Hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar 2. mars 2026 14:01 Bankarnir hagnast um 93 milljarða á einu ári. Væri þessum hagnaði deilt á íslendinga þá fengi hver og einn í sinn hlut um þrjú hundruð þúsund krónur. Fyrir flesta er það dágóð summa sem munar um. Þessi hagnaður er fyrst og fremst tilkominn vegna vaxtamunar þar sem hávextir og verðbætur búa til tekjurnar. Á sama tíma og bankarnir hagnast og fitna eins og púkinn á fjósbitanum eiga fjölskyldur í erfiðleikum með að ná endum saman. Bankarnir eru búnir að gulltryggja sig með því að lána heimilunum verðtryggð lán með okurvöxtum í boði seðlabankastjóra og nú er svo komið að ungt fólk á í erfiðleikum með að kaupa sína fyrstu fasteign. Bróðurpartur ráðstöfunartekna heimilanna fer í vexti og afborganir eða verðtryggða húsaleigu. Seðlabankastjóri lætur eins og eina leiðin til að ná niður verðbólgu sé sú að hækka vexti á lánum sem tekin voru undir allt öðrum forsendum en þeim sem eru í dag. Þannig bíta stýrivaxtahækkanir mest á þeim skulda, og tóku lán jafnvel fyrir einhverjum árum síðan. Forsendur fjölskyldna til að standa í skilum gufa upp um leið og fyrsta afborgun fellur í gjalddaga. Til að aðstoða unga fólkið við að komast í eigin íbúð stendur ríkisstjórnin fyrir aðgerðum við að byggja hentugt, hagkvæmt húsnæði en það er ekki nóg ef vextir lánanna eru í hæstu hæðum. Nú þarf annað átak ríkisstjórnarinnar. Þannig er að Landsbankinn er að mestu leyti í eigu ríkisins og því getur ríkið sem eigandi ráðið talsverðu um eigendastefnu bankans. Ég legg til að eigandi bankans sjá til þess að hann stofni nýjan lánaflokk sem væri eingöngu fyrir þá sem eru að stíga sín fyrstu skref á fasteignamarkaði. Þessi lánaflokkur yrði ekki verðtryggður með neinni vísitölu og með hóflegum föstum vöxtum allan lánatímann. Þetta myndi verða til þess að ungt fólk gæti allt í einu skipulagt fjármálin og átt fyrir fasteigninni. Afborganir lána yrðu jafnar og vitneskjan um upphæð afborgana væri þekkt frá mánuði til mánaðar. Auðvitað þarf að setja upp alls konar sanngjarnar reglur og girðingar þannig að þessi lánaflokkur yrði ekki misnotaður og ég held að bankinn eigi ekki í erfiðleikum með að gera það, enda með helling af alls konar fræðingum í vinnu. Vissulega myndi þetta tákna að hagnaður Landsbankans myndi minnka eitthvað en er það ekki í góðu lagi. Samfélagið á ekki að vera byggt upp þannig að almenningur noti meirihluta ráðstöfunarfjár síns til þess að greiða fjármagnseigendum sífellt stærri hluta. Þetta yrði fyrsta skrefið að afnámi verðtryggingar og í framhaldinu yrði áhersla markaðarins á að halda niðri verðbólgu með öðrum leiðum en sífelldum stýrivaxtahækkunum. Krafan er því hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum. Höfundur er varaþingmaður Flokks fólksins. Eins stjórnarmaður í VR og Hagsmunasamtökum heimilanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jónas Yngvi Ásgrímsson Mest lesið Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn Skoðun Skoðun Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Sjá meira
Bankarnir hagnast um 93 milljarða á einu ári. Væri þessum hagnaði deilt á íslendinga þá fengi hver og einn í sinn hlut um þrjú hundruð þúsund krónur. Fyrir flesta er það dágóð summa sem munar um. Þessi hagnaður er fyrst og fremst tilkominn vegna vaxtamunar þar sem hávextir og verðbætur búa til tekjurnar. Á sama tíma og bankarnir hagnast og fitna eins og púkinn á fjósbitanum eiga fjölskyldur í erfiðleikum með að ná endum saman. Bankarnir eru búnir að gulltryggja sig með því að lána heimilunum verðtryggð lán með okurvöxtum í boði seðlabankastjóra og nú er svo komið að ungt fólk á í erfiðleikum með að kaupa sína fyrstu fasteign. Bróðurpartur ráðstöfunartekna heimilanna fer í vexti og afborganir eða verðtryggða húsaleigu. Seðlabankastjóri lætur eins og eina leiðin til að ná niður verðbólgu sé sú að hækka vexti á lánum sem tekin voru undir allt öðrum forsendum en þeim sem eru í dag. Þannig bíta stýrivaxtahækkanir mest á þeim skulda, og tóku lán jafnvel fyrir einhverjum árum síðan. Forsendur fjölskyldna til að standa í skilum gufa upp um leið og fyrsta afborgun fellur í gjalddaga. Til að aðstoða unga fólkið við að komast í eigin íbúð stendur ríkisstjórnin fyrir aðgerðum við að byggja hentugt, hagkvæmt húsnæði en það er ekki nóg ef vextir lánanna eru í hæstu hæðum. Nú þarf annað átak ríkisstjórnarinnar. Þannig er að Landsbankinn er að mestu leyti í eigu ríkisins og því getur ríkið sem eigandi ráðið talsverðu um eigendastefnu bankans. Ég legg til að eigandi bankans sjá til þess að hann stofni nýjan lánaflokk sem væri eingöngu fyrir þá sem eru að stíga sín fyrstu skref á fasteignamarkaði. Þessi lánaflokkur yrði ekki verðtryggður með neinni vísitölu og með hóflegum föstum vöxtum allan lánatímann. Þetta myndi verða til þess að ungt fólk gæti allt í einu skipulagt fjármálin og átt fyrir fasteigninni. Afborganir lána yrðu jafnar og vitneskjan um upphæð afborgana væri þekkt frá mánuði til mánaðar. Auðvitað þarf að setja upp alls konar sanngjarnar reglur og girðingar þannig að þessi lánaflokkur yrði ekki misnotaður og ég held að bankinn eigi ekki í erfiðleikum með að gera það, enda með helling af alls konar fræðingum í vinnu. Vissulega myndi þetta tákna að hagnaður Landsbankans myndi minnka eitthvað en er það ekki í góðu lagi. Samfélagið á ekki að vera byggt upp þannig að almenningur noti meirihluta ráðstöfunarfjár síns til þess að greiða fjármagnseigendum sífellt stærri hluta. Þetta yrði fyrsta skrefið að afnámi verðtryggingar og í framhaldinu yrði áhersla markaðarins á að halda niðri verðbólgu með öðrum leiðum en sífelldum stýrivaxtahækkunum. Krafan er því hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum. Höfundur er varaþingmaður Flokks fólksins. Eins stjórnarmaður í VR og Hagsmunasamtökum heimilanna.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar