Covid-19 og afleiðingar Vilhelm Jónsson skrifar 5. mars 2020 10:00 Á sama tíma og landlæknisembættið málar sig skrautfjöðrum þessa dagana í fjölmiðlum eftir að hafa vaknað af Þyrnirósarsvefni er þeim tíðrætt um hversu mikilli festu þeir telja sig hafa náð við að sporna gegn útbreiðslu COVID-19 veirunnar, þó svo að ferðamenn streymi til landsins eftirlitslítið frá sýktum löndum. Framangreindu ástandi má helst líkja við öflugt slökkvilið, sem tækist aldrei að afstýra eldsvoða fengju brennuvargar að kveikja eld að vild eða viðhafa dómgreindarleysi. Það þarf ekki að spóla marga fréttatíma aftur frá síðasta mánuði eða vafra um á vefmiðlum til að átta sig á hversu handahófskennt verklag heilbrigðisyfirvalda er og hversu óábyrgt háttalag þau hafa viðhaft með sóttvarnalækni í fararbroddi. Það er löngu orðið tímabært að takast á við COVID 19 af meiri þunga og yfirvegun ekki síst við Flugstöð Leifs Eiríkssonar eigi að afstýra gósentíð útfarastofa. Þó svo að framlína sóttvarna og þeirra sem skreyta sig gyltum borðum og medalíum geti þessa dagana tilkynnt um hversu fólk hafi það gott í sóttkví og sýktir séu lítið veikir, er ekki óvarlegt að íhuga að fréttaflutningur geti orðið með öðrum og dapurlegri hætti. Lítið kemur frá landlæknisembættinu til forvarnar þeim sem eru með undirliggjandi sjúkdóma og eru veilir fyrir, þó svo að sleifarlegt verklag hafi aftur og aftur komið fram á vefmiðlum. Vandséð er að sóttkví í hjarta borgarinnar sé vænlegur kostur þeirra sem þurfa að takast á við að vera lokaðir af í óhentugu húsnæði og takast á við sóttkví og einangrun, ásamt því að hafa ekkert við að vera. Tæplega er það mjög traustvekjandi að einmana og illa áttaður ferðamaður, eða hver svo sem á í hlut sem þarf að takast á við sóttkví ásamt ferðafrelsi, ráfi um miðborgina sér til dægrastyttingar. Það hefði verið mun eðlilegra að rýma fangelsið á Hólmsheiði, og nýta það sem sóttkví, þar sem er góð sjúkraaðstaða og afgirt svæði innan- sem utandyra, í ljósi þess hversu alvarlegt ástand (sjálfskaparvíti) er að skapast. Stundum þarf að taka meiri hagsmuni fram yfir minni þegar mikið liggur við, í það minnsta stafar þjóðinni meiri hætta af COVID-19 en þeim sem dvelja á Hólmsheiðinni. Þar að auki er óforsvaranlegt að þeir sem eru að sitja af sér minniháttar brot séu hafðir í rammgirtu fangelsi eins og um harðsvíraða glæpamenn sé að ræða, og hafa þar að auki ekkert uppbyggilegra við að vera en að bryðja geðlyf. Þó svo að um huglægt mat sé að ræða mælir nánast allt með því að staðsetning á góðri sóttvarnaraðstöðu væri betur fyrir komið á Hólmsheiðinni, ekki síst ef embættiskerfinu tekst enn og aftur að sýna hversu óábyrgt heilbrigðiskerfið er, og flest bendir til að svo sé. Öryggi starfsmanna og sjúklinga yrði væntanlega í alla staði margfalt betra og árangursríkara. Einnig hefði mátt koma upp gámabúðum eftir þörfum á afgirtu svæði og nýta síðar með öðrum hætti. Landlæknisembættið með heilbrigðisráðherra í fararbroddi hefur ítrekað drullað upp á bak og má helst ætla að eina sem þau kunni sé smáskammtalækningar, yfirklór og yfirhylmingar. Kastljósþættir undangenginna ára gefa því góðan vitnisburð að um svívirðilegan kattarþvott og rykfallnar skúffur sé að ræða. Tæplega er drulluholan við Hringbraut heilbrigðisráðherra til framdráttar, einnig ætti ráðherra að íhuga að fleiri gætu þurft að komast í öndunarvélar en eru fyrir hendi ef illa fer. Sóttvarnarlæknir ætti einnig að íhuga tilsvör sín og gerðir undanfarnar vikur ásamt stöðu sína. Vilji ríkisstjórnarflokkarnir að störf þeirra verði metin að verðleikum en hingað til, ætti flokksforustan að einbeita sér að því að láta af innantómum loforðum, sem einkennast af kosningafnyk og rústabjörgun, og fara að vinna vinnuna sína. Höfundur er fjárfestir. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Faraldur kórónuveiru (COVID-19) Mest lesið „Múslimahjörðin“ að taka yfir Ísland? Árni Þór Þórsson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn yfirgefur okkur Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Manst þú eftir hverfinu þínu? Pétur Marteinsson Skoðun Styttum nám lækna Haraldur F. Gíslason Skoðun Íslenskan í andarslitrunum Steingrímur Jónsson Skoðun Halldór 10.01.2026 Halldór Málið of stórt fyrir þjóðina Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson Skoðun Að óttast að það verði sem orðið er Helga Þórólfsdóttir Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Að breyta borg: Frá sálrænum akkerum til staðleysu Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Íþróttaskuld Kristinn Albertsson skrifar Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar Skoðun Að vera vakandi karlmaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Mýtuvaxtarverkin - inngangskúrs í loftslagsafneitun Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af hverju efast fólk enn – þegar loftslagsvísindin eru skýr? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Reykjavík má ekki bregðast eldri borgurum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Að elska nóg til að sleppa takinu Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Ný kynslóð Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir hverfinu þínu? Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Málið of stórt fyrir þjóðina Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn yfirgefur okkur Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Bókun 35: Þegar Alþingi missir síðasta orðið Júlíus Valsson skrifar Skoðun „Múslimahjörðin“ að taka yfir Ísland? Árni Þór Þórsson skrifar Skoðun Ahhh! Þess vegna vill Trump eignast Grænland! Ágúst Kvaran skrifar Skoðun 35% aukning í millilandaflugi um Akureyrarflugvöll Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Við erum hjartað í boltanum Ásgeir Sveinsson skrifar Skoðun Áramótaheit sem endast Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vernd hvala er þjóðaröryggismál Micah Garen skrifar Skoðun Tímabært að koma böndum á gjaldskyldufrumskóginn Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Uppgjöf í barnamálum Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Að óttast að það verði sem orðið er Helga Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Að nýta atvinnustefnu til að móta hagvöxt Mariana Mazzucato skrifar Skoðun Villi er allt sem þarf Birgir Liljar Soltani skrifar Skoðun Börnin borga verðið þegar kerfið bregst Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar Sjá meira
Á sama tíma og landlæknisembættið málar sig skrautfjöðrum þessa dagana í fjölmiðlum eftir að hafa vaknað af Þyrnirósarsvefni er þeim tíðrætt um hversu mikilli festu þeir telja sig hafa náð við að sporna gegn útbreiðslu COVID-19 veirunnar, þó svo að ferðamenn streymi til landsins eftirlitslítið frá sýktum löndum. Framangreindu ástandi má helst líkja við öflugt slökkvilið, sem tækist aldrei að afstýra eldsvoða fengju brennuvargar að kveikja eld að vild eða viðhafa dómgreindarleysi. Það þarf ekki að spóla marga fréttatíma aftur frá síðasta mánuði eða vafra um á vefmiðlum til að átta sig á hversu handahófskennt verklag heilbrigðisyfirvalda er og hversu óábyrgt háttalag þau hafa viðhaft með sóttvarnalækni í fararbroddi. Það er löngu orðið tímabært að takast á við COVID 19 af meiri þunga og yfirvegun ekki síst við Flugstöð Leifs Eiríkssonar eigi að afstýra gósentíð útfarastofa. Þó svo að framlína sóttvarna og þeirra sem skreyta sig gyltum borðum og medalíum geti þessa dagana tilkynnt um hversu fólk hafi það gott í sóttkví og sýktir séu lítið veikir, er ekki óvarlegt að íhuga að fréttaflutningur geti orðið með öðrum og dapurlegri hætti. Lítið kemur frá landlæknisembættinu til forvarnar þeim sem eru með undirliggjandi sjúkdóma og eru veilir fyrir, þó svo að sleifarlegt verklag hafi aftur og aftur komið fram á vefmiðlum. Vandséð er að sóttkví í hjarta borgarinnar sé vænlegur kostur þeirra sem þurfa að takast á við að vera lokaðir af í óhentugu húsnæði og takast á við sóttkví og einangrun, ásamt því að hafa ekkert við að vera. Tæplega er það mjög traustvekjandi að einmana og illa áttaður ferðamaður, eða hver svo sem á í hlut sem þarf að takast á við sóttkví ásamt ferðafrelsi, ráfi um miðborgina sér til dægrastyttingar. Það hefði verið mun eðlilegra að rýma fangelsið á Hólmsheiði, og nýta það sem sóttkví, þar sem er góð sjúkraaðstaða og afgirt svæði innan- sem utandyra, í ljósi þess hversu alvarlegt ástand (sjálfskaparvíti) er að skapast. Stundum þarf að taka meiri hagsmuni fram yfir minni þegar mikið liggur við, í það minnsta stafar þjóðinni meiri hætta af COVID-19 en þeim sem dvelja á Hólmsheiðinni. Þar að auki er óforsvaranlegt að þeir sem eru að sitja af sér minniháttar brot séu hafðir í rammgirtu fangelsi eins og um harðsvíraða glæpamenn sé að ræða, og hafa þar að auki ekkert uppbyggilegra við að vera en að bryðja geðlyf. Þó svo að um huglægt mat sé að ræða mælir nánast allt með því að staðsetning á góðri sóttvarnaraðstöðu væri betur fyrir komið á Hólmsheiðinni, ekki síst ef embættiskerfinu tekst enn og aftur að sýna hversu óábyrgt heilbrigðiskerfið er, og flest bendir til að svo sé. Öryggi starfsmanna og sjúklinga yrði væntanlega í alla staði margfalt betra og árangursríkara. Einnig hefði mátt koma upp gámabúðum eftir þörfum á afgirtu svæði og nýta síðar með öðrum hætti. Landlæknisembættið með heilbrigðisráðherra í fararbroddi hefur ítrekað drullað upp á bak og má helst ætla að eina sem þau kunni sé smáskammtalækningar, yfirklór og yfirhylmingar. Kastljósþættir undangenginna ára gefa því góðan vitnisburð að um svívirðilegan kattarþvott og rykfallnar skúffur sé að ræða. Tæplega er drulluholan við Hringbraut heilbrigðisráðherra til framdráttar, einnig ætti ráðherra að íhuga að fleiri gætu þurft að komast í öndunarvélar en eru fyrir hendi ef illa fer. Sóttvarnarlæknir ætti einnig að íhuga tilsvör sín og gerðir undanfarnar vikur ásamt stöðu sína. Vilji ríkisstjórnarflokkarnir að störf þeirra verði metin að verðleikum en hingað til, ætti flokksforustan að einbeita sér að því að láta af innantómum loforðum, sem einkennast af kosningafnyk og rústabjörgun, og fara að vinna vinnuna sína. Höfundur er fjárfestir.
Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun
Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar
Skoðun Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar
Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar
Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun