Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar 3. mars 2026 22:00 Einmanaleiki er ein stærsta lýðheilsuáskorun samtímans. Hann snertir fólk á öllum aldri, börn, ungmenni, fullorðna og eldra fólk. Í ört vaxandi borg þar sem byggð þéttist og samfélagsform breytast verðum við að spyrja: hvernig tryggjum við að engin manneskja upplifi sig eina? Í borgarstjórn í dag þann 3. mars var samhljóða samþykkt tillaga borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, Pírata, Sósíalistaflokks Íslands, Flokks fólksins og Vinstri grænna um aðgerðir gegn einmanaleika og um eflingu frístundaþjónustu og að hafin verði heildstæð endurskoðun á stefnu Reykjavíkurborgar um frístundaþjónustu. Núverandi stefna er frá 2017. Síðan þá hefur samfélagið tekið miklum breytingum og þörfin fyrir markvissar aðgerðir er augljós. Frístundaþjónusta gegn félagslegri einangrun Frístundaþjónusta er ein af grunnstoðum lýðheilsu og öflug forvörn gegn félagslegri einangrun. Samfélagshús, sundlaugar, bókasöfn og félagsmiðstöðvar eru ekki bara þjónustustofnanir heldur eru þau einnig hjarta hvers hverfis. Þar tekur fólk þátt, tengsl myndast og þar með styrkist samfélagið. Ég trúi því að ein áhrifaríkasta leiðin til að draga úr einmanaleika er að blanda kynslóðum markvisst saman. Við sjáum nú þegar jákvæð dæmi í samfélagshúsum borgarinnar þar sem opin leikskólastarfsemi er sums staðar starfrækt en hún skapar vettvang þar sem eldri borgarar njóta samveru við ungviði. Þar fá börnin hlýju og athygli og eldra fólkið finnur til sín í að sinna ungviði, kjá og spjalla og tekur virkan þátt. Styrkjum kynslóðatengsl Mikilvægt er að styrkja tengsl milli kynslóða þannig eflist samkennd og andleg heilsa þeirra sem eiga í hlut styrkist. Börn sem alast upp í fjölbreyttu tengslaneti eru líklegri til öðlast öryggi og félagsfærni. Eldra fólk sem hefur tækifæri til fjölbreytilegrar þátttöku í samfélaginu býr við betri lífsgæði. Þetta gerist ekki af sjálfu sér, heldur krefst meðvitaðrar stefnumótunar og hönnunar rýma sem hvetja til samveru. Ég vil leggja áherslu á að byggð verði upp fleiri fjölskylduvæn svæði þar sem algild hönnun er höfð sem gæðaviðmið fyrir öll svæði. Leikvellir og almenningsrými eiga að vera aðgengileg öllum, óháð aldri eða færni. Þegar barn í hjólastól, afi með göngugrind og unglingur í leik geta deilt sama rými eykst þátttaka íbúa sem svo aftur skapar samfélag og traust. Samfélagslegt verkefni Markmið tillögunnar sem samþykkt var í dag er að fela borgarstjóra að láta vinna aðgerðaáætlun gegn einmanaleika og endurskoða frístundastefnu borgarinnar með það að leiðarljósi að fjölga tækifærum til samveru og virkni. Við þurfum að auðvelda aðgengi, auka sýnileika þjónustunnar og styrkja samstarf milli sviða, því fagna ég þessari tillögu. Reykjavík á að vera borg sem býður upp á vettvang fyrir fólk til að hittast og njóta samvista. Einmanaleiki er ekki einkamál einstaklingsins heldur samfélagslegt verkefni. Með markvissri stefnumótun, blöndun kynslóða og fjölskylduvænum rýmum getum við byggt borg sem heldur betur utan um sitt fólk enda á enginn að þurfa að vera einn í Reykjavík. Höfundur er varaborgarfulltrúi og formaður borgarstjórnarflokks Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ellen Jacqueline Calmon Samfylkingin Reykjavík Geðheilbrigði Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Einmanaleiki er ein stærsta lýðheilsuáskorun samtímans. Hann snertir fólk á öllum aldri, börn, ungmenni, fullorðna og eldra fólk. Í ört vaxandi borg þar sem byggð þéttist og samfélagsform breytast verðum við að spyrja: hvernig tryggjum við að engin manneskja upplifi sig eina? Í borgarstjórn í dag þann 3. mars var samhljóða samþykkt tillaga borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, Pírata, Sósíalistaflokks Íslands, Flokks fólksins og Vinstri grænna um aðgerðir gegn einmanaleika og um eflingu frístundaþjónustu og að hafin verði heildstæð endurskoðun á stefnu Reykjavíkurborgar um frístundaþjónustu. Núverandi stefna er frá 2017. Síðan þá hefur samfélagið tekið miklum breytingum og þörfin fyrir markvissar aðgerðir er augljós. Frístundaþjónusta gegn félagslegri einangrun Frístundaþjónusta er ein af grunnstoðum lýðheilsu og öflug forvörn gegn félagslegri einangrun. Samfélagshús, sundlaugar, bókasöfn og félagsmiðstöðvar eru ekki bara þjónustustofnanir heldur eru þau einnig hjarta hvers hverfis. Þar tekur fólk þátt, tengsl myndast og þar með styrkist samfélagið. Ég trúi því að ein áhrifaríkasta leiðin til að draga úr einmanaleika er að blanda kynslóðum markvisst saman. Við sjáum nú þegar jákvæð dæmi í samfélagshúsum borgarinnar þar sem opin leikskólastarfsemi er sums staðar starfrækt en hún skapar vettvang þar sem eldri borgarar njóta samveru við ungviði. Þar fá börnin hlýju og athygli og eldra fólkið finnur til sín í að sinna ungviði, kjá og spjalla og tekur virkan þátt. Styrkjum kynslóðatengsl Mikilvægt er að styrkja tengsl milli kynslóða þannig eflist samkennd og andleg heilsa þeirra sem eiga í hlut styrkist. Börn sem alast upp í fjölbreyttu tengslaneti eru líklegri til öðlast öryggi og félagsfærni. Eldra fólk sem hefur tækifæri til fjölbreytilegrar þátttöku í samfélaginu býr við betri lífsgæði. Þetta gerist ekki af sjálfu sér, heldur krefst meðvitaðrar stefnumótunar og hönnunar rýma sem hvetja til samveru. Ég vil leggja áherslu á að byggð verði upp fleiri fjölskylduvæn svæði þar sem algild hönnun er höfð sem gæðaviðmið fyrir öll svæði. Leikvellir og almenningsrými eiga að vera aðgengileg öllum, óháð aldri eða færni. Þegar barn í hjólastól, afi með göngugrind og unglingur í leik geta deilt sama rými eykst þátttaka íbúa sem svo aftur skapar samfélag og traust. Samfélagslegt verkefni Markmið tillögunnar sem samþykkt var í dag er að fela borgarstjóra að láta vinna aðgerðaáætlun gegn einmanaleika og endurskoða frístundastefnu borgarinnar með það að leiðarljósi að fjölga tækifærum til samveru og virkni. Við þurfum að auðvelda aðgengi, auka sýnileika þjónustunnar og styrkja samstarf milli sviða, því fagna ég þessari tillögu. Reykjavík á að vera borg sem býður upp á vettvang fyrir fólk til að hittast og njóta samvista. Einmanaleiki er ekki einkamál einstaklingsins heldur samfélagslegt verkefni. Með markvissri stefnumótun, blöndun kynslóða og fjölskylduvænum rýmum getum við byggt borg sem heldur betur utan um sitt fólk enda á enginn að þurfa að vera einn í Reykjavík. Höfundur er varaborgarfulltrúi og formaður borgarstjórnarflokks Samfylkingarinnar.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun