Akur­eyrar­bær hafði betur gegn á­minntum hjúkrunar­fræðingi

Héraðsdómur Norðurlands eystra dæmdi í málinu í dag. Það á sér langan aðdraganda og má rekja til febrúarmánaðar árið 2015 þegar hjúkrunarfræðingurinn hóf störf á Öldrunarheimilinu Hlíð, sem rekið var af Akureyrarbæ.

Í dómi segir að fljótlega eftir að hjúkrunarfræðingurinn hóf störf hafi komið upp nokkur atvik þar sem honum urðu á mistök í starfi. Það hafi leitt til endurtekinna samtala, ábendinga og leiðbeininga forstöðumanns um verklag eða annað sem mætti betur fara. Hjúkrunarfræðingurinn hafi tekið vel í þær ábendingar og lýst yfir vilja til að vanda sig og gera betur.

Það fór ekki betur en svo að hæfni hjúkrunarfræðingsins og innsæi í verkefni hjúkrunarfræðings var áfram ábótavant og náði hann ekki að breyta vinnubrögðum sínum eins og lagt var upp með. Atvikin héldu áfram að koma upp auk ess að farið var að bera á andstöðu hjúkrunarfræðingsins við að taka við leiðbeiningum.

Í kjölfarið tók við fjöldi samtala og í september 2015 barst hjúkrunarfræðingnum fyrsta aðvörunin. Aðrir hjúkrunarfræðingar höfðu þá kvartað undan henni þar sem erfitt væri að taka við vakt af henni. Það væri vegna ruglingslegra skrifa og skilaboða í lyfjabókum og Sögukerfi auk mistaka við lyfjagjafir.

Læknar og hjúkrunarfræðingar kvörtuðu vegna vanhæfni

Rúmu ári síðar, í september 2016, var hún boðuð á fund með þáverandi forstöðumanni hjúkrunarheimilisins. Þar var farið yfir nýleg atvik sem höfðu komið upp þar sem hjúkrunarfræðingar og læknar á hjúkrunarheimilinu og lýst yfir áhyggjum af takmarkaðri faglegri færni hjúkrunarfræðingsins.

Í október sama ár var hjúkrunarfræðingurinn boðaður á fund og sagði í fundarboðinu að til rannsóknar væru ætluð brot hennar í starfi, sem leitt gætu til áminningar og til skoðunar væri hvort hún hafi sýnt af sér vankunnáttu eða óvandvirkni ís tarfi.

Í skriflegum andmælum hjúkrunarfræðingsins við meintum brotum sagði að ekkert af því sem fram hefði komið í fundarboðinu gæti talist svo gróft brot í starfi að það gæfi tilefni til svo íþyngjandi aðgerða sem skrifleg áminnin er.

Umboðsmaður Alþingis gerði ekki athugasemd við áminninguna

Þann 16. desember 2016 var hún svo skriflega áminnt. Þar kom fram að hjúkrunarfræðingurinn hefði ítrekað brotið starfsskyldur sínar og að ávirðingarnar lýsi í sér óvandvirkni, vankunnáttu í meðferð lyfja, skráningar í sjúkraskrá og færi hún hvorki eftir fyrirmælum né fylgdi verklagi öldrunarheimilisins.

Í febrúar 2017 sendi hjúkrunarfræðingurinn inn kvörtun um einelti til mannauðsstjóra Akureyrarbæjar. Í kjölfarið var hún boðuð til að mæta til fundar með sálfræðingi og tveimur af ætluðum gerendum til að leysa úr samskiptavanda. Niðurstaðar úttektar á eineltiskvörtun var sú að ekki hafi verið um einelti að ræða og að þeir starfsmenn sem hefðu gert athugasemdir við starfshætti hennar hafi gert það í samræmi við skyldur sínar sem heilbrigðisstarfsmenn.

Konan leitaði síðar til Umboðsmanns Alþingis vegna áminningarinnar. Niðurstaða hans frá 22. febrúar 2018 var þess efnis að hann sæi ekki ástæðu til að gera athugasemdir við að hún hafi verið áminnt í þetta skiptið.