Tónlistin á næsta leik - 284 börn á biðlista Sveinbjörg Vilhjálmsdóttir skrifar 10. maí 2022 13:02 Tónlistarskólakerfið á Íslandi eins og við þekkjum það í dag er að þakka framsýnum og snjöllum menntamálaráðherra, Gylfa Þ. Gíslasyni, sem kom því á í sinni ráðherratíð á sjöunda áratug síðustu aldar. Það skýrir þá miklu grósku í íslensku tónlistarlífi sem hefur átt sér stað á síðustu áratugum og hefur skilað okkur þangað sem við erum í dag. Margar þjóðir hafa öfundað okkur af þessu góða kerfi sem hefur gefið okkur fjölda af frábæru tónlistarfólki á undanförnum áratugum. Við verðum að standa vörð um það góða kerfi og ekki láta misvitra stjórnmálamenn taka það frá okkur. Tónlistarskóli Garðabæjar er góður skóli skipaður fjölda góðra kennara. Það sést best á því hve margir nemendur eru komnir á mið- og framhaldsstig. Þar af leiðandi minnka möguleikar á að taka inn nýja nemendur nema að fjármagn fáist til að stækka skólann bæði í Kirkjulundi og á Álftanesi og fjölga stöðugildum, sem er löngu tímabært. Fyrir ári síðan voru 200 börn á biðlista um nám en nú er fjöldinn kominn upp í 284. Þetta er varla boðlegt fyrir ríkt samfélag eins og Garðabæ. Fjárframlög til skólans eru í engu samræmi við fjölgun íbúa í bænum. Börn geta ekki beðið árum saman eftir að hefja tónlistarnám. Það er mikilvægt að þau fái tækifæri til að hefja nám sem fyrst þegar áhugi vaknar. Því eldri sem börnin eru þegar þau hefja nám minnka líkurnar á því að þau nái einhverri færni á hljóðfærið. Tónlistarnám er ekki bara til að kenna fólki að hlusta heldur líka til að mennta tónlistarfólk og skiptir þá miklu máli að hefja námið snemma. Ef við hlúum ekki að þeim sem vilja gera tónlist að ævistarfi sínu verður fátt um færa kennara í framtíðinni. Síðastliðin fjögur ár hefur lítið miðað í húsnæðismálum Tónlistarskólans og aðeins fjölgað um eitt og hálft stöðugildi þrátt fyrir mikla fjölgun í sveitarfélaginu. Skólahúsnæðið í Kirkjulundi er sprungið en möguleiki er á stækkun ef vilji er fyrir hendi. Kennt er á mörgum stöðum í bænum þ.e. aðstaða er í nokkrum grunnskólum til tónlistarkennslu. Þetta er gott þar sem hægt er að taka nemendur út úr tímum og auðveldar það sporin fyrir ungmennin og einnig getur kennslan hafist fyrr á daginn. Á Álftanesi er deild frá skólanum sem er með sér húsnæði og innangengt í grunnskólann svo þar er auðvelt að nota þetta fyrirkomulag og hefur það verið til margra ára. Þar vantar stofur til tónfræðikennslu og slagverksstofu. Í dag er slagverksstofan í samkrulli við félagsaðstöðu nemenda grunnskólans og er hvorugum boðlegt. Ég hef setið í tónlistarskólanefnd s.l. fjögur ár en lítið hefur gerst í þessum málum á tímabilinu þrátt fyrir vilja nefndarinnar þar að lútandi. Fyrir ári síðan fór nefndin fram á fund með bæjarstjóra til að ræða húsnæðismál skólans svo og stöðugildi. Það tók eitt ár að fá þann fund. Á fundi nefndarinnar 10. mars s.l. lagði ég fram bókun vegna óhóflegs dráttar málsins. Þá fóru hjólin loks að snúast. Viku síðar 17. mars fengum við fund með bæjarstjóra. Vonbrigðin voru mikil þegar bæjarstjóri virtist ekki hafa nokkurn áhuga á að bæta úr þessum málum. Því kom það okkur á óvart að á bæjarstjórnarfundi í byrjun apríl lögðu tveir fulltrúar meirihlutans fram tillögu þess efnis að efla tónlistarnám í Garðabæ og fýsileika þess að stækka núverandi húsnæði skólans við Kirkjulund. Ég fagna tillögu meirihlutans og bind vonir við að þetta verði ekki bara tillaga án framkvæmda. Fundargerð frá 17. mars með bæjarstjóra tók langan tíma að fæðast en hefur nú loksins litið dagsins ljós. Það sem kemur fram í fundargerðinni er hins vegar ekki sannleikanum samkvæmt. Bæjarstjórinn tók aldrei undir hugmyndir að vinna að áætlun um stækkun skólans, hvað þá að leggja fram áætlun við undirbúning fjárhagsáætlunar 2023 eins og segir í fundargerðinni. Það er meirihlutanum ekki til sóma að birta skáldaða fundargerð 2. fundar tónlistaskólanefndar að því virðist til að reyna að klóra yfir áhugaleysi bæjarstjóra. Fundargerðin var aldrei borin undir nefndarmenn. Ég vil vara við ódýrum lausnum hvað námið varðar. Tónlistarnám kostar peninga. Það útheimtir í flestum tilfellum einkakennslu tvisvar í viku, vel menntaða kennara og góða ástundun ef einhver árangur á að nást. Þetta er það sem tónlistarskólarnir bjóða upp á. Það eru engar skyndilausnir sem virka í þessum málum. Nú hefur íþróttahreyfingin fengið nýtt glæsilegt íþróttahús. Við í Garðabæjarlistanum leggjum til að tónlistin eigi næsta leik. Höfundur er í níunda sæti á lista Garðabæjarlistans fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Kosningar 2022 Garðabær Sveitarstjórnarkosningar 2022 Skóla - og menntamál Tónlistarnám Mest lesið Bessastaðaboðskortin Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Hvert var samkomulagið? Geir Finnsson Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun Er atvinnulífið að misnota heilbrigðiskerfið? Gunnar Ármannsson Skoðun Viðreisn vill evrópskt sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Eyðilegging Vélfags Sigurður G. Guðjónsson Skoðun Ég vil breytingar Kristín Soffía Jónsdóttir Skoðun Félagsleg hjálp sem sviptir fátækasta fólkið sjálfsbjörg Vilhelm Jónsson Skoðun Menntastefna á finnskum krossgötum Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Erum við í djúpum skít? Jón Pétur Wilke Gunnarsson skrifar Skoðun Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Félagsleg hjálp sem sviptir fátækasta fólkið sjálfsbjörg Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Er atvinnulífið að misnota heilbrigðiskerfið? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Traust verður að endurspeglast í framkvæmd Sandra B. Franks skrifar Skoðun Það er leikur að læra fyrir suma Aðalheiður M. Steindórsdóttir skrifar Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Ég vil breytingar Kristín Soffía Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvert var samkomulagið? Geir Finnsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Íslenska velsældarhagkerfið: Stefnumörkun, áskoranir og tækifæri Soffia S. Sigurgeirsdóttir,Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Elva Rakel Jónsdóttir skrifar Skoðun Eyðilegging Vélfags Sigurður G. Guðjónsson skrifar Skoðun Menntastefna á finnskum krossgötum Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Viðreisn vill evrópskt sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Fyrirsjáanleiki í frístundastarfi Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Bessastaðaboðskortin Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Niðurrif er fljótlegra en uppbygging Gunnþóra Halldórsdóttir skrifar Skoðun Þegar fagleg auðmýkt víkur fyrir ofurhetjublæti Lára S. Benjnouh skrifar Skoðun Hugleiðing um hernað Ámundi Loftsson skrifar Skoðun Börnin eiga að fá aðstoð strax og sínu umhverfi, ekki seinna og ekki annars staðar Valný Óttarsdóttir skrifar Skoðun Golfvöllur er heilsuauðlind Steinn Baugur Gunnarsson skrifar Skoðun Farsæld barna kemur ekki af sjálfu sér Birgir Örn Guðjónsson skrifar Skoðun Íþróttasukk Grímur Atlason skrifar Skoðun Skipulagt svelti í framhaldsskólum Guðjón Hreinn Hauksson skrifar Skoðun Atvinna handa öllum Vilhjálmur Árnason skrifar Skoðun Að breyta borg: Frá sálrænum akkerum til staðleysu Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Íþróttaskuld Kristinn Albertsson skrifar Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar Skoðun Að vera vakandi karlmaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Tónlistarskólakerfið á Íslandi eins og við þekkjum það í dag er að þakka framsýnum og snjöllum menntamálaráðherra, Gylfa Þ. Gíslasyni, sem kom því á í sinni ráðherratíð á sjöunda áratug síðustu aldar. Það skýrir þá miklu grósku í íslensku tónlistarlífi sem hefur átt sér stað á síðustu áratugum og hefur skilað okkur þangað sem við erum í dag. Margar þjóðir hafa öfundað okkur af þessu góða kerfi sem hefur gefið okkur fjölda af frábæru tónlistarfólki á undanförnum áratugum. Við verðum að standa vörð um það góða kerfi og ekki láta misvitra stjórnmálamenn taka það frá okkur. Tónlistarskóli Garðabæjar er góður skóli skipaður fjölda góðra kennara. Það sést best á því hve margir nemendur eru komnir á mið- og framhaldsstig. Þar af leiðandi minnka möguleikar á að taka inn nýja nemendur nema að fjármagn fáist til að stækka skólann bæði í Kirkjulundi og á Álftanesi og fjölga stöðugildum, sem er löngu tímabært. Fyrir ári síðan voru 200 börn á biðlista um nám en nú er fjöldinn kominn upp í 284. Þetta er varla boðlegt fyrir ríkt samfélag eins og Garðabæ. Fjárframlög til skólans eru í engu samræmi við fjölgun íbúa í bænum. Börn geta ekki beðið árum saman eftir að hefja tónlistarnám. Það er mikilvægt að þau fái tækifæri til að hefja nám sem fyrst þegar áhugi vaknar. Því eldri sem börnin eru þegar þau hefja nám minnka líkurnar á því að þau nái einhverri færni á hljóðfærið. Tónlistarnám er ekki bara til að kenna fólki að hlusta heldur líka til að mennta tónlistarfólk og skiptir þá miklu máli að hefja námið snemma. Ef við hlúum ekki að þeim sem vilja gera tónlist að ævistarfi sínu verður fátt um færa kennara í framtíðinni. Síðastliðin fjögur ár hefur lítið miðað í húsnæðismálum Tónlistarskólans og aðeins fjölgað um eitt og hálft stöðugildi þrátt fyrir mikla fjölgun í sveitarfélaginu. Skólahúsnæðið í Kirkjulundi er sprungið en möguleiki er á stækkun ef vilji er fyrir hendi. Kennt er á mörgum stöðum í bænum þ.e. aðstaða er í nokkrum grunnskólum til tónlistarkennslu. Þetta er gott þar sem hægt er að taka nemendur út úr tímum og auðveldar það sporin fyrir ungmennin og einnig getur kennslan hafist fyrr á daginn. Á Álftanesi er deild frá skólanum sem er með sér húsnæði og innangengt í grunnskólann svo þar er auðvelt að nota þetta fyrirkomulag og hefur það verið til margra ára. Þar vantar stofur til tónfræðikennslu og slagverksstofu. Í dag er slagverksstofan í samkrulli við félagsaðstöðu nemenda grunnskólans og er hvorugum boðlegt. Ég hef setið í tónlistarskólanefnd s.l. fjögur ár en lítið hefur gerst í þessum málum á tímabilinu þrátt fyrir vilja nefndarinnar þar að lútandi. Fyrir ári síðan fór nefndin fram á fund með bæjarstjóra til að ræða húsnæðismál skólans svo og stöðugildi. Það tók eitt ár að fá þann fund. Á fundi nefndarinnar 10. mars s.l. lagði ég fram bókun vegna óhóflegs dráttar málsins. Þá fóru hjólin loks að snúast. Viku síðar 17. mars fengum við fund með bæjarstjóra. Vonbrigðin voru mikil þegar bæjarstjóri virtist ekki hafa nokkurn áhuga á að bæta úr þessum málum. Því kom það okkur á óvart að á bæjarstjórnarfundi í byrjun apríl lögðu tveir fulltrúar meirihlutans fram tillögu þess efnis að efla tónlistarnám í Garðabæ og fýsileika þess að stækka núverandi húsnæði skólans við Kirkjulund. Ég fagna tillögu meirihlutans og bind vonir við að þetta verði ekki bara tillaga án framkvæmda. Fundargerð frá 17. mars með bæjarstjóra tók langan tíma að fæðast en hefur nú loksins litið dagsins ljós. Það sem kemur fram í fundargerðinni er hins vegar ekki sannleikanum samkvæmt. Bæjarstjórinn tók aldrei undir hugmyndir að vinna að áætlun um stækkun skólans, hvað þá að leggja fram áætlun við undirbúning fjárhagsáætlunar 2023 eins og segir í fundargerðinni. Það er meirihlutanum ekki til sóma að birta skáldaða fundargerð 2. fundar tónlistaskólanefndar að því virðist til að reyna að klóra yfir áhugaleysi bæjarstjóra. Fundargerðin var aldrei borin undir nefndarmenn. Ég vil vara við ódýrum lausnum hvað námið varðar. Tónlistarnám kostar peninga. Það útheimtir í flestum tilfellum einkakennslu tvisvar í viku, vel menntaða kennara og góða ástundun ef einhver árangur á að nást. Þetta er það sem tónlistarskólarnir bjóða upp á. Það eru engar skyndilausnir sem virka í þessum málum. Nú hefur íþróttahreyfingin fengið nýtt glæsilegt íþróttahús. Við í Garðabæjarlistanum leggjum til að tónlistin eigi næsta leik. Höfundur er í níunda sæti á lista Garðabæjarlistans fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.
Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Íslenska velsældarhagkerfið: Stefnumörkun, áskoranir og tækifæri Soffia S. Sigurgeirsdóttir,Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Elva Rakel Jónsdóttir skrifar
Skoðun Börnin eiga að fá aðstoð strax og sínu umhverfi, ekki seinna og ekki annars staðar Valný Óttarsdóttir skrifar
Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar